«Μια σειρά που μπαίνει σε πλατφόρμα δεν είναι αυτομάτως θαυμαστή ή άξια»

Ηταν το 2001 όταν έκανε τα πρώτα του βήματα στη μικρή οθόνη, κάτω από την τηλεοπτική σκέπη του Mega. Το σύντομο πέρασμά του από τη σειρά «Είσαι το ταίρι μου» ήταν αρκετό για να πάρει το βάφτισμα του πυρός μπροστά στον φακό, αξιοποιώντας την εμπειρία του στην επόμενη μεγάλη τηλεοπτική δουλειά του, τις «Σαββατογεννημένες» του Γιώργου Καπουτζίδη, ξανά για το Mega. Εκτοτε ο Αντώνης Καρυστινός συνέχισε την πορεία του στην υποκριτική, με αρκετούς σημαντικούς σταθμούς τόσο στην τηλεόραση όσο και στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Αυτός ο δρόμος φέτος τον έφερε πίσω στο Mega με την καθημερινή ερωτική αστυνομική δραματική σειρά «Το αύριο μας ανήκει», στον ρόλο του Λευτέρη Βασιλειάδη, ενός επίμονου αστυνομικού και στοργικού πατέρα. Με αυτή την αφορμή, ο Αντώνης Καρυστινός μίλησε στο «ΝΣυν».

Τον ήρωά σας πώς τον αντιμετωπίζετε;

Προσπαθώ να βρω τι είναι αυτό που για μένα έχει τη μεγαλύτερη βαρύτητα, το μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Προσπαθώ να βρω το χιούμορ του αλλά και τις σκοτεινές του πλευρές. Επικεντρώνομαι, βέβαια, στην ξεροκεφαλιά του, στο ότι έχει κάποια ηθική και κάποιες αρχές τις οποίες δεν τις θυσιάζει, στην αγάπη που έχει για την πατρότητα, στο ότι έχει κι αυτός το μικρόβιο να ανακαλύπτει πράγματα μέσω της δουλειάς του.

Παίζετε σε ένα αστυνομικό δράμα και υποδύεστε τον αστυνομικό. Ποιες άλλες γνωστές σειρές του είδους σάς αρέσουν;

Δεν βλέπω πολύ τέτοιες σειρές. Γιατί γενικώς από ένα σημείο και μετά αυτή η γνωστή πλατφόρμα που τη γνωρίζουμε όλοι άρχισε να γίνεται πάρα πολύ σπλάτερ για τα δικά μου γούστα και βαρέθηκα. Σταμάτησα να βλέπω όλο αυτό που στην Αμερική μπορεί να το απολαμβάνουν αλλά στα δικά μου γούστα παραείναι σκληρό. Με τους εμπόρους ναρκωτικών, τους ακρωτηριασμούς, τους πυροβολισμούς, τους εκατοντάδες ανθρώπους που σκοτώνονται και κανείς δεν τους θρηνεί, μου φαίνεται εντελώς αποκρουστικό. Σαφώς και θαυμάζω και μου αρέσουν πολύ οι προσεγμένες δουλειές, όπως του Θοδωρή Παπαδουλάκη, το «Κομάντα και δράκοι». Είναι πιστεύω μια δουλειά που καμία από αυτές τις πλατφόρμες, όσο οικονομικά εύρωστες κι αν είναι, δεν θα μπορέσουν ποτέ να την κάνουν, γιατί ο Θοδωρής Παπαδουλάκης έχει τη δική του συνταγή, τον δικό του τρόπο.

Μια και μιλάμε για τις πλατφόρμες, θεωρείτε ότι οι ελληνικές σειρές έχουν τα φόντα να φτάσουν μέχρι εκεί;

Δεν σημαίνει ότι το να συμπεριλαμβάνεται μια δουλειά σε μια πλατφόρμα την καθιστά αυτομάτως θαυμαστή ή άξια. Η πλατφόρμα κάνει τη δουλειά της κι εμείς τη δική μας. Και βεβαίως θα μπορούσαν σειρές να φτάσουν εκεί, με κριτήριο βέβαια να είναι πολυπολιτισμικές. Να μπορούν διεθνώς να προκαλέσουν το ενδιαφέρον. Αυτό μπορεί να γίνει και με μία ιστορία που δείχνει τις παραλίες μας τις δαντελωτές. Δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι είναι καλή δουλειά. Η δουλειά του Θοδωρή σαφώς και θα μπορούσε να είναι, γιατί έχει μια αυθεντικότητα.

Πέρα από την τηλεόραση, τι άλλο ετοιμάζετε φέτος;

Βρίσκομαι στην παράσταση «Οι άθικτοι». Πρόκειται για διασκευή της ομώνυμης ταινίας. Είναι η ιστορία ενός τετραπληγικού και ενός αλγερινού μετανάστη που γίνεται ο φροντιστής του και μεταξύ τους αναπτύσσεται μια φιλία. Τη διασκευή του σεναρίου την έχει κάνει ο Αντώνης Γαλέος και τη σκηνοθεσία ο Νικορέστης Χανιωτάκης. Η παράσταση παίζεται στο θέατρο Νέος Ακάδημος και πρωταγωνιστής είναι ο Σπύρος Χατζηαγγελάκης. Παίζουν μαζί μας επίσης οι ηθοποιοί Σταύρος Καλλιγάς, Τζωρτζίνα Λιώση, Χρύσα Μιχαλοπούλου, Μιχάλης Ψαλίδας.