Πρόσωπα

Πρώτα πρέπει να βρεθεί η πολιτική πλατφόρμα, λένε εκπρόσωποι όλων των συριζαϊκών τάσεων. Αλλοι διατυπώνουν το αίτημα κομψά κι άλλοι δηλώνουν ότι ο πρόεδρος δεν θα βγει με καλλιστεία. Ασχετα από τις εσωκομματικές τους διαφορές, πάντως, προτάσσουν την ιδεολογική τοποθέτηση, όχι το πρόσωπο που θα την ενσαρκώσει. Αν η συζήτηση γινόταν μέσα σε ένα ακαδημαϊκό αμφιθέατρο, εκείνος που θα την κατηύθυνε από την έδρα θα υποστήριζε ακριβώς το ίδιο. Η πραγματική πολιτική ζωή, όμως, δεν ανταποκρίνεται πάντα στη θεωρία των πολιτικών επιστημών. Στην πρώτη οι ψηφοφόροι που διαλέγουν κόμμα εξαιτίας του αρχηγού του είναι πολύ περισσότεροι απ’ ό,τι νομίζουν τα ιδρυματοποιημένα στελέχη κάθε πολιτικού οργανισμού. Για έναν έμπειρο εκλογολόγο, ας πούμε, η πρόσφατη επιτυχία της ΝΔ στην κάλπη ερμηνεύεται μέσα από προσωποκεντρικό πρίσμα. Το ίδιο και τα περασμένα μεγαλεία του ΣΥΡΙΖΑ. Η αριστερή ελπίδα, εξηγεί, δεν θα ερχόταν ποτέ χωρίς έναν χαρισματικό επικοινωνιακά επικεφαλής – ο οποίος δεν έμοιαζε εκ πρώτης όψεως με την παλιά φρουρά της Κουμουνδούρου. Τα πρόσωπα, λοιπόν, μετράνε.