Παναγιώτης-Ραφαήλ

Δημοσκοπήσεις, ντιμπέιτ με δύο ή με όλους τους πολιτικούς αρχηγούς, απεγκλωβισμός Ελλήνων από το εμπόλεμο Σουδάν, κλείσιμο τραπεζών και σύστημα «Δήμητρα», εν ψυχρώ δολοφονία επιχειρηματία μέσα σε καφετέρια στην Αλβανία, θρίλερ με την προσσελήνωση του ιαπωνικού διαστημόπλοιου… Και κάπου εκεί, ανάμεσα σε όλους αυτούς τους ειδησεογραφικούς τίτλους, φιγουράρει και η συγκινητική είδηση της ημέρας: ένας ξανθός μπόμπιρας, ο οποίος κάνει μικρά αλλά σταθερά βηματάκια με τη βοήθεια του πατέρα του μπροστά από τον Λευκό Πύργο, εύχεται μέσω ενός βίντεο «Χρόνια Πολλά».

Το αγοράκι, πέντε χρονών σήμερα, δεν είναι άλλο από τον Παναγιώτη-Ραφαήλ, το παιδί που είχε συγκινήσει – και συνεχίζει να συγκινεί με τη δύναμή του – το πανελλήνιο, όταν οι γονείς του ξεκίνησαν αγώνα για να συγκεντρωθούν τα χρήματα που απαιτούνταν για να υποβληθεί σε γονιδιακή θεραπεία σε νοσοκομείο των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Σε ηλικία μόλις δύο μηνών ο μικρός Παναγιώτης-Ραφαήλ είχε διαγνωσθεί με νωτιαία μυϊκή ατροφία τύπου 1, μια σπάνια εκφυλιστική νόσο που προσβάλλει όλο το μυϊκό σύστημα του ανθρώπου, συμπεριλαμβανομένης της ικανότητας κατάποσης και αναπνοής. Κι όμως, χάρη στον αγώνα της οικογένειάς του και την κινητοποίηση του κόσμου – η ανταπόκριση ήταν συγκινητικά μεγάλη και άμεση -, ο μικρούλης ταξίδεψε στη Βοστώνη, υπεβλήθη τον Νοέμβριο του 2019 στην εξειδικευμένη αυτή θεραπεία και λίγους μήνες αργότερα επέστρεψε στην Ελλάδα σαν ένας μικρός… Σούπερμαν (άλλωστε με μία τέτοια φωτογραφία τον Φεβρουάριο του 2020, με τον μικρό ντυμένο με τη στολή του υπερήρωα, οι γονείς του ανακοίνωναν πως άρχιζαν να προγραμματίζουν το ταξίδι της επιστροφής).

Αυτό το παιδί, που από την αρχή έμαθε να αγωνίζεται, τον περασμένο Οκτώβριο μάθαινε να περπατά με τη βοήθεια του… οχήματός του, όπως ο ίδιος αποκαλούσε τον περιπατητήρα του, και μόλις χθες έκανε τα πρώτα του βήματα κρατώντας τον πατέρα του από το χέρι.

«Οι άνθρωποι δεν χρειάζονται πάντα συμβουλές. Μερικές φορές το μόνο που χρειάζονται είναι ένα χέρι για να κρατηθούν, ένα αφτί να τους ακούσει και μια καρδιά που μπορεί να τους καταλάβει» («Ο μικρός πρίγκιπας», Αντουάν ντε Σεντ-Εξιπερί).