Συσπείρωση

Ο παλιός εκλογικός κανόνας, τον οποίο δεν αγνοούν στα κομματικά επιτελεία, θέλει τη συσπείρωση να μετράει περισσότερο μερικά εικοσιτετράωρα πριν από την κάλπη. Τα πιο πρόσφατα δημοσιοποιημένα νούμερα του συγκεκριμένου δείκτη, λοιπόν, δεν δείχνουν μια ευνοϊκή συγκυρία για την αξιωματική αντιπολίτευση.

Η συσπείρωση της ΝΔ έχει φτάσει το 70%, σύμφωνα με την Prorata, ενώ του ΣΥΡΙΖΑ το 54%. Το κυβερνών κόμμα χάνει από 3% τόσο προς την Ελληνική Λύση όσο και προς τη Νίκη και 10% προς «άλλα κόμματα». Η Κουμουνδούρου βλέπει 14% των ψηφοφόρων της να μετακινούνται προς τη Νέα Αριστερά, 8% να μετακομίζει στον Περισσό, 4% να προτιμά την Πλεύση Ελευθερίας, 3% να επιλέγει ΠΑΣΟΚ, άλλο ένα 3% Ελληνική Λύση και 7% να κατευθύνεται προς «άλλα κόμματα».

Για να το πούμε με λιγότερα λόγια: σχεδόν όλοι μαζεύουν το χαρτί απ’ το συριζαϊκό τραπέζι. Ωστόσο, στελέχη του κόμματος δηλώνουν αισιόδοξα. Οχι γιατί η εμπειρία έχει δείξει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται σχεδόν πάντα αποσυσπειρωμένος στα γκάλοπ. Αλλά επειδή πιστεύουν πως έχει τη δυνατότητα να εμπνεύσει κάτι σαν κομματικό πατριωτισμό στα νέα ακροατήρια στα οποία απευθύνεται ο Στέφανος Κασσελάκης.

Προσέλκυση

Μιλούν, δηλαδή, για ψηφοφόρους που περνούν κάτω απ’ τα δημοσκοπικά ραντάρ και θα εκπλήξουν σύσσωμο το πολιτικό σύστημα με την ετυμηγορία τους την Κυριακή. Πράγματι, μέχρι σήμερα κανένας δημοσκόπος δεν έχει κατορθώσει να ανακαλύψει στο δείγμα του αυτή την περιλάλητη μη παραδοσιακή συριζαϊκή βάση, η οποία θα διαμορφώσει το κόμμα Κασσελάκη, δίνοντας στον αρχηγό το OΚ να κάνει τον ΣΥΡΙΖΑ κάποιον άλλον. Αυτούς που οι κακοί αντίπαλοι περιγράφουν με τον όρο «απολιτίκ» κι ο αυτοσυστηνόμενος ως εκφραστής τους σαν απογοητευμένους από τους εκπροσώπους του παλαιοκομματισμού.

Οποιοι εξετάζουν διαχρονικά τα στοιχεία των μετρήσεων της κοινής γνώμης δεν αμφισβητούν την ύπαρξη μιας διόλου ευκαταφρόνητης μερίδας του εκλογικού σώματος που σκέφτεται και συμπεριφέρεται μόνο «ενάντια στο κατεστημένο». Αντιθέτως, λένε ξανά και ξανά ότι βρίσκουν ένα ποσοστό της τάξεως του 30%, το οποίο χαρακτηρίζεται αντισυστημικό με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Απλά διαχέεται σε πολλά κόμματα σε κάθε πλευρά του ιδεολογικού φάσματος. Κι η διασπορά του δεν είναι το μοναδικό εμπόδιο.

Πρώτα πρέπει να ξεπεραστεί ένα άλλο. Ποιο; Πως ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ τραβάει τα βλέμματα – όπως καθετί καινούργιο – αλλά η προσοχή που κερδίζει δεν συνεπάγεται αυτόματα και προσέλκυση ψήφων.