Η πολιτική ζωή {LF}και οι υποκλοπές

Στη δημοκρατία υπάρχει ο κανόνας ότι κατ’ αρχήν κανείς πολίτης δεν παρακολουθείται από κρατικές υπηρεσίες, εκτός αν υπάρχει σοβαρός λόγος που προβλέπεται από τον νόμο και αφού τηρηθούν οι σχετικές νόμιμες διαδικασίες. Καθώς ξετυλίγεται το κουβάρι του σκανδάλου των υποκλοπών, μαθαίνουμε από την κυβέρνηση – και από τους αρμόδιους δικαστικούς, ενίοτε – ότι κατ’ αρχήν όλοι είναι ύποπτοι και όλοι τελούν δυνητικά υπό παρακολούθηση. Και μάλιστα, όχι μόνο από κρατικές υπηρεσίες. Ακόμα χειρότερο δείγμα προϊούσας σήψης και πολιτικής κατάπτωσης είναι το ότι φαίνεται να έχει στηθεί ένας σκοτεινός παρακρατικός μηχανισμός παρακολουθήσεων πολιτικών αντιπάλων, αντιπολιτευόμενων δημοσιογράφων, αλλά και υπουργών και κυβερνητικών παραγόντων της ΝΔ και των συζύγων τους, καθώς και (τουλάχιστον) ενός πρώην πρωθυπουργού. Η εκκωφαντική σιωπή και οι αποσπασματικές δικαιολογίες που προβάλλει η κυβέρνηση επιτείνουν την καθόλα εύλογη καχυποψία των πολιτών, καθώς μάλλον επιβεβαιώνουν την ύπαρξη αυτού του κυκλώματος.

Συγχρόνως παρατηρούμε έντονο αναβρασμό στους κόλπους του συστήματος διαπλοκής της πολιτικής με την ολιγαρχία που δρομολόγησε και διευκόλυνε την άνοδο της κυβέρνησης Μητσοτάκη στην εξουσία για τους δικούς της λόγους. Οι διαμάχες στο εσωτερικό αυτού του συστήματος μας αφορούν μόνο στο μέτρο που επιβεβαιώνουν την ύπαρξή του και την εξαιρετικά βλαπτική για τους θεσμούς της πολιτείας μας δράση του. Κατά τα λοιπά, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν «επενδύει» σε αυτές, αλλά στο δικό του εναλλακτικό πρόγραμμα δημοκρατικής διακυβέρνησης για την ανάταση της χώρας και της κοινωνίας.

Καθώς συμβαίνουν όλα αυτά τα άκρως υπονομευτικά για την ποιότητα της δημοκρατίας μας, η καταβύθιση των λαϊκών στρωμάτων στην ακρίβεια και τη φτωχοποίηση επιταχύνεται. Τα καρτέλ της ενέργειας, με την ανοχή, αν όχι τη συνενοχή της κυβέρνησης, ενθυλακώνουν (δηλαδή, τσεπώνουν) το υστέρημα του λαϊκού εισοδήματος μέσω των ανέγγιχτων από την κυβέρνηση υπέρογκων και παράνομων υπερκερδών. H κερδοσκοπία και η αισχροκέρδεια παραμένουν ανεξέλεγκτες και κρύβονται πίσω από πρωτοβουλίες όπως «το καλάθι του νοικοκυριού», οι οποίες στην καλύτερη περίπτωση είναι επιδερμικές και μειώνουν κάπως τον ρυθμό αύξησης των τιμών σε κάποια προϊόντα, αν δεν πρόκειται απλώς για ασκήσεις επικοινωνίας που καμουφλάρουν το πρόβλημα, αντί να το λύνουν. Λύση είναι το πακέτο προτάσεων που έχει καταθέσει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, για τη ρύθμιση της αγοράς ενέργειας, ώστε να λειτουργήσει ορθά ο ανταγωνισμός και να μειωθούν τα τιμολόγια, για μία διαφορετική τιμολογιακή πολιτική από τη ΔΕΗ και για γενναίες παρεμβάσεις σε ό,τι αφορά τη μείωση ή και το πάγωμα, σε ορισμένες περιπτώσεις, του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα.

Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, αυτός ο συνδυασμός παθογενειών εξελίσσεται σε καρκίνωμα πάνω στη δημοκρατία μας. Δεν επιτρέπεται να γίνει ανεκτός ούτε στιγμή παραπάνω. Η παραίτηση του πρωθυπουργού, η πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη και η άμεση διενέργεια εκλογών είναι ο μόνος δρόμος για την ανάσχεση της πολιτικής κατρακύλας. Είναι ανάγκη να διεξαχθούν το ταχύτερο, ειδάλλως ο κ. Μητσοτάκης πρέπει να αναγγείλει την ημερομηνία διεξαγωγής τους, ώστε ο δημόσιος και ο ιδιωτικός τομέας της οικονομίας να μπορούν να κάνουν τους προγραμματισμούς τους. Είναι αίτημα όχι μόνο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αλλά κάθε δημοκρατικού και προοδευτικού πολίτη αυτής της χώρας. Δεν είναι, δηλαδή, πολιτικό αίτημα μιας ή περισσοτέρων πολιτικών δυνάμεων. Είναι ανάγκη της κοινωνίας και της δημοκρατίας. Αρκετά ως εδώ.

Ο Δημήτρης Βίτσας είναι αντιπρόεδρος της Βουλής, βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Δυτικής Αθήνας