Rogue state?

Δεν πάμε καλά: στο Κογκρέσο αφαιρέθηκαν από τον αμυντικό προϋπολογισμό οι φράσεις που (υποτίθεται) έθεταν όρους στην στρατιωτική ενίσχυση της Τουρκίας, η Λιβύη αμφισβήτησε τη ζώνη που όρισε η Ελλάδα για έρευνες, ο Έντι Ράμα μίλησε απαξιωτικά για τη χώρα ενώ περίμενε να υποδεχθεί τον Έλληνα πρωθυπουργό, η Τουρκία αποκαθιστά σταδιακά τις σχέσεις της με χώρες της Ανατολικής Μεσογείου τις οποίες η κυβέρνηση θεωρούσε σύμμαχες.

Είναι φανερό ότι πληρώνουμε σφάλματα δεκαετιών: από το υπουργείο Εξωτερικών  διέρρευσε ότι η (αμφισβητούμενη από τη Λιβύη) άδεια παραχώρησης που δόθηκε για έρευνες στην ExxonMobil οριοθετήθηκε με βάση τη γραμμή που είχε προτείνει η (τότε) κυβέρνηση της Λιβύης το 2011 – και τίθεται το ερώτημα: γιατί η Ελλάδα δεν είχε ορίσει γραμμή για την υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ την εποχή που υποτίθεται ότι είχε άριστες και προνομιακές σχέσεις με το καθεστώς Καντάφι;

Γιατί η Ελλάδα δεν δημιούργησε εποικοδομητικές σχέσεις με την Αλβανία όταν κατέρρευσε το κομμουνιστικό καθεστώς Χότζα αλλά ενίσχυσε τον βορειοηπειρωτικό αλυτρωτισμό – και φθάσαμε ως την επίθεση του παρακρατικού «Μετώπου Απελευθέρωσης Βορείου Ηπείρου» σε αλβανικό στρατόπεδο; Γιατί η Ελλάδα δεν επωφελήθηκε από τις κατά καιρούς δυνατότητες ρύθμισης των σχέσεων με την Τουρκία (πχ, Συμφωνίες Ελσίνκι, Σχέδιο Ανάν); Γιατί σερνόταν επί 30 χρόνια στην ηλίθια αντιπαράθεση περί «ονόματος» με τη Βόρεια Μακεδονία και έχει το θράσος σήμερα ο  πρωτεργάτης αυτού του εγκλήματος να δηλώνει (ενώπιον του πρωθυπουργού) ότι δεν πρέπει να συρθούμε σε «Πρέσπες του Αιγαίου»;

Έξω λοιπόν, δεν πάμε καθόλου μα καθόλου καλά. Και στο εσωτερικό, έχουμε τον αδυσώπητο ανταγωνισμό ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, τον Κυριάκο Μητσοτάκη να κάνει τα πάντα για να πετύχει σαθρή «αυτοδυναμία» -ως και τα ελγίνεια να φέρει να «ψηφίσουν» στη θέση νεώτερων απόδημων που αδιαφορούν- και τον Αλέξη Τσίπρα να ηγείται ασκεριού που φέρεται σαν να μην πέρασε μια μέρα από το 2015.

Έχουμε κρατική παρακολούθηση του Νίκου Ανδρουλάκη και δεκάδες ιδιωτικές -ελπίζουμε…- παγιδεύσεις, ενώ εξυμνείται η αποτελεσματικότητα (!) της ΕΥΠ· έχουμε αδιανόητα σκάνδαλα από υποτιθέμενους φιλανθρωπικούς φορείς -αλήθεια, γιατί ως τώρα δεν έχει γίνει καμιά απολύτως αναφορά στο ποιος έδινε τα δεκάδες εκατομμύρια ευρώ και τα εκατοντάδες ακίνητα στο ευσεβές ζεύγος;-, αστυνομικούς που διαπράττουν εγκλήματα και τους καλύπτει η υπηρεσιακή και πολιτική ηγεσία.

Υποτιθέμενοι φίλοι της χρεοκοπημένης Ελλάδας γελούν πίσω από την πλάτη των πολιτικών εκπροσώπων μας που πιστεύουν όσα κομπλιμέντα τους κάνουν, γείτονες και διεθνή έγκυρα μέσα επικοινωνίας μας περιγράφουν σαν rogue state και κάνουν προσβλητκά κολάζ με τη φωτογραφία του πρωθυπουργού δίπλα σε λαθρέμπορους λογισμικού παρακολουθήσεων – τίποτα καλό δεν προμηνούν όλα αυτά.