Ο Θοδωρής Βλάχος απέναντι στον Κάλβιν Λο

Σε ένα από τα τελευταία του άρθρα το περιοδικό «Forbes» έκανε κάτι πρωτόγνωρο για τα δεδομένα του. Αποκάλυψε την προσπάθεια ενός ασφαλιστή από το Χονγκ Κονγκ, του Κάλβιν Λο, να πείσει τους συντάκτες του περιοδικού πως είναι δισεκατομμυριούχος και να τον συμπεριλάβουν στην περίφημη λίστα, δίπλα στον Γουόρεν Μπάφετ και τον Μπερνάρ Αρνό.

Η προσπάθεια του Λο να πείσει για κάτι που δεν είναι ήταν εντυπωσιακή. Η αξία της περιουσίας της οικογένειάς του αγγίζει τα 200 εκατ. δολάρια αλλά του ίδιου δεν ξεπερνά τα 60 εκατ. Αρκετά χρήματα αλλά όχι για λίστες του «Forbes». Το 2020 ξεκίνησε μαζί με επτά συνεργάτες του μια εκστρατεία δημοσίων σχέσεων με έντεκα συντάκτες του περιοδικού. Οι συνεργάτες του προσπαθούσαν να πείσουν με διάφορα έγγραφα τα οποία φυσικά ήταν πλαστά, πως ο Λο είναι ένας άγνωστος δισεκατομμυριούχος, με επενδύσεις στη Φόρμουλα 1, κάτοχος πολυτελών ξενοδοχείων και φιλανθρωπίες 250 εκατ. δολαρίων. Το τελευταίο διάστημα εμφανίζονταν στον διεθνή Τύπο άρθρα που τον παρουσίαζαν ως πάμπλουτο αντλώντας τις «πηγές» τους από το «Forbes».

Για το περιοδικό ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι και αποφάσισε να ξεσκεπάσει τη δράση του. Το «Forbes» ωστόσο σημειώνει πως ο Λο δεν είναι ο μοναδικός που προσπαθεί να πείσει για κάτι που δεν είναι.

Αποτελεί ίδιον των ανθρώπων να θέλουν να δείχνουν πως είναι κάτι παραπάνω απ’ αυτό που πραγματικά είναι.

Το επικίνδυνο στην ιστορία είναι πως απέναντί τους δεν έχουν το «Forbes» και οι προσπάθειές τους τις περισσότερες φορές στέφονται με επιτυχία. Ετσι καταλήγουμε να βλέπουμε άδειους και σκουριασμένους τενεκέδες να προκαλούν θόρυβο από θέσεις ευθύνης που κατέκτησαν με προσπάθειες όπως του Λο. Ιδιον επίσης των ανθρώπων με έλλειψη αυτογνωσίας είναι η αποποίηση των ευθυνών μετά από αποτυχίες.

Ο προπονητής της Εθνικής ομάδας πόλο των ανδρών, Θοδωρής Βλάχος, δεν είναι Κάλβιν Λο. Οχι μόνο δεν προσπάθησε να μας πείσει πως είναι κάτι παραπάνω απ’ αυτό που πιστεύουμε γι’ αυτόν αλλά έκανε ακριβώς το αντίθετο: μας προσγείωσε με μπρούτα τρόπο στην πραγματικότητα τονίζοντας το λάθος του, αναλαμβάνοντας την ευθύνη. Τα δάκρυα της απελπισίας του ήταν το τίμημά του για να φτάσει στην αυτογνωσία, όπως θα του έλεγε και ο σπουδαίος Γιάλομ.