Στην κυβέρνηση για κάποιο λόγο θεώρησαν ότι αρκούσε να καταγράψουν τα αποθέματα δημητριακών και ηλίανθου, να μιλήσουν με τον βούλγαρο πρωθυπουργό που τους διαβεβαίωσε ότι η χώρα τους δεν θα κλείσει τα σύνορα στα συγκεκριμένα προϊόντα και τελείωσαν. Οχι μόνο σε ό,τι αφορά την επάρκεια αλλά και σε ό,τι αφορά τις τιμές. Τους διέφυγε κάτι. Πρώτον, ότι τα αποθέματα βρίσκονται στα χέρια ελλήνων ιδιωτών, εμπόρων που νομιμότατα έχουν το δικαίωμα να επιλέξουν πότε θα πουλήσουν και πότε θα αφήσουν τις ποσότητες να κάθονται στις αποθήκες τους. Αποτέλεσμα δύο μήνες πριν από τον θερισμό, οι τιμές των σιτηρών συνεχίζουν να κινούνται ανοδικά και συμφέρει ακόμα κάποιον που έχει ποσότητες να τις κρατήσεις στις αποθήκες. Αρα ξέρουμε και αυτό σωστό είναι, πού βρίσκονται οι ποσότητες, αλλά δεν μας ανήκουν, με την ευρύτερη έννοια. Εκτός και υπάρχει εκεί έξω κάποιος «κιμπάρης» που θα βγει και θα τις αγοράσει αυτές τις ποσότητες για λογαριασμό του κράτους ή των συνεταιρισμών και θα τις διαθέσει στην αγορά. Προφανώς θα πρέπει όποιος το κάνει να είναι έτοιμος να πάρει και τη ζημιά.
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ
