Αποχή από τη Δημοκρατία
Το ανέκδοτο με τον Χότζα κι αυτά που έκοψε όταν θύμωσε είναι γνωστό. Εχω και μία οικογενειακή παραλλαγή με εμένα στον ρόλο του Χότζα. Παιδάκι ήμουν και ούτε που θυμάμαι ποιο χατίρι δεν μου έκαναν. Θύμωσα και ήθελα να τιμωρήσω «σκληρά», πολύ «σκληρά» όμως, τους γονείς μου. Εκείνες τις ημέρες έδινε παραστάσεις το τσίρκο Μεντράνο και η Αθήνα είχε γεμίσει με αφίσες που διαφήμιζαν το «υπερθέαμα». Δεν ξέρω πώς τα έκανα όλα αυτά αχταρμά στο οχτάχρονο μυαλό μου και έτσι εξήγγειλα, με πολύ μεγάλη αυτοπεποίθηση, την τιμωρία που θα επέβαλλα: «Κι εγώ δεν θα πάω στο τσίρκο Μεντράνο» – χωρίς να έχει τεθεί ποτέ θέμα για το αν επρόκειτο να πάμε, που μάλλον δεν θα επρόκειτο δηλαδή, αφού οι γονείς μου δεν πολυσυμπαθούσαν τα τσίρκα κι ας έσκουζα εγώ. Υπάρχει βέβαια και το ακραίο με έναν ξάδελφό μου που, όταν δεν τα πήγαινε καλά στη Monopoly, έφερνε τούμπα το ταμπλό του παιχνιδιού και έλεγε: «Εξάλλου αυτό το παιχνίδι δεν ισχύει».
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ
