Στο μέτωπο της Μινεάπολης των ΗΠΑ, η υποχώρηση του προέδρου Τραμπ είναι γεγονός. Ανήγγειλε ότι «θα αποκλιμακώσουμε λιγάκι», αρνήθηκε να υιοθετήσει τον χαρακτηρισμό στενών συνεργατών του για το θύμα ως «τρομοκράτη», τέλος, άλλαξε την ηγεσία επί του πεδίου. Συγκεκριμένα, απομάκρυνε από την Πολιτεία της Μινεσότα τον επικεφαλής της Συνοριοφυλακής (Border Patrol), Γκρεγκ Μποβίνο, καθώς και την υπουργό Εσωτερικής Ασφαλείας, Κρίστι Νόουμ, τους έστειλε πίσω στα σύνορα, όπου δεν υπάρχει δουλειά να κάνουν και, συνεπώς, θα καθίσουν ήσυχα και δεν θα κινδυνεύσει κανένας. Στη θέση τους κάλεσε τον Τομ Χόουμαν (ο «Τσάρος των Συνόρων»), για να αναλάβει αυτός την αποκλιμάκωση. Ολο αυτό μου ακούγεται ως συντεταγμένη υποχώρηση. Παρομοίως το ερμηνεύουν και τα αμερικανικά ΜΜΕ. Μακάρι να μη χρειαζόταν να δολοφονηθούν δύο άνθρωποι μέχρι να καταλάβουν οι Αρχές ότι το πογκρόμ δεν μπορούσε να συνεχιστεί άλλο, αυτή είναι όμως η πραγματικότητα και δεν αλλάζει.
Η νίκη, πάντως, είναι των ακτιβιστών, που φτάνουν μέχρι την αυτοθυσία, όπως είδαμε στην περίπτωση του Αλεξ Πρέτι, είναι όμως και της τεχνολογίας, χωρίς την οποία ίσως θα έπρεπε να χαθούν και άλλες ζωές ώσπου να μπει ένα τέλος στην υπόθεση. Αν δεν υπήρχε η εικόνα της δολοφονίας του Πρέτι και μάλιστα από διαφορετικές γωνίες, η έκβαση της υπόθεσης θα ήταν πολύ διαφορετική. Οχι μόνον επειδή το τεκμήριο της εικόνας έδωσε τη δυνατότητα στους αμερικανούς πολίτες να διαμορφώσουν γνώμη για το συμβάν με τα μάτια τους και το μυαλό τους, αλλά και για τον επιπλέον λόγο ότι το βίντεο της δολοφονίας έδωσε την αφορμή στα κυβερνητικά στελέχη που είχαν την ευθύνη της επιχείρησης να δείξουν πόσο ηλίθιοι είναι. Γιατί μόνο ένας ηλίθιος υπερασπίζεται ένα ψέμα που το διαψεύδει το τεκμήριο της εικόνας. Μιλάμε για τέτοια αβυσσαλέα ηλιθιότητα, ώστε το κατάλαβε και ο Τραμπ. Γι’ αυτό τους υποβίβασε και πήρε την υπόθεση από τα χέρια τους.
Ο μεν Μποβίνο έκανε το λάθος να δηλώσει ότι, αφού ο Πρέτι πήγαινε σε εκδήλωση διαμαρτυρίας, δεν έπρεπε να φέρει πάνω του όπλο κι ας είχε τη σχετική άδεια. Αυτή η θέση ήταν που προκάλεσε την ανακοίνωση της National Rifle Association (NRA) εναντίον της κυβέρνησης, καθώς ερμηνεύτηκε εκ μέρους τους ως καταπάτηση της δεύτερης τροπολογίας του Αμερικανικού Συντάγματος, που κατοχυρώνει το δικαίωμα στην κατοχή όπλου, και της οποίας η υπεράσπιση είναι ο βασικός λόγος ύπαρξης της πανίσχυρης NRA. Η Νόουμ, που είναι σεσημασμένη ως η κορυφαία των ηλιθίων στην κυβέρνηση Τραμπ (και όμως, πιο ηλίθια και από αυτόν τον Χέγκσεθ…), με την εμφάνισή της στην τηλεόραση, στο φιλικό προς την κυβέρνηση Fox, πρόσθεσε και τη διάσταση της ψυχοπάθειας στον χειρισμό της υπόθεσης. (Υποθέσεις για την ψυχολογική ισορροπία της υπουργού έχουν διατυπωθεί δημοσίως, αφότου δημοσίευσε την αυτοβιογραφία της, στην οποία περιγράφει πως πυροβόλησε και σκότωσε τον σκύλο της, ένα κουτάβι 14 μηνών, επειδή ήταν ανεπίδεκτο εκπαιδεύσεως…)
Η αηδία που προκάλεσε η προσπάθεια διάψευσης του βίντεο ήταν τέτοια, ώστε ακόμη και η Μελάνια Τραμπ (είναι μετανάστρια στις ΗΠΑ, μην το ξεχνάμε) παρενέβη με δήλωσή της, στην οποία, με την υπέροχη βαριά προφορά της, κάνει έκκληση για ενότητα. Στο σημείο αυτό, ξέρετε, ίσως να εντοπίζεται ο κρίσιμος παράγων στην απόφαση του προέδρου Τραμπ για αποκλιμάκωση. Την τρέχουσα εβδομάδα ξεκινούν οι εκδηλώσεις για την προώθηση της ταινίας-ντοκιμαντέρ για τη Μελάνια, μιας παραγωγής που έχουν χρηματοδοτήσει γενναιόδωρα οι γνωστοί μεγιστάνες του πλούτου που παρευρέθηκαν στην ορκωμοσία του – νομίζω μάλιστα ότι το Σαββατοκύριακο θα είναι η πρώτη ανεπίσημη προβολή για τους πολύ εκλεκτούς. Αν, λοιπόν, δεν υπήρχε αποκλιμάκωση και εκτόνωση, η επιχείρηση προώθησης της ταινίας θα ήταν μία καταστροφή κατά πάσα έννοια, για τον ίδιο τον Τραμπ πολιτικά, για την επένδυση και, φυσικά, για τη Μελάνια, η οποία, όπως λένε οι αμερικανοί ειδήμονες, έχει πάρει πολύ σοβαρά την ταινία. Σίγουρα μπορεί να του μιλάει με τρόπο που κανείς άλλος δεν μπορεί, εξίσου σίγουρο είναι ότι η Μελάνια είναι, για ευνόητους λόγους, ο τελευταίος άνθρωπος στον κόσμο τον οποίο θα ήθελε να στρέψει εναντίον του ο Τραμπ. Υπό το πρίσμα αυτό, λοιπόν, έχουμε κάθε δικαίωμα να υποψιαζόμαστε παρέμβαση του παράγοντα παντόφλα στη λήψη της απόφασης…
