«Ο αυταρχισμός είναι κάτι πολύ επικίνδυνο και τελικά οδηγεί σε δύο κατευθύνσεις: είτε στην απομόνωση είτε στον επεκτατισμό και στην επιθετικότητα. Στην πρώτη περίπτωση υπάρχει η αντίληψη ότι είσαι διαφορετικός, ότι είσαι περικυκλωμένος από εχθρούς, ότι δεν μπορείς να εμπιστευτείς κανέναν: ένα είδος παράνοιας. Στη δεύτερη περίπτωση υπάρχει νοσταλγία για μια χαμένη αυτοκρατορία. Βρίσκω την αυτοκρατορική νοσταλγία πολύ επικίνδυνο πράγμα, γιατί στην καρδιά της υπάρχει μια επιλεκτική μνήμη: πιστεύει ότι το παρελθόν ήταν μόνο γεμάτο μεγαλεία, σαν μια χρυσή εποχή που την πήραν άλλοι και είναι απαραίτητο να ανακάμψει. Είναι η αφήγηση που χρησιμοποιεί τώρα η Ρωσία: και δεν είναι μια αθώα αφήγηση».

Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.

Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε

Ή εγγραφείτε

Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