Κρυφή ανησυχία

Οι αριθμοί μιλούν πιο δυνατά, αν τους ακούσουμε προσεκτικά. Ο πληθωρισμός στην ευρωζώνη υποχωρεί. Σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδος, ο ετήσιος εναρμονισμένος πληθωρισμός στην ευρωζώνη έπεσε στο 2,4% τον Φεβρουάριο από 2,5% τον Ιανουάριο, ενώ στην Ελλάδα κινήθηκε στο 3%, κυρίως λόγω τιμών ενέργειας και υπηρεσιών.

Η ΕΚΤ, μειώνοντας τα επιτόκια κατά 25 μονάδες βάσης στις 6 Μαρτίου, βλέπει τη «διαδικασία αποπληθωρισμού σε καλό δρόμο». Τα στοιχεία είναι ενθαρρυντικά, καθώς δείχνουν ότι ο πληθωρισμός πλησιάζει τον στόχο του 2%.

Είναι, όμως, τα πράγματα τόσο καλά;

Ο διάβολος, λέγεται, κρύβεται στις λεπτομέρειες. Οι οποίες, σε αυτή την περίπτωση, είναι και προφανείς. Η Ιζαμπέλ Σνάμπελ, μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της ΕΚΤ, είπε στις 25 Φεβρουαρίου ότι γεωπολιτικές εντάσεις, κλιματική αλλαγή και λιγοστό εργατικό δυναμικό μπορεί να φουσκώσουν ξανά τον πληθωρισμό μεσοπρόθεσμα.  Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν και επικαλείται η έκθεση της ΤτΕ, στην Ελλάδα, ο δείκτης Υπευθύνων Προμηθειών (PMI) για τις τιμές εισροών στη βιομηχανία έφτασε τον Φεβρουάριο στο υψηλότερο σημείο από το 2022. Οι επιχειρήσεις ανεβάζουν τιμές, έστω πιο σιγά, για να κρατήσουν πελάτες.

Το γεγονός αυτό από μόνο του δεν αμφισβητεί τα δεδομένα, αλλά την ευκολία για αισιοδοξία. Η ΕΚΤ χαλαρώνει τη νομισματική πολιτική. Ομως για το 2027 στην Ελλάδα προβλέπεται πληθωρισμός 2,5%, λόγω της νέας πολιτικής για τη μείωση ρύπων που θα ακριβύνει την ενέργεια. Ο πληθωρισμός πέφτει τώρα, αλλά οι λόγοι για την επόμενη άνοδο χτίζονται σιωπηλά. Η ηρεμία μοιάζει προσωρινή, με τις πιέσεις να καραδοκούν. Η ΕΚΤ φαίνεται ότι το ξέρει, αλλά το λέει χαμηλόφωνα. Προφανώς έχει τους λόγους της, με τον εμπορικό πόλεμο με τις ΗΠΑ και τις επιπτώσεις στις τιμές, την ανάπτυξη με την ισοτιμία ευρώ – δολαρίου να δημιουργούν φαύλο κύκλο.