Hταν μάλλον καιρός, και ας άργησε, να καταλάβει το κυβερνών κόμμα ότι δεν θα πήγαινε πολύ μακριά με τη στρατηγική της αυτοδυναμίας που είχε επιλέξει για να πορευτεί προς τις επόμενες εκλογές. Γιατί όχι μόνο δεν ήταν διορατική, αλλά επιπλέον το εγκλώβιζε σε μια χίμαιρα που θα το παγίδευε. Θα του κόστιζε χρόνο, προσαρμοστικότητα και επιρροή. Θα το απομόνωνε. Το μόνο που θα πετύχαινε θα ήταν να μετατρέψει αυτομάτως και ανακλαστικά την όποια δική του αναπόφευκτη φθορά και την όποια λογικά αναμενόμενη κοινωνική δυσαρέσκεια σε εξ αντιδιαστολής δύναμη των ανταγωνιστών της.
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ
