Σακούλα ή μέδουσα;
Είναι δύσκολο να είσαι δίποδο αυτή την εποχή. Εκεί που είπες πως αφήνεις πίσω την πανδημία, ξέσπασε ένας πόλεμος, η βενζίνη έπιασε τα 2,5 ευρώ και ο Ερντογάν αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο. Εστω, όμως, ότι είσαι θαλάσσια χελώνα – η δυσκολία έχει διαχρονικά επιβιωτικό χαρακτήρα. Πρέπει να μάθεις από πολύ μικρή να ξεχωρίζεις τη μέδουσα από τη σακούλα. Επειδή δεν εντάσσεσαι στην κατηγορία των πανέξυπνων θαλασσινών (και όσα ντοκιμαντέρ κι αν γίνουν για σένα στο Netflix κανείς δεν σταματάει να ποδοπατά τα αβγά σου), συχνά μπερδεύεσαι. Αντί για νόστιμο μοβ μεζεδάκι, τρως άνοστο και επικίνδυνο πλαστικό. Καταδικάζεσαι σε αργό, βασανιστικό θάνατο επειδή τα δίποδα που κυριαρχούν στον πλανήτη αποφάσισαν να πετούν τα σκουπίδια τους στο σπίτι σου. Μπορείς να αλλάξεις την κατάσταση; Δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο: τα δίποδα αγαπούν τόσο το πλαστικό τους που παραπονιούνται ακόμα και για τα βιοδιασπώμενα καλαμάκια.
Φέτος, όμως, τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά. Ναι, φέτος κανείς δεν σε αντιμετωπίζει ως περιβαλλοντικό άλλοθι ή τουριστική ατραξιόν, όπως συμβαίνει συνήθως. Φέτος είσαι απαραίτητη: για πρώτη φορά εδώ και χρόνια η πιθανότητα η «μέδουσα» να είναι όντως μέδουσα έχει τρομάξει τα δίποδα. Ολα κι όλα, όταν πρόκειται για την δική τους ασφάλεια, δεν το ρισκάρουν καθόλου. Κυκλοφορούν με τα κατάλληλα σκευάσματα και ένα σακουλάκι μαγειρική σόδα στην τσάντα θαλάσσης, δίπλα στα αντηλιακά, τις πετσέτες, τα νερά και τα σάντουιτς. Μπαίνουν προσεκτικά στο νερό, σκανάροντας την περιοχή και απομακρύνοντας ό,τι μοιάζει ύποπτα με μέδουσα, ακόμα και τις σακούλες. Μέχρι και εσένα έχουν αρχίσει να νταντεύουν, να περηφανεύονται για την παρουσία σου, ποστάροντας βίντεο από τα τσιμπούσια του Μάρκου στις θάλασσες της Νάξου, ο οποίος φέρεται ότι κατασπάραξε 100 μοβ τσούχτρες σε μια ώρα.
Θα αλλάξει αυτή η χρονιά την τύχη σου, που μετράει αντίστροφα εδώ και τόσες δεκαετίες; Η έντονη παρουσία των μεδουσών στις ελληνικές ακτές θα κρατήσει το πολύ τρία χρόνια, όσο τους παίρνει να αναπαραχθούν και να μεταναστεύσουν σε άλλες περιοχές, σε έναν κύκλο ζωής που θα σταματήσει μόνο όταν σβήσει ο ήλιος και τελειώσει το πλαγκτόν. Οι μέδουσες υπάρχουν στη Γη πολλά εκατομμύρια χρόνια πριν τα επικρατούντα δίποδα και αρκετά εκατομμύρια χρόνια πριν από τους δεινόσαυρους. Αποτελούνται από 95% νερό. Η φύση τους τις κάνει μάλλον απόκοσμες, ίσως γι’ αυτό δεν τις πολυσυμπαθεί κανείς: δεν έχουν κόκκαλα, μυαλό ή καρδιά, ενίοτε φιλοξενούν κοπάδια ψαριών στα πλοκάμια τους και δεν είναι νόστιμες για κανέναν άλλο παρά για τις χελώνες και τα δελφίνια. Ακόμα κι έτσι, όμως, τα δίποδα θα τις βγάλουν έξω, θα τις τρυπήσουν με ένα ξύλο και θα τις αφήσουν στην αμμουδιά – είτε τσιμπάνε είτε όχι, έτσι κι αλλιώς δεν ξέρουν να ξεχωρίζουν ποια είναι ποια.
Γι’ αυτό, αν είσαι χελώνα, ας απολαύσεις αυτούς τους λίγους μήνες φαγοπότι – λίγες από το είδος σας έχουν μείνει πια στις ελληνικές θάλασσες, δεν είναι κακό μια στο τόσο να ελπίζετε πως θα γλιτώσετε το αναπόφευκτο. Αν πάλι εξακολουθείς να θες να είσαι δίποδο και μέσα σε όλα τα στραβά που σου συμβαίνουν δεν σου πάει η όρεξη να κόψεις το χταπόδι, άσε τουλάχιστον τις μοβ τσούχτρες στην ησυχία τους. Ο φυσικός τους θηρευτής μεριμνά για όλους. Και φέτος γλιτώνει και από τις σακούλες.














