Μεγαλέξαντρος {CR}ετών 75!

Ημέρα – ορόσημο ήταν η περασμένη Τρίτη για τον Γιώργο Κούδα. Ο ποδοσφαιριστής που σημάδεψε μια ολόκληρη γενιά με τα κατορθώματά του με τη φανέλα του Δικεφάλου ή της Εθνικής, με το στυλ καλλιτέχνη στο χορτάρι, ο άνθρωπος που του αποδόθηκε (και δίκαια!) ο τίτλος του Μεγαλέξαντρου αναφορικά με τον αθλητισμό, συμπλήρωσε τα 75 του χρόνια. Παραμένει, όμως, ακμαίος. Με διάθεση για ζωή, τη ρουφά ως το μεδούλι. Την απολαμβάνει. Και παρακολουθεί τα πάντα. Φυσικά και δεν αρνήθηκε να ανοίξει την καρδιά του στην ΟΜΑΔΑ και αληθινά ήταν ένας χείμαρρος, όπως τότε που κατάπινε χιλιόμετρα, έτρεχε σαν άτι και έκανε τους αντιπάλους να παλεύουν για το πώς θα τον σταματήσουν. Μάταιος κόπος… Οπως μάταιη ήταν και η δική μου προσπάθεια να του βάλω φρένο, κάποιες στιγμές, έτσι ακατάπαυστα που μιλούσε!

– Κύριε Κούδα, μεγάλε Γιώργο, χρόνια πολλά.

Η πρώτη ατάκα, έτσι για να ξετυλίξουμε το κουβάρι για την κουβέντα.

«Να είστε καλά, όλοι να είναι καλά».

Πριν από μία εβδομάδα έτυχε να ξαναβλέπω στιγμιότυπα από τον τελικό του ’83 και να συζητώ με τον Χρήστο Αρβανίτη. Ο τελικός δεν ήταν ΑΕΚ – ΠΑΟΚ αλλά… Αρβανίτης – Κούδας!

Πώς να τον ξεχάσω; Στην Καλογρέζα. Ο πρώτος τελικός που έγινε εκεί. Του λέω στο τέλος του Αρβανίτη «ρε άνθρωπε πώς τα έβγαλες όλα αυτά; Με όλα τα σημεία του σώματός σου»! Ηταν εκπληκτικός ο Αρβανίτης, ο mvp του αγώνα.

Θυμάμαι καλά πως επρόκειτο να είναι εκείνο το τελευταίο σας παιχνίδι.

Τελικά σταμάτησα τον Φεβρουάριο του ’84. Συνέχισα να αγωνίζομαι μέχρι τα 38 μου χρόνια. Μου ζήτησε ο πρόεδρος, ο Γιώργος Παντελάκης, να μείνω κάποιο διάστημα ακόμη. Αλλά δεν ήθελα να με λυπούνται, να μην αξίζω και να παίζω. Εβλεπα ότι δεν είχα δυνάμεις για όλο το ματς. Είπα στον προπονητή θα παίζω όταν με χρειάζεσαι. Οχι να λέει ο κόσμος «άντε ρε γέρο, φύγε»! Αν θυμάμαι καλά ήταν ο Τσερνάι στον πάγκο. Τελικά, σταμάτησα 24 Φεβρουαρίου, η ημερομηνία που έχω πάντα στο μυαλό μου. Αλλά συνέχισα τις προπονήσεις. Τότε είχαν έρθει νέα παιδιά στον ΠΑΟΚ και με ταλέντο. Ο Ψαρράς. Ο Βασιλάκος. Ο Γεωργόπουλος. Επρεπε να μείνω κοντά τους, να αντιληφθούν τη νοοτροπία της ομάδας. Ως παίκτης ήμουν έως το καλοκαίρι στον ΠΑΟΚ και μετά με έκαναν τεχνικό σύμβουλο του προέδρου.

