«Ο θάνατος διακοπές στο Σαράγεβο πάει. Ξύπνησε! Στις ειδήσεις τα βλέπεις και τρως». Οι Magic De Spell τραγούδησαν, πριν από πολλά χρόνια, αυτόν τον στίχο για να φωτίσουν την απάθεια με την οποία παρακολουθούμε πολέμους που δεν μας αφορούν άμεσα. Ακόμα και σήμερα διαβάζεις συχνά κάτι τέτοια. Πρόσφατα δε, ένα γνωστό τηλεοπτικό πρόσωπο παρατήρησε, από την εκπομπή του, ότι «τρώμε ποπ κορν και βλέπουμε πόλεμο».
Η ατάκα του θεωρήθηκε τόσο στοχαστική, ώστε απασχόλησε για ώρα πάνελ εκπομπής κοινωνικού σχολιασμού. Ναι, είναι μία εύκολη παρατήρηση, την έχω κάνει και εγώ. Ομως πρόκειται για ηθικολογία της πλάκας που φοριέται εύκολα σε κάθε αντίστοιχη περίσταση. Βγαίνει ένας και ασκεί κοινωνική κριτική για την απάθεια με την οποία παρακολουθούμε πολεμικές συγκρούσεις. Σώπα ρε μεγάλε!
Και μια και σε πέτυχα, θα ήθελα να σε ρωτήσω τι ακριβώς θα έπρεπε να κάνουν οι άνθρωποι. Να πέσουν στα γόνατα πιάνοντας την κεφαλή τους; Να οργανώσουν δημόσιο οδυρμό σαν Βορειοκορεάτες;
Να ζητήσουν περιστέρια της ειρήνης από τα νηπιαγωγεία; Θα μου πεις ότι μπορούν να βγουν στον δρόμο και να διαδηλώσουν. Εντάξει. Ομως έχουν και δουλειές. Και ξέρουν πολύ καλά ότι οι πόλεμοι δεν σταματούν έτσι.
Η αλήθεια είναι ότι κανένας δεν παρακολουθεί τις πολεμικές εξελίξεις με απάθεια και ποπ κορν. Τις βλέπουμε με ένα μείγμα φόβου και ανακούφισης. Από τη μία φοβάσαι μην αρπάξουν τα ξερόχορτα και έρθει η φωτιά προς την αυλή μας.
Και από την άλλη αισθάνεσαι ανακούφιση που βρίσκεσαι σχετικά μακριά αν και μιλάμε μόλις για δύο ώρες πτήσης. Είναι σαν να βλέπεις κάποιους που ρίχνουν κουμπουριές έξω από πυριτιδαποθήκη.
Και σκέφτεσαι πού θα φτάσει η βενζίνη, τι θα γίνει στο σουπερμάρκετ, αν θα υπάρξουν ακυρώσεις στον τουρισμό. Και κάτι ακόμα: δεν γεννούν όλοι οι πόλεμοι τα ίδια συναισθήματα.
Αν οι μαθήτριες που σκοτώθηκαν στην Τεχεράνη ήταν στην Παλαιστίνη, θα είχαμε ολονυκτίες με ρεσό στους δρόμους.
Τώρα δεν κάνουν ανάρτηση ούτε οι επαγγελματίες του ανθρωπισμού. Είναι φριχτό, αλλά στεγνό από λαδάκι για να βουτήξεις το ψωμί σου.
Σε βλέπουν στην Αφρική
H Meta, του Μαρκ Ζάκερμπεργκ, έχει κυκλοφορήσει κάτι γυαλιά που συνδέονται με το δίκτυο και, μεταξύ άλλων, σου επιτρέπουν να βιντεοσκοπείς αυτό που βλέπεις. Καλό. Ομως μία εφημερίδα από τη Σουηδία αποκάλυψε το εξής: υλικό από τα βίντεο των χρηστών διοχετεύεται σε τεχνολογικές φάρμες στην Αφρική και χρησιμοποιείται για την εκπαίδευση μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης. Φανταστείτε ότι εκατοντάδες άνθρωποι κάθονται επί ώρες και μαθαίνουν στη μηχανή τι είναι κάθε αντικείμενο που εμφανίζεται στο βίντεο.
Η Meta επιβεβαίωσε την πληροφορία. Και εδώ ανοίγει μία βεντάλια από θέματα. Το προφανές έχει να κάνει με τα προσωπικά δεδομένα. Κάνεις σεξ φορώντας τα γυαλιά και το ίδιο βράδυ σε αξιολογεί ένας νεαρός στην Κένυα. Είναι κάπως περίεργο. Και κάτι άλλο: άνθρωποι στην Αφρική βάζουν το μάτι στην κλειδαρότρυπα και βλέπουν ζωές ευκατάστατων δυτικών που αγόρασαν τα γυαλιά με κόστος τριών αφρικανικών μισθών. Σουρεαλιστικό. Στην Ασία ράβουν τα ρούχα μας και στην Αφρική βλέπουν πώς τα βγάζουμε.
Το υπουργείο έδωσε λύση
Τα καλά πρέπει να λέγονται. Την προηγούμενη εβδομάδα έγραψα για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει μία οικογένεια με ανάπηρο παιδί, το οποίο φοιτά σε δημοτικό σχολείο στον Γέρακα. Από τη μία δεν υπάρχουν υποστηρικτικές υποδομές για τη μαθήτρια και από την άλλη το σχολείο είχε ενστάσεις ως προς τον εξοπλισμό που διέθετε η οικογένεια του κοριτσιού. Τελικώς παρενέβη το υπουργείο Παιδείας. Η οικογένεια θα προσφέρει τον υποστηρικτικό εξοπλισμό, ο οποίος, όταν αποφοιτήσει το παιδί, θα αφαιρεθεί.
Προσέξτε, όμως, τι παλαβό ισχύει στην πατρίδα μας: αν ένα άτομο με αναπηρία είναι κάτω των 18 ετών, απαγορεύεται να χρησιμοποιεί ηλεκτρικό αμαξίδιο! Στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες δεν υπάρχει αντίστοιχος περιορισμός. Και τι θα γίνει; Υποθέτω θα βρεθεί μία ελληνική λύση. Το αμαξίδιο θα είναι ηλεκτρικό, αλλά μέσα στο σχολείο θα θεωρείται χειροκίνητο.
