Εκπρόσωπος

Ποιος εκπροσωπεί καλύτερα τον χώρο της Κεντροαριστεράς; Η αυθόρμητη απάντηση που εκστόμισε το 28,2% του δείγματος της Opinion Poll ήταν «κανένας». Οταν, βέβαια, οι ερευνητές έγιναν πιο συγκεκριμένοι – ρώτησαν, δηλαδή, ποιος πολιτικός αρχηγός μπορεί να φέρει τον τίτλο του εκφραστή των κεντροαριστερών -, το 23,9% δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας και το 21,3% ο Νίκος Ανδρουλάκης. Τα ποσοστά δεν εκπλήσσουν έναν γνωστό αναλυτή. «Γιατί ο πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ δεν έχει ακόμη το επικοινωνιακό απίλ του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε κι έχει εκτεθεί τόσο κάτω από τους προβολείς». Εκείνα, όμως, που γράφουν οι δύο αντίπαλοι στη μερίδα των ερωτηθέντων οι οποίοι αυτοχαρακτηρίστηκαν «κεντροαριστεροί» ξάφνιασαν μέχρι κι έναν έμπειρο δημοσκόπο. Απ’ αυτούς το 43,5% έχρισε τον συριζαίο επικεφαλής εκπρόσωπο του χώρου, και μόλις το 23,3% τον κιναλίτη – παρότι ο δεύτερος ηγείται του κόμματος που έδωσε τον ορισμό της Κεντροαριστεράς στα μεταπολιτευτικά ελληνικά εγχειρίδια πολιτικής. Μια μικρή αναδρομή στα ποιοτικά στοιχεία των μετρήσεων των τελευταίων ετών εξηγεί πάντως – σύμφωνα με τα λεγόμενα της τελευταίας πηγής – το κάπως απρόσμενο εύρημα.
Αυτοκαθορισμός
Στα περισσότερα γκάλοπ της προηγούμενης τριετίας, έως και την εκλογή του νέου αρχηγού του ΚΙΝΑΛ, οι ψηφοφόροι του κόμματος παρουσίαζαν εαυτούς ως «κεντρώους», όχι ως «κεντροαριστερούς». «Αισθάνονταν πως ανήκουν περισσότερο στο Κέντρο. Κι αυτό φαινόταν κι από τη στάση τους σε μια σειρά από κομβικά ζητήματα, από το πανεπιστημιακό άσυλο μέχρι τη φορολογία, στα οποία δεν δίστασαν να επικροτήσουν τις κυβερνητικές επιλογές», λέει ο επαγγελματίας των ερευνών. «Πρόκειται», συμπληρώνει, «για ένα σώμα περισσότερο ορθολογικό και μετριοπαθές, το οποίο παραδέχεται την ανάγκη ορισμένων μεταρρυθμίσεων, αποδίδοντας ταυτόχρονα ειδικό βάρος στην έννοια της ευθύνης». Παρόμοια χαρακτηριστικά ανιχνεύει και σε όσους μετακινήθηκαν προς το ΚΙΝΑΛ μετά τις εσωκομματικές του. Από την άλλη, η πλειονότητα όσων ανήκουν στο 31,5% που πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ στην κάλπη – αλλά και όποιων αποτελούν το περίπου 21% της δημοσκοπικής του δύναμης – «αισθάνονται κεντροαριστεροί. Το κομμάτι της βάσης του που αυτοκαθορίζεται ως αριστερό είναι μικρό». Για να το πούμε με λιγότερα λόγια: οι ιδεολογικές ταμπέλες, που κυριαρχούν στα μυαλά των κομματικών επιτελείων ενώ χαράσσουν τη στρατηγική τους, έχουν ξεθωριάσει πια.













