Ηρεμήσαμε. Ο Πρόεδρος Αλέξης συνεχίζει με επιτυχία την πανελλήνια περιφορά του βιβλίου του.
Η Πρόεδρος Καρυστιανού θα κάνει το δικό της κόμμα πριν από το καλοκαίρι ώστε να φύγουμε ήσυχοι για μπάνια (Open TV, 25/2).
Κι ο Πρόεδρος Αντώνης ανησυχεί που στη σύμβαση με τη Σέβρον κάτι αλητήριοι προσέθεσαν διευκρίνιση ότι η εταιρεία μπορεί να αποχωρήσει από «περιοχές όπου η Ελληνική Δημοκρατία δεν θα διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα» (ανακοίνωση Αντ. Σαμαρά, 25/2).
«Η Ελλάδα δηλαδή συζητάει τα κυριαρχικά της δικαιώματα;» θύμωσε ο Πρόεδρος. Πολύ σωστά. Πού ξανακούστηκε μια χώρα να συζητάει κυριαρχικά δικαιώματα εκεί όπου δεν διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα;
Αλλά μην γκρινιάζετε.
Οποιος άντεξε να δει τον Πρόεδρο Τραμπ στο Κογκρέσο να ανακατεύει ασυναρτησίες επί δύο (σχεδόν) ώρες, μπορεί να αντέξει όλους τους Προέδρους του οικείου περιβάλλοντός μας.
Θυμήθηκα απλώς τον Κίσινγκερ που έλεγε πως «η μεγαλύτερη κατάκτηση της δημοκρατίας μας είναι ότι οιοσδήποτε πολίτης μπορεί να γίνει Πρόεδρος των ΗΠΑ. Και το μεγαλύτερο πρόβλημα της δημοκρατίας μας είναι ότι οιοσδήποτε πολίτης μπορεί να γίνει Πρόεδρος των ΗΠΑ».
Σοφός ο άνθρωπος. Και οριακά πρόλαβε να γνωρίσει τον πολίτη Τραμπ που έγινε Πρόεδρος.
Κλείνω την παρένθεση ήσυχος πως οι δικοί μας ιθαγενείς Πρόεδροι δεν αποτελούν πρόβλημα για τη δημοκρατία.
Ο Πρόεδρος Αλέξης δίνει τον αγώνα του, η Πρόεδρος Καρυστιανού μού φάνηκε συμπαθέστατη στην τηλεόραση, ο Πρόεδρος Αντώνης ανησυχεί αλλά κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι κάνουν κακό στη χώρα.
Λένε ό,τι νομίζουν και τους παρακολουθούμε με το ανάλογο ενδιαφέρον.
Δεν πρέπει άλλωστε να ξεχνάμε ότι στην Ελλάδα οι Πρόεδροι είναι είδος εν αφθονία και συνεχώς προκύπτουν και άλλοι όσο αργούν οι εκλογές.
Καμία σκέψη λοιπόν δεν υπάρχει να φιμώσουμε τους ανθρώπους. Οπως τον κύριο Ράμμο που κι αυτός ήταν Πρόεδρος σε Ανεξάρτητη Αρχή και τώρα κρατάει μόνος του τη δημοκρατία μην κυλίσει στον βούρκο.
Προφανώς μπερδεύτηκε ο άνθρωπος διότι (αν θυμάμαι καλά) ήταν Πρόεδρος στην ΑΔΑΕ. Οχι ελεγκτής των υπηρεσιών εθνικής ασφάλειας.
Αλλά τέτοιες παρεξηγήσεις συμβαίνουν. Εδώ ο Πρόεδρος Κασσελάκης, που ήταν Πρόεδρος στον ΣΥΡΙΖΑ και τον έδιωξαν, έφτιαξε άλλο κόμμα και έγινε πάλι Πρόεδρος έως ότου έφυγε το κόμμα και ευτυχώς παραμένει Πρόεδρος ο ίδιος.
Τουλάχιστον δεν μπήκε στον κόπο να φτιάξει και τρίτο κόμμα.
Διότι στο ΠΑΣΟΚ που τσακώνονται ποιος θα είναι Πρόεδρος, τι καταλαβαίνουν;
Φεύγουν, πάνε στον ΣΥΡΙΖΑ και μετά ξαναγυρίζουν στο ΠΑΣΟΚ. Το λένε «διεύρυνση» και έχει πλάκα.
