Αν δεν είχα αμφιβολίες, δεν θα έβαζα το ερωτηματικό στον τίτλο. Είναι φανερό, όμως, ότι ο πρόεδρος Τραμπ δεν μπορεί να ξεφύγει από το τέλμα του σκανδάλου Επστιν. Η επίδραση λοιπόν του σκανδάλου, σε συνδυασμό με το μέγεθος της ήττας στις επικείμενες ενδιάμεσες εκλογές, μπορεί να είναι η αρχή του τέλους για την πολιτική συμμαχία που ονομάζουμε MAGA, αυτή που οδήγησε τον Τραμπ στην προεδρία για δεύτερη φορά.
Ας τα βάλουμε κάτω με τη σειρά. Αρχικά, επί προεδρίας Μπάιντεν, ο Τραμπ κατηγορούσε τους Δημοκρατικούς ότι συγκαλύπτουν το σκάνδαλο, γι’ αυτό και δεν δημοσιοποιούν τα έγγραφα του αρχείου Επστιν. Οταν όμως ο ίδιος έγινε ξανά πρόεδρος, αρνήθηκε να προχωρήσει στη δημοσίευσή τους. Υποχώρησε μόνο υπό πρωτοφανή κοινοβουλευτική πίεση, για να μη βρεθεί ολομόναχος με ολόκληρο το Κογκρέσο απέναντί του.
Η δημοσίευση ήταν μερική και επιλεκτική, με αποτέλεσμα να φουντώσουν οι υποψίες για την απροθυμία του Τραμπ να διαλευκανθεί η υπόθεση. Επιπλέον, δεν ασκούνται διώξεις, ούτε καν διενεργούνται έρευνες για ποινικές ευθύνες των εμπλεκομένων. Είναι χαρακτηριστικό της εντεινόμενης καχυποψίας εις βάρος του Τραμπ ότι, μόλις προ λίγων ημερών, η Μάρτζορι Τέιλορ-Γκριν, η ακροδεξιά βουλευτίνα που ήταν κάποτε το πρόθυμο μαντρόσκυλο του Τραμπ, αποκάλυψε σε τηλεοπτική συνέντευξη ότι, σε προσωπική συνομιλία της με τον πρόεδρο, παλαιότερα, όταν τον είχε ρωτήσει γιατί δεν θέλει τη δημοσίευση του αρχείου, εφόσον ο ίδιος δεν εμπλέκεται, εκείνος της απάντησε: «Είναι μπλεγμένοι οι φίλοι μου».
Το σκάνδαλο Επστιν είναι σκάνδαλο μιας ελίτ του χρήματος και της εξουσίας. Στις ΗΠΑ έχουν ήδη αρχίσει να χρησιμοποιούν τη φράση «the Epstein class», η τάξη του Επστιν. Αυτή η τάξη λοιπόν είναι η αριστοκρατία του «βούρκου», τον οποίο υποτίθεται ότι θα καθάριζε ο Τραμπ. Τα λεγόμενα λαϊκά στρώματα τον ψήφισαν, όπως έδειξε η ανάλυση των αποτελεσμάτων, επειδή είχε πείσει τον κόσμο ότι, αν και είναι πλούσιος, δεν ανήκει σε αυτή την ελίτ και είναι μάλιστα αντίπαλός της. Αυτή η εικόνα τώρα καταρρέει, καθώς τον βλέπουν να αντιστέκεται υπογείως στην πλήρη διαλεύκανση. Επιπλέον, δεν μπορεί να προστατεύσει τα συμφέροντα των ψηφοφόρων αυτών, που πλήττονται από τον πληθωρισμό. Ισως στο σημείο αυτό να βρίσκεται η αρχή της διαδικασίας απομυθοποίησης του Τραμπ στα μάτια των οπαδών του, δηλαδή η αρχή του τέλους.
ΝΕΑ ΤΑΛΕΝΤΑ
Η διαγραφή του Παναγιώτη Παρασκευαΐδη από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ ήταν ζήτημα χρόνου, αφού με τις κατά καιρούς δηλώσεις του είχε πια περάσει στη χορεία της γραφικότητας. Δεν θα ανησυχούσα για το μέλλον του στην πολιτική, αν η Μαρία Καρυστιανού δεν είχε αποκλείσει εκ των προτέρων όσους έχουν μολυνθεί από το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα. Ως γνωστόν, τους θέλει αγνούς και αμόλυντους, κατευθείαν από την κοινωνία. Αν δεν υπήρχε αυτό το εμπόδιο, ο κ. Παρασκευαΐδης θα ήταν ιδεώδης για το κόμμα της κ. Καρυστιανού.
Δεν πειράζει όμως. Να μην απογοητεύεται η Μαρία, γιατί της έχω έναν καλύτερο. (Αυτός μάλιστα κι αν είναι κατευθείαν από την κοινωνία!..) Είναι ο Παύλος Ντεγκρές, ο μεγάλος γιος του τελευταίου βασιλιά της Ελλάδας. Σε πρόσφατη συνέντευξή του, δήλωσε ότι θέλει να προσφέρει στη χώρα του και ότι μπορεί να το κάνει, επειδή έχει πολλές γνωριμίες διεθνώς, όπως διευκρίνισε. Για τα δεδομένα του κόσμου μας, η συγκεκριμένη προσέγγιση στην πολιτική είναι αφελής. Για τα μέτρα του 17ου ή 18ου αιώνα, θα ήταν μια χαρά, τώρα όμως είμαστε στον 21ο. Αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι δεν ταιριάζει με το εγχείρημα της κ. Καρυστιανού. Αντιθέτως, είναι κομμένος και ραμμένος στα μέτρα της, παντελώς αμόλυντος από το πολιτικό σύστημα! Να κινηθεί γρήγορα, λοιπόν, η κ. Καρυστιανού, μη τυχόν και τον προλάβει άλλος. Τέτοιο κελεπούρι δεν το αφήνεις!
Και κάτι τελευταίο για την κ. Καρυστιανού. Διαμαρτύρεται επειδή διαπιστώνει πολύμηνη αδράνεια στο ζήτημα των εκταφών. Γιατί δεν ξεκινά μια απεργία πείνας; Να δείτε για πότε θα ικανοποιηθεί το αίτημά της. Φυσικά στον Αγνωστο Στρατιώτη, πού αλλού; Κανείς δεν πρόκειται να την εμποδίσει. Την ανάπλαση έχει αναλάβει ο Νίκος Δένδιας, ο οποίος στηρίζει τους απεργούς πείνας…
