Σενάριο κωμωδίας

Τελευταία όλα κυλούν βάσει σεναρίου. Και συγκεκριμένα κωμικής ταινίας. Στον ΣΥΡΙΖΑ έχουν βγει τα μαχαίρια ανάμεσα σε φατρίες, οι οποίες αλλάζουν στρατόπεδο σε τόσο γρήγορο ρυθμό, που δύσκολα μπορεί κανείς να παρακολουθήσει το έργο. Νταλαούρας εναντίον Μάρκας, Καρτερός εναντίον Κασσελάκη, παλαιοπροεδρικοί εναντίον νεοπροεδρικών, ένας σφοδρός πόλεμος τρολ και στελεχών και όλων μαζί εναντίον του κόμματος. Από την άλλη, στη ΝΔ, δύο πρώην πρωθυπουργοί επιτίθενται στον νυν στην περιβόητη εκδήλωση στο Πολεμικό Μουσείο, μπροστά σε ένα τόσο ετερόκλητο ακροατήριο, που η σύνθεσή του και μόνο προκαλούσε θυμηδία. Λίγα χιλιόμετρα παραπέρα, στο ΠΑΣΟΚ, ετοιμάζονται να ριχτούν στο γήπεδο και πριν βρεθεί πρόγραμμα και ιδεολογική κατεύθυνση κοντεύουν να συμπληρώσουν 11άδα. Μέχρι στιγμής οι υποψήφιοι πρόεδροι ανέρχονται στους επτά, χωρίς να λείπουν τα σενάρια και για άλλες επικείμενες υποψηφιότητες μέχρι να δοθεί το φιλικό στη Χαριλάου Τρικούπη. Κάποιοι ονειρεύονται μία εκδοχή του ΠΑΣΟΚ ως mild ΣΥΡΙΖΑ και ανασυνθέσεις ή συνεργασίες με εκείνους που μόλις λίγα χρόνια πριν λοιδορούσαν τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ως «πουλημένους», «προδότες», που «τα παίρνουν» και «κατέστρεψαν τη χώρα». Αλλοι βλέπουν ως λύση τον συμπαθή καθηγητή που εξελέγη δήμαρχος διότι αγανακτισμένοι πολίτες είχαν απαυδήσει να μποτιλιάρονται καθημερινά στο έκτρωμα του Μεγάλου Περιπάτου και την κλειστή Βασιλίσσης Ολγας. Κάπου εκεί ανάμεσα και άλλοι υποψήφιοι πρόεδροι περισσότερο (Γερουλάνος) σοβαροί ή λιγότερο. Κάποιοι εντελώς ασόβαροι. Και εκεί πλήθος στρατοπέδων, με αλληλοδιασταυρούμενα πυρά ανάμεσα σε «συντρόφους» που έχουν τόσα κοινά όσο ένας οπαδός του Ολυμπιακού με έναν του ΠΑΟ.

Το σενάριο της κωμωδίας που ζούμε όμως δεν περιορίζεται στις εξελίξεις στο εσωτερικό των κομμάτων. Διανθίζεται και από άλλα διάσπαρτα περιστατικά, όπως ας πούμε την τιμητική αναγόρευση του Αλέξη Τσίπρα σε διδάκτορα ιδιωτικού Πανεπιστημίου – σαν αυτά που ο ΣΥΡΙΖΑ πολέμησε και πολεμά λυσσαλέα και αντιτάχθηκε με σθένος στην ίδρυσή τους στη δική μας χώρα. Την ίδια στιγμή αυτοί που ξιφουλκούσαν σθεναρά εναντίον των καμερών ασφαλείας κάνοντας κωμικές αναλύσεις για προσβολή των προσωπικών μας δεδομένων, πανηγύριζαν που κάμερες ασφαλείας του αεροδρομίου κατέγραψαν τον βουλευτή να χαστουκίζει υπάλληλο, διότι διαφορετικά όπως έλεγαν «εάν δεν υπήρχε το οπτικοακουστικό υλικό θα την είχε σκαπουλάρει». Κατά τα λοιπά παραμένουν ενάντια στην τοποθέτηση καμερών ασφαλείας, μάλλον για να τη σκαπουλάρουν στο μέλλον κάποιοι άλλοι. Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, Μέσα Ενημέρωσης αναθέτουν τον σχολιασμό της επικαιρότητας σε καταδικασμένους δολοφόνους.

Ο καταδικασμένος σε 11 φορές ισόβια συν 25 χρόνια τρομοκράτης και αμετανόητος δολοφόνος 11 πολιτών θεωρήθηκε προσήκουσα επιλογή από εφημερίδα για να γράψει άρθρο γνώμης για το νομοσχέδιο για τη ΛΑΡΚΟ. Τραγική ειρωνεία ο τίτλος «Το χρονικό ενός προσχεδιασμένου εγκλήματος» και η αναφορά του καταδικασμένου τρομοκράτη στη δεύτερη παράγραφο του άρθρου του πως «αν η κυβέρνηση πετύχει τους σχεδιασμούς της για τη ΛΑΡΚΟ θα έχει ολοκληρώσει ένα προσχεδιασμένο έγκλημα».

Τουλάχιστον σε αυτό το «έγκλημα» δεν θα πεθάνουν αθώοι πολίτες από το 45άρι με το οποίο ο αρθρογράφος δολοφόνησε 11 ανθρώπους.