Το αγκάθι του Κυπριακού

H συνάντηση, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, και η επαναβεβαίωση ότι οι δύο χώρες συνεχίζουν να εργάζονται για το κλίμα ηρεμίας, δεν απομάκρυνε τις ανησυχίες από όσα μπορούν να συμβούν στην Κύπρο την επόμενη εβδομάδα, όταν στην επέτειο των 50 χρόνων από την τουρκική εισβολή θα βρεθούν στη Λευκωσία και οι δύο ηγέτες. Ο Μητσοτάκης στην ελεύθερη πλευρά, ο Ερντογάν στον τουρκοκυπριακό τομέα. Κι εκεί ακόμα μια φορά θα υπάρξει αντιπαράθεση στις προσεγγίσεις για τη λύση του Κυπριακού. Η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία θα επικαλούνται τις αποφάσεις του ΟΗΕ. Ο Ερντογάν έχει σχέδιο για δύο κράτη.

Η Ελλάδα επιδιώκει την επανεκκίνηση των συνομιλιών. Δυστυχώς, όμως, ακόμα κι αν αυτό συμβεί, οι προσδοκίες είναι μηδενικές. Η ίδια η Κυπριακή Δημοκρατία, δύο φορές, απεμπόλησε την πιο δίκαιη διατιθέμενη λύση, το 2004 με το Οχι στο δημοψήφισμα και το 2017 με την κατάρρευση των συνομιλιών στο Κραν Μοντανά. Και στις δύο περιπτώσεις, ο ελληνικός παράγων (κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή στην πρώτη περίπτωση, κυβέρνηση Τσίπρα στη δεύτερη) ανέχθηκε ή και εργάστηκε για την αποτυχία. Τι κερδίσαμε; Απλώς, παγιώθηκε η διχοτόμηση και, πλέον, ο χρόνος εργάζεται για τις τουρκικές βλέψεις. Ας λέμε τα πράγματα με το όνομά τους.