Κίνδυνος

Η Βουλή περιμένει την καθαρογραφή της ετυμηγορίας του Εκλογοδικείου για τους τρεις «Σπαρτιάτες» και αμέσως μετά θα αρχίσει να λειτουργεί με 297 βουλευτές. Ετσι, για πρώτη φορά στα χρονικά, στο ελληνικό βουλευτήριο θα μείνουν κενές έδρες. Στο Σώμα των τριών λιγότερων εκπροσώπων του έθνους τα νομοσχέδια θα γίνονται νόμοι του κράτους με 149 ψήφους αντί με 151 που χρειάζονται στην Ολομέλεια των 300.

Με δεδομένο ότι πρόκειται για μια πρωτοφανή στη δημοκρατία μας κατάσταση, δικαίως ορισμένοι ανησυχούν μήπως το πολίτευμα βρεθεί σε αχαρτογράφητα νερά. Ηδη, άλλωστε, έχει εκφραστεί η άποψη πως ο αριθμός των ψήφων που απαιτούνται για την επίτευξη της πλειοψηφίας πρέπει να παραμείνει 151 επειδή στο άρθρο 74 παρ. 2 του Κανονισμού της Βουλής προβλέπεται ότι «όπου το Σύνταγμα ή ο Κανονισμός απαιτεί την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των Βουλευτών για τη λήψη απόφασης, η πλειοψηφία αυτή υπολογίζεται με βάση τον συνολικό αριθμό των εδρών της Βουλής». Επειδή, δηλαδή, σε ορισμένες περιπτώσεις κοινοβουλευτικών διαδικασιών ο υπολογισμός γίνεται με βάση τις έδρες, οι οποίες παραμένουν 300 συνολικά.

Ολα δείχνουν ότι ελλοχεύει ο κίνδυνος να δημιουργηθεί αλαλούμ από τον δημόσιο διάλογο για την αναπροσαρμογή ή μη των ορίων των απαιτούμενων πλειοψηφιών. Γι’ αυτό, πολιτικό σύστημα, συνταγματολόγοι και νομομαθείς οφείλουν να συζητήσουν με ψυχραιμία και συναινετική διάθεση. Να συνειδητοποιήσουν ότι αλλάζει λίγο η αριθμητική των κοινοβουλευτικών διαδικασιών χωρίς να επηρεάζεται όμως η ουσία τους. Ο κοινοβουλευτισμός μπορεί να ανταποκριθεί στις συνθήκες που θα διαμορφωθούν. Στο κοινοβούλιο θα υπάρχει και πάλι πλειοψηφία και με βάση την αρχή της θα λαμβάνονται οι αποφάσεις. Είναι στο χέρι της συμπολίτευσης και της αντιπολίτευσης να μην προκύψει το παραμικρό πρόβλημα.