Μακρόν και αντι-Μακρόν

Ο πρώτος γύρος των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία διαμόρφωσε ένα νέο πολιτικό τοπίο. Ο Εμανουέλ Μακρόν κατάφερε να προηγηθεί της Μαρίν Λεπέν με ένα ποσοστό ελαφρώς μεγαλύτερο από αυτό του 2017, όμως η προοπτική του δεύτερου γύρου θα είναι διαφορετική. Η κωδικοποίηση του αποτελέσματος συνίσταται στην τριχοτόμηση του εκλογικού σώματος. Το αξιόπιστο Κέντρο βρίσκεται απέναντι στην αριστερή αντισυστημική αμφισβήτηση, με κύριο όχημα τις νεότερες ηλικίες και τον μισαλλόδοξο λαϊκισμό της Ακροδεξιάς.

Ο Μακρόν, στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, αναδείχθηκε σε οιονεί ηγέτη της ΕΕ εξαιτίας της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Ανέλαβε σημαντικές πρωτοβουλίες που έδωσαν διπλωματικό «αέρα» στη Γαλλία και στην Ευρώπη.

Τελικά, όμως, αυτό είχε κόστος. Η «μεταλλαγμένη» Λεπέν εκμεταλλεύθηκε το κενό και επικεντρώθηκε στα καθημερινά προβλήματα των πολιτών, καθώς και εκεί η ενεργειακή κρίση και η ακρίβεια πλήττουν τον προϋπολογισμό της μέσης οικογένειας. Βέβαια, τη Λεπέν ενίσχυσε και ο άκρατος ευρωσκεπτικισμός των υποψηφίων της αντιπολίτευσης και κυρίως του ακροδεξιού Ζεμούρ. Η ακραία ρητορική του τελευταίου κατέστησε τη Λεπέν περισσότερο μετριοπαθή στα μάτια των ψηφοφόρων. Οσον αφορά την καλή επίδοση του «μπαρουτοκαπνισμένου» Μελανσόν, το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: εκατομμύρια Γάλλοι αισθάνονται περιθωριοποιημένοι από τις πολιτικές ελίτ και διαμαρτυρήθηκαν επιλέγοντας τον αριστερό υποψήφιο. Τα δε παραδοσιακά πολιτικά κόμματα, οι Ρεπουμπλικανοί και οι Σοσιαλιστές, σχεδόν εξαερώθηκαν. Η κεντροδεξιά Πεκρές, που φάνταζε φαβορί για τον β’ γύρο, περιορίστηκε στο 4,79% και η σοσιαλίστρια Ινταλγκό μόλις στο 1,74%. Το ίδιο ισχύει και για τους Οικολόγους, ενώ ο πολλά υποσχόμενος Ζεμούρ προσγειώθηκε στη σκληρή πραγματικότητα του 7,1% πριμοδοτώντας την κυρία Λεπέν.

Εν όψει της τελικής αναμέτρησης, οι δυνάμεις του ορθολογισμού αναδιατάσσονται απέναντι στην υποψήφια της Ακροδεξιάς. Στην πολιτική σκηνή της Γαλλίας διαμορφώνεται ένας νέος διπολισμός: Κέντρο – Ακροδεξιά. Αυτός ο διπολισμός θα αποτυπωθεί στην κάλπη ως διαμάχη «Μακρόν» και «αντι-Μακρόν». Το καίριο ερώτημα είναι αν στο όνομα της Δημοκρατίας, οι ψηφοφόροι του Μελανσόν θα ρισκάρουν να επιλέξουν τη Λεπέν.

Με βάση τις πολιτικές ισορροπίες και την εκλογική αριθμητική, το πιθανότερο σενάριο προβλέπει την επανεκλογή του σημερινού προέδρου, αν και με βάση τις δημοσκοπήσεις τίποτα δεν είναι βέβαιο. Πάντως, ο Μακρόν αναμένεται να εργαστεί εντατικά για να αποκαταστήσει τη σχέση του με τα λαϊκά στρώματα.

Το βλέμμα όλων είναι στραμμένο και στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου. Η σύνθεση της επόμενης εθνοσυνέλευσης θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την προεδρική αναμέτρηση. Τα παλαιά κόμματα, παρ’ όλο που καταποντίστηκαν, διαθέτουν ισχυρούς εκλογικούς μηχανισμούς στην περιφέρεια, με αποτέλεσμα να ελπίζουν σε καλύτερες επιδόσεις στην κάλπη των βουλευτικών.

Το νέο πολιτικό τοπίο στη Γαλλία αφορά ολόκληρη την Ευρώπη και σίγουρα τη χώρα μας. Οχι μόνο επειδή οι διμερείς σχέσεις μας βρίσκονται σήμερα στο απόγειό τους, αλλά επειδή η Γαλλία αποτελεί μία από τις ισχυρότερες οικονομίες του κόσμου και ο Εμανουέλ Μακρόν αρθρώνει ευρωπαϊκό ηγετικό λόγο. Αλλωστε, από τη Γαλλική Επανάσταση η Γαλλία δίνει συχνά τον δημοκρατικό τόνο στην ήπειρό μας.

Ο Τάσος Χατζηβασιλείου είναι βουλευτής Σερρών της ΝΔ και διδάκτορας Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας