Επιλογές

Οι καρδινάλιοι που θα εκλέξουν τον επόμενο προκαθήμενο της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας αποτελούν το πιο αντιπροσωπευτικό Κονκλάβιο της Ιστορίας. Τα μέλη του έρχονται κυριολεκτικά από κάθε γωνιά της υφηλίου και θα κληθούν να ζυγίσουν παράγοντες όπως η γεωγραφία, οι πολιτικές τάσεις, η ηλικία των υποψηφίων και οι επιπτώσεις των σκανδάλων που κλόνισαν την απήχηση της Εκκλησίας – στην οποία ανήκουν 1,4 δισ. πιστοί παγκοσμίως.

Η διαδικασία που θα λάβει χώρα μέσα στην Καπέλα Σιστίνα, λοιπόν, είναι κρίσιμη για τη διεθνή κοινότητα στο σύνολό της. Οι λεγόμενοι προοδευτικοί έχουν το προβάδισμα, είναι πάνω από τα δύο τρίτα του εκλεκτορικού σώματος. Ωστόσο, μέχρι το 2050 σχεδόν το ένα τρίτο των καθολικών αναμένεται να ζει στην Αφρική, κι εκεί το ποίμνιο είναι πιο συντηρητικό από τους Ευρωπαίους.

Εξού και γνώστες των εσωτερικών ισορροπιών υποστηρίζουν πως αναμένεται μια μάχη για το προς τα πού πρέπει να κατευθυνθεί το Βατικανό, προς ένα πιο ανοιχτό μέλλον ή προς την «ασφάλεια» του αυστηρού θεολογικού παρελθόντος – μια μάχη για την ίδια την ψυχή της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, με άλλα λόγια.

Η ρεαλιστική προσέγγιση θεωρεί ως ιδανική επιλογή κάποιον που να μπορεί να μειώσει ελαφρά τη μεταρρυθμιστική ορμή, η οποία παρατηρήθηκε επί Φραγκίσκου, αλλά να μην κάνει στροφή 180 μοιρών στην πορεία που εκείνος χάραξε. Κάποιον πραγματιστή και μετριοπαθή. Εναν Πάπα ούτε χοντρό, ούτε λεπτό. Ούτε θεολόγο, ούτε πολιτικό αλλά διπλωμάτη με παγκόσμια αποδοχή. Επειδή οι καιροί είναι δύσκολοι για κάθε θεσμό από αυτούς που θεμελίωναν τις βεβαιότητες του πλανήτη.