Τα αχαρτογράφητα νερά όπου έχει εισέλθει η Μέση Ανατολή, με τη νέα της ανάφλεξη με επίκεντρο το Ιράν, απαιτούν τη μέγιστη προσοχή και τη συνεχή αναζήτηση μιας συνθήκης σταθερότητας. Η ενεργοποίηση των διεθνών οργανισμών και κανόνων και η δραστηριοποίηση σε μια κατεύθυνση ειρήνευσης είναι η μία παράμετρος της στρατηγικής της Συλλογικής Δύσης.
Παράλληλα, η μηδενική ανοχή σε καθεστώτα τύπου Ιράν που εκ των πραγμάτων αποτελούν πόλους αποσταθεροποίησης είναι η δεύτερη. Μέσα σε αυτό το εύθραυστο περιβάλλον κινείται και η χώρα μας με την επείγουσα και επιτακτική της κινητοποίηση.
Από τη μία ως χώρα της ΕΕ και του ΝΑΤΟ και με μακρά περίοδο ευημερίας και σταθερότητας, με συνεκτικές συμμαχίες και γεωπολιτικό κύρος. Εργαλεία και κεκτημένα δηλαδή που της δίνουν τη δυνατότητα να έχει ενεργό ρόλο σε ό,τι κινήσεις ή πρωτοβουλίες παρθούν και με στόχο την αποσόβηση της περαιτέρω κλιμάκωσης.
Από την άλλη ως δύναμη που γειτνιάζει με τη νέα ανάφλεξη και άρα οφείλει – όπως και πράττει – να θέτει τους μηχανισμούς αποτροπής και άμυνάς της σε κίνηση και βέβαια να λαμβάνει εκείνα τα μέτρα ασφάλειας για τους πολίτες της που δεν θα δίνουν χώρο για βαθμούς ανησυχίας.
Η ρήση «κρύο μυαλό, ζεστή καρδιά» θα λέγαμε πως ταιριάζει με τη στρατηγική που οφείλουμε ως χώρα να έχουμε σε αυτή την κρίσιμη στιγμή. Η Ελλάδα ειδικά τώρα και να ενθαρρύνει μπορεί κάθε διεθνή συντονισμένη δράση και να περιφρουρεί την υπόστασή της.
