Χθες είδα έναν εφιάλτη. Στον φράχτη του Εβρου είχαν σκαρφαλώσει για να περάσουν τα σύνορα οι ρωμιοί πρόσφυγες του 1922-23. Ηταν οι κυνηγημένοι Ελληνες του Πόντου, της Θράκης και της Μικρασίας. Ηταν οι «τουρκόσποροι», οι «ογλούδες», οι «μεμέτηδες», οι «σαρικοφόροι σκλάβοι», οι «προσφιλέρ χαϊβάν», οι «παστρικές». Μαζί τους και οι παππούδες μου με τους γονείς μου. Δεν τους άφηναν να περάσουν. Τους ζητούσαν διαβατήρια και έγγραφα που δεν διέθεταν. Είχαν ψηφίσει νόμο, έλεγαν, που απαγόρευε τη μαζική είσοδο προσφύγων στην επικράτεια. Στη καιόμενη Σμύρνη δεν έστειλαν πλοία να τους φέρουν στην Ελλάδα. Προτίμησαν να τους αφήσουν να τους σφάξουν οι Τούρκοι για να «μην τα ανατρέψουν όλα» όταν έρθουν στην Ελλάδα ως Βενιζελικοί.
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ
