Περί της «μεγάλης» κινητοποίησης

Περί της «μεγάλης» κινητοποίησης

Διέκρινα μεγάλο ενθουσιασμό στις ηλεκτρονικές εκδόσεις των φιλοσυριζαίικων μέσων χθες, αναφορικά με τις συγκεντρώσεις της Τετάρτης για την απεργία της 9ης Νοεμβρίου. Αλλά από μια βόλτα που έκανα στο κέντρο, φοβάμαι ότι θα δυσκολευτώ πολύ να συμμεριστώ αυτή την εκτίμηση. Στην Πλατεία Κλαυθμώνος όπου συγκεντρώθηκαν ΣΥΡΙΖΑ και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις των σωματείων και των συνδικαλιστικών οργανώσεων συμπεριλαμβανομένων, ζήτημα αν ήταν 5.000 με 7.000 άνθρωποι – άρα η «μεγάλη κινητοποίηση» την οποία είχαν προαναγγείλει από το ευαγές ίδρυμα της Πλατείας Κουμουνδούρου, ότι θα σηματοδοτούσε «μεγάλο πολιτικό γεγονός», πήγε στράφι κι άκλαυτη. «Πολιτικό γεγονός» μείζονος σημασίας, δεν το λες με τίποτε, αυτό που εγώ είδα. Ούτε «ανατροπή» του πολιτικού σκηνικού το λες, ούτε «Μητσοτάκη έφυγες», το λες. Εκτός πια κι αν οι άνθρωποι, γνωρίζοντας τις δυνάμεις και τον οργανωτικό μηχανισμό που διαθέτουν, θεωρούν ότι το να βγάλουν στον δρόμο μερικές εκατοντάδες ανθρώπους συνιστά επιτυχία, οπότε δεν έχω να προσθέσω κάτι. «Ετσι είναι αν έτσι νομίζουν», παραφράζω λιγάκι τον Πιραντέλο, για την περίσταση.

Στο ίδιο μήκος κύματος ο αρχηγός, το είδε το πράγμα, όπως ήθελε να το δει: ως «μια ηχηρή απάντηση στο καθεστώς της ακρίβειας, της αισχροκέρδειας, της ανασφάλειας, της διαφθοράς και της διαπλοκής, της αναξιοπρέπειας» του «καθεστώτος Μητσοτάκη». Την είχε ετοιμάσει από νωρίς τη δήλωση, τι να την έκανε; Να μην την εκφωνούσε;

Μεταξύ μας πάντως, αν δεν υπήρχε το ΠΑΜΕ να κατεβάσει καμιά 15αριά χιλιάδες κόσμο, η συγκέντρωση και πορεία της Τετάρτης θα είχε πάει άπατη.

Ολα ένα ψέμα

Θέλω όμως να κάνω μια ειδική αναφορά στον «Λεγάμενο», ο οποίος εμφανίστηκε στην Πλατεία Κλαυθμώνος, ακολουθούμενος από την κλασική ομάδα (κλακαδόροι, νεολαίοι, και «να τος, να τος ο πρωθυπουργός») για να χαιρετήσει κόσμο, να βγάλει selfie με τους οπαδούς και ειδικά με τις κυρίες, να συνομιλήσει, να αισθανθεί τον παλμό του κόσμου. Ωραία πράγματα δηλαδή, που έχει ανάγκη ένας πολιτικός αρχηγός προκειμένου να στηριχτεί ψυχολογικά και να τονωθεί η αυτοπεποίθησή του.

Ισως και να μειωθεί ο κομπλεξισμός του. Γιατί είναι κομπλεξικό το middle age αγόρι. Συγγνώμη κιόλας, πολύ κομπλεξικό. Εμφανίστηκε στη συγκέντρωση φορώντας ένα μπλε middle season μπουφανάκι της GANT, του γνωστού αμερικανικού brand που έχει ως λογότυπο μια παραλλαγή της αμερικανικής σημαίας. Εβγαλε μερικές φωτογραφίες που λέτε, τις είδα κι εγώ στο Διαδίκτυο, αλλά μετά κάποιος από τους επικοινωνιολόγους που τον συνοδεύουν, του υπέδειξε το… τρομακτικό λάθος: selfie με το λογότυπο της αμερικανικής εταιρείας, φάτσα κάρτα; Αίσχος! Ντροπή! Απαράδεκτο!

Ασε που παραμονεύει ο κίνδυνος στην επόμενη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής σύντροφοι που διαχειρίζονται το… αριστερόμετρο του κόμματος και είναι ακοίμητοι φύλακες της ιδεολογικής ταυτότητας του ΣΥΡΙΖΑ όπως οι «μπαρουτοκαπνισμένοι» αγωνιστές Μπίστης και Τζουμάκας (ο Τζουμάκας…), να καταγγείλουν έμμεση στροφή στον αμερικανικό καπιταλισμό!

Ως εκ τούτου, το σήμα τσαλακώνει το αριστερό προφίλ του αρχηγού.

Και τι έκανε ο αρχηγός, που ενημερώθηκε σχετικά, για όλα αυτά τα άκρως σοβαρά; Εσπευσε να καλύψει το λογότυπο της GANT με ένα σηματάκι της συγκέντρωσης!!!

Διότι ο λαός, δεν πρέπει επ’ ουδενί να καταλάβει ότι ο αρχηγός δεν είναι όσο πρέπει αριστερός. Οτι του αρέσει το καλό ντύσιμο, τα πούρα, τα κότερα, τα malt ουίσκι, η καλοπέραση, γενικά.

Συμπέρασμα: παιδί μου, αυτός δεν βελτιώνεται με τίποτε – όλα ένα ψέμα…

Συνένωση των δικογραφιών

Κόσμο δεν φέρνει ούτε το (ανύπαρκτο) πρόγραμμα, ούτε οι δημόσιες εμφανίσεις, ούτε οι μεταγραφές. Γι’ αυτό χρησιμοποιούν τη δοκιμασμένη μέθοδο των μηνύσεων για τις υποκλοπές και παρακολουθήσεις. Αυτή τη φορά ήταν η σειρά της Ολγας Γεροβασίλη να προχωρήσει στο εγχείρημα, και εν συνεχεία να ζητήσει συνάντηση με τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου τον κύριο Ντογιάκο.

Την άκουσε φαντάζομαι, δεν ξέρω τι της είπε, αλλά μήπως με αφορμή και αυτή τη μηνυτήρια αναφορά, προχωρήσει στη συνένωση όλων των δικογραφιών για το θέμα των υποκλοπών-παρακολουθήσεων; Το καταλαβαίνει και ο ίδιος ότι όσο ανοίγουν καινούργιες δικογραφίες, τόσο δυσκολότερη γίνεται η διαπίστωση του τι πραγματικά συνέβη. Ολες σε μία, και ορισμός ενός καλού εισαγγελέα, να ψάξει το θέμα, από όλες τις πλευρές…

Οτιδήποτε διαφορετικό οδηγεί σε συσκότιση και συνακόλουθα σε μια ακόμη απόδειξη ότι κάποιοι δεν θέλουν να αποκαλυφθεί η αλήθεια.

Νομίζω…

Ρήγμα στην καραμανλική Δεξιά

Από την άλλη πλευρά, αν κατάλαβα σωστά διαβάζοντας… Αντώναρο (μάλιστα, εμένα που με βλέπετε, μέχρις εκεί έχω φτάσει), νομίζω ότι έχουμε ένα ρήγμα στην καραμανλική Δεξιά. Διαβλέπω έναν διχασμό, ο οποίος με αναστατώνει, και δεν το θέλω.

Οπως καταγγέλλει, με οργή, η οποία δύσκολα συγκαλύπτεται, ο ηρωικός Βαγγέλης που δίνει καθημερινά μάχες κατά του Κυριάκου και των συν αυτώ, βουλευτές και πρώην υπουργοί του Καραμανλή, του Κώστα του ντεμέκ, έχουν «τσουλώσει» κατά το κοινώς λεγόμενο, και αρνούνται να βγουν στο βουνό ζωσμένοι φισεκλίκια για να καταγγείλουν, όπως του πρέπει τον Κυριάκο, για το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων. Η δημοκρατική ψυχή του Βαγγέλη, εξεγείρεται και τα χώνει χοντρά, σε όλους αυτούς τους ψοφοδεείς, οι οποίοι όχι μόνο δεν κάνουν αυτό που επιβάλλεται, αλλά αναρωτιούνται «γιατί δεν μιλάει ο Καραμανλής». Ο Αντώναρος αποφαίνεται ότι «ο Καραμανλής δεν πρέπει να ξαναμιλήσει», διότι «ό,τι είχε να πει, το είπε προ διμήνου και πλέον στην εκδήλωση στα Ανώγεια» – στην εκδήλωση για τον Γιάννη Κεφαλογιάννη.

Στενοχωριέμαι εγώ με όλα αυτά – σπεύδω να το δηλώσω.

«Επανένταξη» κακοποιών

Είδα το ρεπορτάζ στο Mega. Και έφριξα (για άλλη μία φορά). Ο βιαστής παιδιών «με το βαν», που η περίπτωσή του είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο, προ επτά-οκτώ ετών, είναι έξω και κόβει βόλτες στην Ανατολική Αττική. Με το βαν, φυσικά. Το βαν του εγκλήματος. Για τους βιασμούς δύο παιδιών και την απόπειρα σε βάρος ενός τρίτου είχε καταδικαστεί το 2016 σε 26 χρόνια φυλακή. Εξέτισε μόλις 6, και ως χθες το πρωί που τον συνέλαβαν εκ νέου, για τους ίδιους λόγους, κυκλοφορούσε ελεύθερος. Πραγματικά είναι εξοργιστικό. Δεν ξέρω ποιος νόμος εφαρμόστηκε και στην περίπτωσή του, ποιους δικηγόρους είχε, και ποιοι δικαστές αποφάσισαν ότι ο τύπος πρέπει να αποφυλακιστεί, όμως κάτι πρέπει να γίνει για να σταματήσει αυτό το καραγκιοζιλίκι. Αν είναι να επιβάλλονται σε κάποιον 26 χρόνια φυλακή, και να αποφυλακίζεται στα 6, ας του βάζουν εξ αρχής 6, και να τελειώνουμε.

Τα είχα επισημάνει πάνω-κάτω και με αφορμή του τύπου από την Κρήτη στον οποίο επιτέθηκε με βιτριόλι η σύντροφός του, η γυναίκα του, δεν ξέρω και δεν ενδιαφέρει. Σημασία έχει ότι του είχαν επιβληθεί 89 χρόνια φυλακή για «δραστηριότητες» του μισού ποινικού κώδικα, και αυτός αποφυλακίστηκε στα επτά. Κάτι πρέπει να γίνει. Δεν πάει άλλο αυτή η ανοησία με την «επιείκεια» της πολιτείας προκειμένου να επιτευχθεί η «επανένταξη» του κακοποιού στην κοινωνία. Ποια επανένταξη και ποια επιείκεια. Αυτοί μπαίνουν στη φυλακή για… «μεταπτυχιακό» και βγαίνουν έπειτα για να συνεχίσουν πιο οργανωμένα τη δράση τους.

Υπουργείο Δικαιοσύνης, ακούει; Ή μπα…