Αλλάζει αυτό που βλέπουμε στο γήπεδο από τον Παναθηναϊκό; Εχει φτάσει ένα τετράμηνο από τη στιγμή που ο Ράφα Μπενίτεθ βρίσκεται στον πάγκο της ομάδας και όχι απλώς δεν έχει υπάρξει βελτίωση στον τρόπο παιχνιδιού και στα αποτελέσματα, αλλά η κατάσταση γίνεται ολοένα και χειρότερη. Ο Παναθηναϊκός αντί να βελτιώνεται, χειροτερεύει. Αντί να κάνει βήματα μπροστά, κάνει άλματα προς τα πίσω. Αντί να κοιτάζει προς τα ψηλά στρώματα της βαθμολογίας, ρίχνει κλεφτές ματιές προς τα πίσω μη γίνει καμία στραβή και κινδυνεύσει ακόμα και η πέμπτη θέση. Και πια η κατάσταση στο γήπεδο έχει αρχίσει να αγγίζει τα όρια της… παράνοιας.
Φτάσαμε στο σημείο να μπαίνει γκολ και το μισό γήπεδο να ζητωκραυγάζει και το άλλο μισό να αποδοκιμάζει επειδή σκόραρε ο Μπακασέτας, ο οποίος έτσι κι αλλιώς αποδοκιμαζόταν σε όλο το παιχνίδι. Αλήθεια τι μπορεί να σκέφτονται παιδιά όπως ο Αντίνο και ο Γιάγκουσιτς, που μόλις ήρθαν στην ομάδα και βλέπουν ένα τέτοιο κλίμα; Πόσο μπορεί να αισθάνονται σίγουροι για την επιλογή τους; Πώς θα βρουν την όρεξη και τη διάθεση να παίξουν; Η σεζόν έχει ακόμα πολλά παιχνίδια, αλλά για τον Παναθηναϊκό μοιάζει με Γολγοθά. Μια κατάσταση που δεν βοηθάει κανέναν και που ο σύλλογος πρέπει να βρει τον τρόπο να την αλλάξει για να μη γίνει χειρότερη.
Μπορεί να το κάνει ο Ράφα Μπενίτεθ; Πλέον αμφιβάλλουν ακόμα κι εκείνοι που τάσσονταν αναφανδόν υπέρ της πρόσληψής του. Ο Ισπανός μοιάζει με ένα χαρτί που… καίγεται όλο και πιο πολύ και η ευθύνη βαραίνει αποκλειστικά τον ίδιο. Τα βαριά βιογραφικά και τα λαμπερά ονόματα δεν παίζουν μπάλα και κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί την επιτυχία. Κάπως έτσι συμβαίνει στην περίπτωση του Ράφα, που περισσότερο καταστρέφει έως τώρα, παρά χτίζει.
