Γίνεται, και προφανώς θα γίνει ακόμη πολύς λόγος για το… «παραμύθι με… όνομα», την «Ιθάκη» του προέδρου εξ εφέδρων Αλέξη, το οποίο θα παρουσιαστεί στις 3 Δεκεμβρίου στο «Παλλάς». Ομως υπάρχει και ένα άλλο βιβλίο, το οποίο δεν είναι… παραμύθι, αλλά φιλοδοξεί να συμβάλει ουσιαστικά στον δημόσιο διάλογο για το τι χώρα έχουμε, και το τι χώρα θέλουμε.
Το υπογράφουν ο Σταύρος Θεοδωράκης (ο γνωστός) με τον πολιτικό επιστήμονα Αρη Βουρβούλια. Το βιβλίο επιγράφεται «14», όσες και οι ενότητες που απασχολούν τους δύο συγγραφείς, και πρόκειται πραγματικά για μια εμπεριστατωμένη έκδοση, με πολλά στοιχεία που τεκμηριώνουν τις θέσεις των συγγραφέων. Πρόκειται ουσιαστικά για μια μελέτη, για θέματα όπως το δημογραφικό, η φοροδιαφυγή, τα τροχαία, η εκπαίδευση, η δικαιοσύνη κ.ά. Οπως εγκύρως ενημερώθηκα, επί της ουσίας είναι θέματα τα οποία είχαν απασχολήσει και την Επιτροπή Διαλόγου του Ποταμιού, στην οποία συμμετείχαν μερικοί εξέχοντες Ελληνες, όπως ο Σταύρος Τσακυράκης, ο Αγγελος Δεληβορριάς κ.ά. Φυσικά τώρα παρουσιάζονται δεόντως επικαιροποιημένα…
Σε μια εποχή, που στη χώρα, πληθαίνουν οι «παρατηρητές» και μειώνονται αποφασιστικά οι «μελετητές» της πραγματικότητας, το βιβλίο των Θεοδωράκη – Βουρβούλια, νομίζω ότι θα έχει σημαντική συμβολή στη διεύρυνση του δημόσιου διαλόγου για το τι χώρα θέλουμε…
…και μία άλλη εκδοχή για το 2015
Το βιβλίο θα παρουσιαστεί τη Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου στο Γαλλικό Ινστιτούτο, στην οδό Σίνα, και όχι, δεν είναι η αφετηρία για την επανάκαμψη του Σταύρου Θεοδωράκη στα κοινά, στο πλαίσιο ενός rebranding, αντίστοιχου αυτού που επιχειρεί ο εξ εφέδρων πρόεδρος Αλέξης. Ο Σταύρος έχει επανέλθει οριστικά στη δημοσιογραφία, αλλά παραμένει ενεργός πολίτης, και το «14» είναι μια απόδειξη της αγωνίας του για το μέλλον του τόπου.
Τη δική του εκδοχή για το τι συνέβη «τότε» στο… μακρινό 2015, θα τη δώσει προσεχώς. Με ένα καινούργιο βιβλίο, το οποίο έχει ξεκινήσει ήδη να γράφει, και όπως υπολογίζει θα είναι έτοιμο για να δοθεί στην κυκλοφορία, τον επόμενο χρόνο, ακριβώς έναν χρόνο από τώρα, τον Νοέμβριο του 2026. Εκεί θα περιγράφει με ωμή, λιτή, γλώσσα τα όσα συνέτρεξαν με τη διακυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
Να πω ότι δεν το περιμένω; Το περιμένω πώς και πώς…
Αναταράξεις στη Νέα Αριστερά
Αναμενόμενο! Οτι η επανεμφάνιση του εξ εφέδρων προέδρου Αλέξη θα έφερνε ισχυρές αναταράξεις στην Αριστερά, και ειδικά στα κόμματα και κομματίδια που σχηματίστηκαν από τις αλληλοδιασπάσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Ο,τι δεν συνέβη προ ημερών στον ΣΥΡΙΖΑ, συνέβη το Σαββατοκύριακο στη Νέα Αριστερά, με τη ρήξη ανάμεσα στην ομάδα του Αλέξη Χαρίτση και εκείνη του γραμματέα του κόμματος Γαβριήλ Σακελλαρίδη. Ο δεύτερος νίκησε κατά κράτος τον πρώτο. Τα χθεσινά ρεπορτάζ ανέφεραν ότι υπήρξαν δύο προτάσεις, μία την οποία προωθούσαν ο πρόεδρος Χαρίτσης με την ουσιαστική πρόεδρο του κόμματος Εφη Αχτσιόγλου και μιλούσε για προοδευτικές συνεργασίες (έχοντας κολλημένη μια φωτογραφία του Τσίπρα στο πίσω μέρος). Και μια του Σακελλαρίδη που έλεγε με τίποτε συνεργασίες και ειδικά με αυτόν, έχοντας κι αυτή από πίσω μια φωτογραφία του ΣΥΡΙΖΑ διαγραμμένη με ένα μεγαλόπρεπο κόκκινο (φυσικά) Χ.
Χθες λοιπόν, που ασχολήθηκα λίγο πιο επισταμένα με το θέμα, και άρχισα τα τηλέφωνα σε κάτι φίλους από τα παλιά που έχω στον χώρο αυτόν, πληροφορήθηκα ότι η ΝΕΑΡ βρίσκεται ένα βήμα πριν από τη διάσπαση. Οπως μου αναφέρθηκε, είναι τόσο κακό το κλίμα, που οι μεν (σακελλαριδικοί) αποκαλούν «ενδοτικούς» και «προδότες» τους δε (χαριτσικούς). Οι δε δεύτεροι, θεωρούν τους πρώτους «κολλημένους» και «απολιθώματα» που δεν καταλαβαίνουν ότι «πρέπει να προσαρμοστούν στην ιδέα ότι οι συνθήκες αλλάζουν».
Τι απομένει; Το διαζύγιο. Το μόνο ερώτημα που υπάρχει είναι αν θα επέλθει πριν από το συνέδριο του «κόμματος» στις αρχές του χρόνου ή μετά…
Δεν τους φοβάμαι, θα βρουν τον δρόμο τους αυτοί. Οι διασπάσεις τούς τρέφουν…
«Οι μηχανές στο φουλ»
Στο μεταξύ ο συγγραφέας του «παραμυθιού με… όνομα» Τσίπρας, κάνει ό,τι μπορεί για να το προωθήσει. Χθες, ας πούμε, ξυπνήσαμε με μια ανάρτηση που είχε τίτλο «οι μηχανές στο φουλ», και στην πραγματικότητα ήταν ένα βιντεάκι από τις μηχανές του τυπογραφείου στο οποίο εκτυπώνεται το πόνημα του… Μαραντζίδη, που φέρει την υπογραφή του προέδρου εξ εφέδρων Τσίπρα. Υποθέτω ότι θα ακολουθήσει άλλο βίντεο με τη… βιβλιοδεσία του βιβλίου, άλλο με τη δεματοποίηση για αποστολή στα βιβλιοπωλεία κ.λπ.
Το πλασάρει άριστα ο άνθρωπός μας, ακολουθώντας τις επιταγές ενός μάρκετινγκ το οποίο ποτέ έως τώρα δεν έχει εφαρμοστεί για κανένα άλλο υπό έκδοση βιβλίο. Αυτό έχω να πω…
Ερχονται οι αγρότες
Αν δεν έχετε δουλειά σήμερα στο κέντρο, καλόν είναι να το αποφύγετε. Μείνετε εκεί που είστε, μη μετακινείστε, γιατί θα γίνει πάλι κόλαση στους βασικούς οδικούς άξονες της πρωτεύουσας. Αγρότες από όλη την Ελλάδα θα πραγματοποιήσουν μαχητικό συλλαλητήριο μπροστά στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης στην Αχαρνών, και εν συνεχεία θα πορευτούν προς τα γραφεία του ΟΠΕΚΕΠΕ στην πλατεία Αττικής. Κι αφού πουν τον πόνο τους και εκεί, διότι με τους «φραπέδες» και τους «χασάπηδες» δεν παίρνουν πια τις επιδοτήσεις που τους χρωστάνε, μπορεί να περάσουν και καμιά βόλτα από το κέντρο της Αθήνας, μήπως και τους «ακούσει» το «κουφό» Μέγαρο Μαξίμου.
Γι’ αυτό δεν είναι φρόνιμο να κυκλοφορείς στο κέντρο σήμερα. Ασ’ το καλύτερα.
Και πριν αρχίσεις να βρίζεις, σε ενημερώνω ότι αυτό το συλλαλητήριο είναι το πιο δίκαιο από όσα έχουν πραγματοποιηθεί τους τελευταίους μήνες στην Αθήνα. Οι άνθρωποι, αγρότες και κτηνοτρόφοι, υποφέρουν εξαιτίας της γαλάζιας ακρίδας που έπεσε στις επιδοτήσεις, και δεν άφησε ψίχουλο για τους τίμιους βιοπαλαιστές. Ε, δεν πρέπει να φωνάξουν κι αυτοί για το δίκιο τους; Την ώρα μάλιστα που τρώνε τέτοια κοροϊδία, από την κυβέρνηση; Πρέπει!
Το μαρτύριο της σταγόνας
Οσον αφορά τον ΟΠΕΚΕΠΕ τώρα, έχω την εντύπωση ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έχει αποφασίσει να υποβάλει την κυβέρνηση στο μαρτύριο της (ιταλικής και όχι κινέζικης) σταγόνας. Το έχετε ακούσει το βασανιστήριο, υποθέτω. Ο κρατούμενος κάθεται ξαπλωμένος, ανάσκελα, δεμένος, και σε τακτά χρονικά διαστήματα στάζει στο κεφάλι του μια σταγόνα. Στην αρχή είναι ωραία. Ο κρατούμενος που είναι και διψασμένος απολαμβάνει τη σταγόνα. Με την πάροδο του χρόνου όμως, το πέσιμο της σταγόνας γίνεται βασανιστικό. Και μετά ανυπόφορο. Στο τέλος, ο κρατούμενος τρελαίνεται από την αδημονία πότε θα πέσει η επόμενη σταγόνα, που μοιάζει με σφυριά στο κούτελό του. Το βασανιστήριο αποδόθηκε στους Κινέζους, αλλά δεν είναι. Πρώτη φορά, λέει, εφαρμόστηκε τον 15ο αιώνα στην Ιταλία…
Επανέρχομαι: το μαρτύριο αφορά τη δεύτερη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Που όλο στέλνεται στη Βουλή, κι όλο δεν φτάνει, λες και έχει χάσει τον δρόμο. Ενημερώνω ότι δεν έχει χάσει κανένα δρόμο. Το ότι προαναγγέλλεται εδώ και ένα ενάμιση μήνα έχει να κάνει περισσότερο με το γεγονός ότι επειδή σε αυτήν βρίσκονται βουλευτές, επειδή παρενέβησαν για την πληρωμή επιδοτήσεων σε δικαιούχους και… μη δικαιούχους, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θέλει να μην υπάρξει το παραμικρό λάθος, που θα δώσει τη δυνατότητα σε όσους κατηγορηθούν να ακυρώσουν στην πράξη το κατηγορητήριο. «Πρέπει να είναι καλά δεμένα όλα», μου είπε δικαστική πηγή, χθες, στην οποία απευθύνθηκα, σχετικά.
