Η πόλη γεμάτη λουλούδια και… λίγες σταγόνες καφέ
Βαν Γκογκ, Ρενουάρ, Ο' Κιφ και ένα «πράσινο» δείπνο
«Τριαντάφυλλο» (1957) της Τζόρτζια Ο' Κιφ και «Μπουκέτο με χρυσάνθεμα» (1881) του Ογκίστ Ρενουάρ
Ισως για πρώτη φορά η κίνηση στις πλατείες με τα παραδοσιακά αλλά και ντιζαϊνάτα café δεν είναι τόσο μεγάλη. Ο καιρός έχει φτιάξει, η θερμοκρασία ανεβαίνει συνέχεια και ένας παγωμένος καπουτσίνο φαντάζει ιδανικός. Ο κόσμος όμως δεν είναι αρκετός. Σε δημοφιλείς πλατείες και πεζόδρομους της πόλης υπάρχουν πολλά άδεια καθίσματα. Οπως μου έλεγε ιδιοκτήτης πολύ γνωστού μαγαζιού, ο καφές που έχει ακριβύνει απομακρύνει τον κόσμο. Κάνουν κάποιες βόλτες αλλά καφεδάκι πίνουν στο σπίτι. Είτε αυτός είναι ιταλικός είτε ελληνικός. Η κατάσταση, περνώντας από τις άλλοτε πολυσύχναστες πλατείες, είναι κάπως μελαγχολική, η άνοιξη όμως είναι εδώ. Η άνοιξη που μας φέρνει στο μυαλό εικόνες όμορφες, αισιόδοξες, φωτεινές, γεμάτες εκρηκτικά χρώματα. Κάτι σαν τους πίνακες του Βαν Γκογκ, του Ρενουάρ, της Τζόρτζια Ο’ Κιφ και άλλων μεγάλων ζωγράφων. Χρυσό, κόκκινο, ροζ, κίτρινο, σε πρώτο πλάνο.
Δείπνο για ανθρώπους του θεάτρου και της μόδας…
Ο αγαπημένος Mr. Green είναι εδώ. Γλυκός, φιλόξενος, χαμογελαστός. Ο Γιώργος Πράσινος υποδέχθηκε 80 ηθοποιούς, σχεδιαστές μόδας και γνωστά μοντέλα, στο εμβληματικό «Atheneé» με αφορμή τη συμπλήρωση 10 χρόνων του καλλιτεχνικού του site www.Mr-Green.gr. Το μενού περιλάμβανε καλαμάρι αρωματισμένο με ούζο και φρέσκο βασιλικό, επάνω σε sticks πατάτας (ορεκτικό), λαβράκι crispy skin σε risotto αρωματισμένο με λεμονόχορτο και μυρωδικά (κυρίως) και πάβλοβα για επιδόρπιο, ενώ υπήρχαν και νηστίσιμες/vegan επιλογές. Τα πιάτα συνοδεύτηκαν με το λευκό κρασί Santa Margherita Pinot Grigio και το ροζέ Château d’Esclans – Whispering Angel.








