Το συνταγματικό νόημα

Η πολιτική ιστορία αποδεικνύει πως όποιος παίζει με τους θεσμούς, στο τέλος τιμωρείται από τους θεσμούς. Το Σύνταγμα της χώρας αποτελεί το τελευταίο καταφύγιο και την έσχατη δημοκρατική ασφαλιστική δικλίδα κατά των υπερβάσεων, των στρεβλώσεων, των κάθε είδους εκτροπών που ενίοτε επιχειρούνται. Ακόμα και πρόσφατα, πολιτικές δυνάμεις επιδίωξαν να κοντύνουν τους νόμους και να τους κάνουν ίσαμε το μπόι τους, όμως πάντοτε το Κράτος Δικαίου κέρδιζε στο τέλος.

Να θυμίσουμε τις υποθέσεις Παπαγγελόπουλου και Καλογρίτσα και το νομοθετικό πραξικόπημα των τεσσάρων τηλεοπτικών αδειών που ανασχέθηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας καθώς κρίθηκε αντισυνταγματικό; Να πάμε στα συνταγματικά τερτίπια του δημοψηφίσματος του 2015 που λίγο έλειψαν να οδηγήσουν τη χώρα εκτός ευρωζώνης και στο χάος;

Η προ εβδομάδων λοιπόν πρόταση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη προς τα κόμματα της αντιπολίτευσης να συμφωνήσουν σε μια ουδέτερη και όχι ιδεολογικά φορτισμένη διατύπωση για τη σύσταση εξεταστικής που θα ερευνούσε από το 2015 ως το 2021 τον τομέα των δημοσκοπήσεων, προκάλεσε την αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ.

Αποσιωπώντας πως πρόταση της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη ήταν να δίδεται το δικαίωμα σύστασης εξεταστικών επιτροπών και στην αντιπολίτευση με τουλάχιστον 120 ψήφους (άρθρο 68 παρ. 2 του Συντάγματος), επιδιώχθηκε μια α λα καρτ προσέγγιση από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Ο δικός μας σεβασμός στο δικαίωμα της μειοψηφίας για έλεγχο και η θεσμική μας προσέγγιση στα πράγματα, εκλήφθηκαν από την αξιωματική αντιπολίτευση ως «αδυναμία». Μέγα λάθος.

Οι πολιτικές δυνάμεις που δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν είναι εκείνες που επενδύουν στη δημοκρατία και στους νόμους. Που δεν φοβούνται τους θεσμούς. Η ΝΔ δεν έχει κανένα λόγο να κρυφτεί στο θέμα των μετρήσεων κοινής γνώμης. Εξάλλου άλλοι τοποθέτησαν δημοσκόπους σε θέσεις υπουργών επικρατείας (δηλαδή εντός του Μεγάρου Μαξίμου) όταν τα πράγματα δυσκόλευαν για την κυβέρνησή τους και η ανάγκη για καλύτερες μετρήσεις κόντρα στο πολιτικό κλίμα γινόταν επιτακτική ανάγκη. Αλλοι επιδιώκουν να εκφοβίσουν τους αναλυτές για να ισοφαρίσουν επικοινωνιακά την εμφανή πολιτική τους ανεπάρκεια, η οποία έχει γίνει αντιληπτή από τον λαό. Αλλοι έγνεφαν καταφατικά στη Βουλή πως θα δεχθούν διευρυμένη εξεταστική και τώρα κάνουν πως δεν θυμούνται. Αλλοι είναι εκείνοι που θέλουν για ευνόητους λόγους να κρατήσουν τα «κρυφά κρυμμένα» όπως έλεγε και το παλιό τραγούδι.

Ας είναι. Οι θεσμοί έχουν για όλα απαντήσεις. Και οι θεσμοί (σ.σ. όπως και τα γεγονότα που έλεγε το γνωστό λενινιστικό τσιτάτο) είναι ξεροκέφαλοι. Οποιος λοιπόν επιδιώκει τη διαστρέβλωση και την εργαλειοποίηση του συνταγματικού νοήματος, όποιος διολισθήσει σε πολιτικά παιχνίδια εντυπώσεων και όχι ουσίας, θα πρέπει να είναι σίγουρος πως θα πάρει τις απαντήσεις που η ιστορία έχει συνηθίσει να δίνει.

Ο Δημήτρης Μαρκόπουλος είναι βουλευτής Β’ Πειραιώς
της Νέας Δημοκρατίας