Τι είναι το κλείσιμο των 75 χρόνων για εσάς;

Καμιά φορά κάνω τον σταυρό μου, όχι όμως μπροστά στον κόσμο. Προτιμώ μόνος. Οπως όταν έπαιζα, στα αποδυτήρια. Το ταλέντο είναι χάρισμα, αλλά δεν φτάνει αυτό. Ξέρεις, το ταλέντο μπορεί να χαθεί. Το έχουμε δει αυτό. Είχα αρχές από την οικογένεια και το σπίτι και τα κατάφερα. Ρουφούσα τα πάντα, τα καλά κυρίως, σαν το σφουγγάρι. Εχει μείνει η αγάπη, ο σεβασμός, η εκτίμηση από όλους. Τα εισέπραξα και τα εισπράττω σε μεγάλο βαθμό ως άνθρωπος. Αυτά είναι.

Παρακολουθείτε ακόμη ποδόσφαιρο;

Φυσικά. Ξέρεις γιατί χαίρομαι; Οι ομάδες που συνήθως τις αποκαλούν αρκετοί «μικρές», όλες παίζουν ωραίο ποδόσφαιρο. Δεν κλείνονται, δεν βάζουν πούλμαν στην άμυνα. Αυτό με κάνει χαρούμενο πολύ. Δες για παράδειγμα τον ΟΦΗ και την πορεία του αλλά και το πώς είναι στο γήπεδο. Αλλά όχι μόνον αυτές. Οι πάντες το επιχειρούν. Ο Αρης. Η ΑΕΚ. Ο Ολυμπιακός. Ο ΠΑΣ Γιάννινα. Ισως αλλάζει η νοοτροπία. Θέλουν να βάλουν γκολ, αυτό πίστευα και πιστεύω πάντα πως είναι το νόημα του ποδοσφαίρου. Ζητούν το θέαμα. Ο ΠΑΣ στο ματς με τον Αρη μου θύμισε τα χρόνια τα δικά μου, τον Αγιαξ της Ηπείρου, όπως τον λέγαμε τότε.

Ο ΠΑΟΚ του σήμερα;

Θα έλεγα ότι δεν μπορούμε να συγκρίνουμε τις εποχές. Δεν γίνεται. Εμείς τότε βλέπαμε τον Αγιαξ και το ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο που έπαιζαν οι ποδοσφαιριστές του και θέλαμε να κάνουμε κάτι ανάλογο. Με συνεχή επίθεση. Ηταν όλα διαφορετικά.

Ο καλύτερος ΠΑΟΚ της εποχής σας;

Θα σου πω την εξής ιστορία από το ’68 και μετά. Είχαμε έναν προπονητή τον Ιβάν Χόρβατ, Σέρβος ήταν, που έβαλε τις βάσεις για τη μεγάλη ομάδα. Εκανε εμένα 10άρι. Τοποθέτησε τον Παπαδόπουλο πίσω. Τον Γούναρη. Τον Τερζανίδη. Τον Ιωσηφίδη. Τον Παρίδη. Τον Ασλανίδη. Ολοι ήταν σπουδαίοι ποδοσφαιριστές, βρήκαν ρόλους. Εκανε όμως δύο ήττες ο Χόρβατ και όπως συμβαίνει στην Ελλάδα συχνά, τον διώξαμε. Μετά ήρθε ο Σάνον, καλός ήταν φυσικά, η ομάδα όμως ήταν δημιούργημα του Χόρβατ. Για μια οκταετία ήταν μεγάλος ο ΠΑΟΚ. Εγώ έπαιξα σε πολλούς τελικούς, πήρα δύο Κύπελλα και ένα πρωτάθλημα. Λίγα για την ομάδα που είχαμε.

Πρόσφατα ο Αγγελος Αναστασιάδης εξέφρασε την άποψη πως ο Μπίσεσβαρ είναι το καλύτερο 10άρι στον ΠΑΟΚ μετά τον Κούδα. Τι λέει, όμως, ο ίδιος ο Κούδας;

Ο Αγγελος το είπε γιατί διακρίνει στον Μπίσεσβαρ τέτοια στοιχεία. Ξέρει μπάλα. Εχει την ικανότητα να δίνει καλές πάσες, ωραίες ασίστ. Αλλά δεν διαθέτει την εκρηκτικότητα που είχα εγώ στο παιχνίδι μου. Είναι άλλες οι εποχές, επαναλαμβάνω. Βέβαια, ο Αγγελος Αναστασιάδης το είπε και με την ιδιότητα του προπονητή, ενώ εγώ μιλάω μόνο ως παίκτης που ήμουν. Γινόμουν στο παιχνίδι και δεύτερος φορ, ένας επιπλέον επιθετικός. Το είχαμε στον ΠΑΟΚ, το έκανε ο Σαράφης. Βάζαμε πολλά γκολ.

Σύμφωνοι. Νέος Κούδας όμως ξαναβγαίνει;

Τα καλούπια σπάνε! Ούτε Πελέ έχουμε, ούτε Μαραντόνα, ούτε Χατζηπαναγή, ούτε παίκτη σαν τον φίλο μου τον Δεληκάρη. Είχε ένα στυλ, έναν χαρακτήρα που δεν συμβιβαζόταν, αλλά μεγάλος παίκτης.

Ματς που θα ξαναπαίζατε;

Θα πω κάποια που θυμάμαι. Ενα 4-0 με τον Ολυμπιακό στις Σέρρες. Κάποιες στιγμές μένουν στη μνήμη για πάντα. ‘Η έναν τελικό Κυπέλλου το ’72 στο Καραϊσκάκη με τον Παναθηναϊκό. Ο πρώτος μου τελικός. Σημείωσα δύο γκολ, το πρώτο ήταν καταπληκτικό, με σουτ από μακριά. Το ήθελα τόσο πολύ να πάρω με τον ΠΑΟΚ το Κύπελλο, το έζησα έντονα το παιχνίδι. Τα καταφέραμε με το 2-1.

Ο εφετινός ΠΑΟΚ μπορεί τον τίτλο;

Είναι νωρίς ακόμη για να βγουν συμπεράσματα ή να υπάρξουν προγνωστικά. Εχουν σκαμπανεβάσματα οι ομάδες. Κάποιες φορές αποδίδει ωραίο ποδόσφαιρο αλλά να σου πω το παράπονό μου; Με έναν ή δύο Ελληνες γιατί να παίζουν οι ομάδες; Θα λέμε μετά πως δεν έχουμε ταλέντα ενώ συμβαίνει το αντίθετο. Είχαμε τους Γιαννούλη και Τζόλη και έφυγαν. Νωρίς. Πρέπει πρώτα να μένουν και να προσφέρουν οι παίκτες. Σήμερα αυτό δεν υπάρχει, είναι τα χρήματα. Ακόμη, οι ομάδες δεν πρέπει να κάνουν 4-5 αλλαγές κάθε φορά. Μία ή δύο είναι αρκετές. Αυτό το rotation….

Κάποιο δεκάρι από Ελλάδα που θα θέλατε στον ΠΑΟΚ; Εναν Φορτούνη για παράδειγμα; Εναν Πέλκα;

Για να καταλάβεις το σκεπτικό μου, λένε για τα δεκάρια ότι δεν γυρίζουν να μαρκάρουν και όλα αυτά. Το 10άρι είναι για να ζωγραφίζει στο γήπεδο! Εάν θέλεις χαμάλη, να ψάξεις να τον βρεις αλλού!

Το ντέρμπι με τον Αρη που έρχεται;

Θα είναι αμφίρροπο όπως όλα αυτά τα παιχνίδια. Δεν έχει σημασία το προηγούμενο ματς, το αποτέλεσμα που έφεραν οι αντίπαλοι, από πού έρχονται οι ομάδες. Στα ντέρμπι αυτά δεν μετρούν.