Σοκ στο νερό

Εβλεπες τα πρόσωπα όλων και μαρτυρούσαν τη λέξη «απογοήτευση». Ούτε χαμόγελα, ούτε δηλώσεις για περηφάνια και τα ρέστα. Οταν στοχεύεις ψηλά και έχεις τις δυνατότητες, όταν νιώθεις πρωταθλητής, αυτή (πρέπει να) είναι η αντίδρασή σου. Τα όποια καλά λόγια παρηγοριάς, ας πάνε στην άκρη…

Είναι η ιστορία της Εθνικής πόλο. Ενα μεγάλο σοκ για όλους τους φίλους της ομάδας και όλους όσοι πίστεψαν πως υπάρχουν τα φόντα για κάτι σημαντικό. Ο αποκλεισμός στα προημιτελικά του τουρνουά, ασφαλώς και πληγώνει. Πολύ. Σε αφήνει «παγωμένο». Ισοφαρίζεις στα 6” πριν από το τέλος και μετά δέχεσαι γκολ-μαχαιριά; Ανήκουστο. Δεν πρόκειται για μπάσκετ. Στο νερό δεν γίνονται αυτά, τουλάχιστον δεν μπορεί να προκύπτουν ως εφιαλτικό σενάριο και μάλιστα σε βάρος μιας αγαπημένης ομάδας που είδε το όνειρό της να βουλιάζει στα πλακάκια της πισίνας. Η Σερβία δυνατό σύνολο, μεγάλη σχολή στο πόλο, όχι όμως και φόβητρο χθες το απόγευμα. Τις ευκαιρίες αξίζει να τις αρπάζεις και να τις κρατάς στα χέρια σου, να τις αξιοποιείς. Λάθη που έφεραν γκολ σε όχι τόσο δύσκολα σουτ, λάθη στις επιλογές και τελικά ένα θρίλερ με κατάληξη οδυνηρή. Κάποιοι στον χώρο δάκρυσαν. Αντιλήφθηκαν τι συνέβη και εδώ δεν ισχύει το κοινότοπο «όχι δάκρυα για το πόλο». Οταν πιστεύεις στη μενταλιτέ και την ταυτότητα του αθλήματος, όταν έχεις αφουγκραστεί τους κόπους μηνών ώστε να φτάσουν εδώ τα αστέρια, μοιάζει ανέφικτο να επιχειρήσεις να κρατήσεις μακριά τα συναισθήματά σου. Τα εξωτερικεύεις και αναρωτιέσαι: «γιατί»;

Η είσοδος στα ημιτελικά δεν ήρθε. Για κάποιους παίκτες της ομάδας του Θοδωρή Βλάχου ήταν ίσως η τελευταία ευκαιρία για ένα ολυμπιακό μετάλλιο. Ακόμη ακόμη και για το χρυσό, γιατί στα ενδότερα ορισμένοι το πίστευαν, καθόσον η πρόοδος των ελλήνων πολιστών είναι εντυπωσιακή τα τελευταία χρόνια. Δεν θα ήταν υπέρβαση η τετράδα. Απλά, μια  επιβεβαίωση της αξίας τους. Κρίμα. Οχι όμως άδικο. Γιατί έπαιξαν με τη φωτιά. Κάηκαν. Το βλέμμα στο άπειρο από τους αθλητές, η αδυναμία να συνειδητοποιήσουν τι συνέβη, τα λόγια που με δυσκολία έβγαιναν από τα στόματα, απηχούν την πραγματικότητα.

Μα, μήπως και οι γυναίκες δεν άξιζαν κάτι καλύτερο; Οταν το βράδυ της Τρίτης ισοφάρισαν το 0-3 σε 3-3 και είχαν την ψυχολογία με το μέρος τους, τους δόθηκε η δυνατότητα να περάσουν μπροστά στο σκορ και δεν αξιοποίησαν τις επιθέσεις. Μετά, η Αυστραλία λειτούργησε σωστά και πέταξε έξω από το τουρνουά μια ομάδα που μάλλον πέρασε κάτω από τον πήχη των προσδοκιών, ακόμη και αυτών που είχαν τα μέλη της. Κοντολογίς, αδίκησε τον εαυτό της.

Συμπέρασμα: κορίτσια και άνδρες του πόλο, ειδικά οι άνδρες, φλέρταραν με το μετάλλιο αλλά δεν… Η πιο μεγάλη πίκρα!