«Δάσκαλε», καλά τρεξίματα

Πριν από μερικές ημέρες και συγκεκριμένα στις 24 Ιουλίου, η δρομική κοινότητα πληροφορήθηκε το κακό μαντάτο. Ο Τάκης Σκουλής, ο «δάσκαλος» όπως τον αποκαλούσαν βετεράνοι, νέοι, αθλούμενοι και πρωταθλητές δρομείς μεγάλων αποστάσεων, έφυγε από τη ζωή στα 87 του χρόνια.

Είχα την τύχη να γνωρίσω αυτή τη σπουδαία προσωπικότητα του δρομικού κινήματος. Μου έκανε την τιμή να αποδεχθεί την πρόσκληση και να έρθει στην εκπομπή «Keep Running» που τότε παρουσιάζαμε με τη Μαρία Πολύζου. Ηταν Μάρτιος του 2018 και ήρθε στο στούντιο με τον φίλο του και επίσης λάτρη των μεγάλων αποστάσεων, πρόεδρο των Αθηναίων Δρομέων, Γιώργο Διαμαντή.

Εκείνη την ημέρα γνώρισα τον άνθρωπο που πρώτος στην ιστορία της ανθρωπότητας αναβίωσε το 1992 τον Φειδιππίδειο Αθλο (Αθήνα – Σπάρτη – Αθήνα) ενώ αρκετά χρόνια πριν είχε τερματίσει φυσικά και στο Σπάρταθλο.

Και μόνο αυτά τα επιτεύγματα αρκούσαν για να κρέμομαι από τα χείλη του.

Ομως αυτό που περισσότερο με εντυπωσίασε ήταν ο χαρακτήρας του. Είχα την τύχη να συνομιλώ με έναν πραγματικά λαμπερό άνθρωπο. Με αυτή τη λάμψη που ακτινοβολούν οι πραγματικά σεμνοί και ταπεινοί άνθρωποι χωρίς να «λιβανίζουν» τον συνομιλητή τους περιαυτολογώντας για όσα έχουν πετύχει και που μένουν στην ουσία χωρίς να υποκρίνονται.

Θαύμασα την καθαρή μάτια του και την αυθεντική του αγάπη για το τρέξιμο και για κάθε δρομέα ξεχωριστά.

Αισθάνθηκα τυχερός και προνομιούχος που είχα την ευκαιρία να ακούσω από τον ίδιο ιστορίες από μία άλλη εποχή όταν  το τρέξιμο στην Ελλάδα δεν ήταν καθόλου δημοφιλές.

Η απώλεια του Τάκη Σκουλή είναι δυσαναπλήρωτη και το κενό που αφήνει, τεράστιο. Και μόνο το γεγονός ότι για όλους ήταν ο «δάσκαλος», τα λέει όλα.

Και τουλάχιστον είναι μια παρηγοριά ότι έφυγε με το κεφάλι ψηλά και με καθολική αναγνώριση!

Είναι βέβαιο ότι το όνομά του θα μνημονεύεται πάντα από όσες και όσους αγαπάμε το τρέξιμο.

«Δάσκαλε», καλά τρεξίματα κι εκεί που πας…