Πιλοτικά

Η αξιολόγηση ως γενική έννοια είναι για πολλούς λόγους τα τελευταία χρόνια σχεδόν ποινικοποιημένη και δαιμονοποιημένη από ορισμένους φορείς ιδεοληψιών. Αυτό δεν σημαίνει ούτε πως δεν είναι αναγκαία ούτε πως δεν καθίσταται επιτακτική για το σύνολο των εύρυθμων λειτουργιών ενός σύγχρονου κράτους. Με αυτό το πρίσμα και δεδομένου πως η αξιολόγηση είναι μία διαρκής διαδικασία που συγχρονίζεται με τις ανάγκες του μέσου πολίτη και ταυτόχρονα πληροί τα κριτήρια ώστε ακριβώς αυτές οι ανάγκες να καλύπτονται, είναι, το λιγότερο, θετικό πως δρομολογείται πιλοτικά η αξιολόγηση των δημοσίων νοσοκομείων από τις 16 Ιουνίου. Ειδικότερα η αξιολόγηση δεν θα είναι κάτι γενικό και αόριστο αλλά θα έχει φορέα τον ίδιο τον πολίτη που θα εισάγεται στο δημόσιο νοσοκομείο και ο οποίος θα καλείται κατά την εξαγωγή του να απαντήσει σε συγκεκριμένα ερωτηματολόγια για τις φροντίδες και τις παροχές τις οποίες έλαβε. Οι ερωτήσεις θα αφορούν συγκεκριμένες πλευρές των υπηρεσιών του ΕΣΥ. Κι έχει μία σημασία η διαδικασία, αφού ακριβώς θα έρχεται να αποκρυσταλλώσει μία βιωμένη πείρα του πολίτη.

Η πιλοτική αξιολόγηση πρέπει να ενισχυθεί και να στηριχθεί από το προσωπικό του συστήματος υγείας και από την πολιτεία που με τη σειρά της οφείλει να γενικεύσει την αξιολόγηση στο σύνολο του ΕΣΥ και ταυτόχρονα να κάνει κάτι που είναι το σημαντικότερο: η αξιολόγηση αυτή να συνοδεύεται από τις ταχύτατες καλύψεις των κενών ή των προβλημάτων που θα εξάγονται ως ασφαλή και επιβεβαιωμένα συμπεράσματα από την εν εξελίξει διαδικασία.