Σκοτάδι

Κοιμηθηκα ήσυχος μετά τη διαβεβαίωση του υπουργού ΠΡΟΠΟ ότι «το φως θα νικήσει το σκοτάδι μέσα στα Πανεπιστήμια» (6/5).

Και ξύπνησα ανήσυχος με το πρώτο φως διότι σκέφτηκα πως για να νικήσει το φως θα πρέπει να γίνουν μερικά απλά πραγματάκια εναντίον του σκοταδιού.

Διαφορετικά, δεν βλέπω φως.

Πρώτο και κύριο λοιπόν να εξαρθρωθούν οι κάθε είδους και μορφής συμμορίες που λυμαίνονται τα Πανεπιστήμια.

Νομιζω πως είναι το προφανές και το αυτονόητο.

Δευτερον, για να εξαρθρωθούν οι συμμορίες θα πρέπει να αντιμετωπιστούν όχι σαν κάτι που δεν είναι (δηλαδή, ανήσυχοι νέοι αντισυστημικών φρονημάτων), αλλά σαν εκείνο που πραγματικά είναι (δηλαδή, κακοποιοί).

Τριτον, σε κανένα μέρος του κόσμου οι οργανωμένες συμμορίες και οι συναφείς εγκληματικές οργανώσεις δεν εξαρθρώνονται με παραινέσεις, παρακάλια ή κατήχηση.

Εξαρθρωνονται με την επιβολή της δημόσιας τάξης και το κράτος του νόμου.

Τεταρτον, η διαφύλαξη της έννομης τάξης δεν είναι προαιρετική διαδικασία στην οποία κάθε νεαρός (-ά) καλείται εθελοντικά να λάβει μέρος κατά τις επιλογές ή πεποιθήσεις του.

Ειναι συνταγματικη υποχρέωση και κοινωνικό καθήκον. Αν δεν το έχουν μάθει από το σπίτι τους, κανείς δεν τους φταίει παρά μόνο το σπίτι τους.

Πεμπτον, όποιος θέλει να γκρεμίζει βιβλιοθήκες στο ΑΠΘ ή να απειλεί καθηγητές στο Οικονομικό ή να στήνει «αυτοδιαχειριζόμενα στέκια» σε δημόσιους πανεπιστημιακούς χώρους ή να πλακώνεται και να κάνει το Πανεπιστήμιο αχούρι, κανένα πρόβλημα.

Τον μαζευει η αστυνομία όπου κι αν βρίσκεται, τον μπαγλαρώνει και τον οδηγεί τρυφερά σε ένα φιλόξενο μέρος που λέγεται «δικαστήριο».

Εκτον, εκεί ένας καλός κύριος που τον αποκαλούν «δικαστή» παρέχει στον ανήσυχο νεαρό (-ά) την ευχέρεια να αναπτύσσει εφεξής ανεμπόδιστα τις ενδιαφέρουσες ιδέες του κατά τη διάρκεια του προαυλισμού, παρέα με την Πισπιρίγκου.

Υπο την προϋποθεση φυσικά ότι ο δικαστής θα κάνει σωστά τη δουλειά του.

Εβδομον (και κλείνω), προσωπικά τρεις σκασίλες έχω ποιοι θα μπαγλαρώνουν τις συμμορίες. Αν δηλαδή θα τους μαζεύει η πανεπιστημιακή Αστυνομία ή η κανονική Αστυνομία ή το Λιμενικό ή οι Τέξας Ρέιντζερς.

Αρκει να εφαρμοστει πιστά κι αποτελεσματικά μια πολιτική εκκαθάρισης και απαλλαγής των Πανεπιστημίων από τις ομάδες αυτές.

Ολα αυτα είναι απλά πράγματα. Αλλά κάπως έτσι είμαι βέβαιος ότι ο υπουργός ΠΡΟΠΟ έχει δίκιο και το φως θα νικήσει το σκοτάδι στα Πανεπιστήμια.

Διαφορετικα πολύ φοβούμαι πως αν μείνουμε στην κουβέντα και στο μπίρι-μπίρι το φως δεν έχει καμία τύχη.

Θα το φανε τα μαύρα σκοτάδια.