Ο «δακτύλιος» και το ρίσκο

Ωραία είναι η απόφαση για την επαναφορά του «δακτυλίου», (με την προσθήκη ότι θα επιτρέπεται μόνο στα ελάχιστα «ηλεκτρικά αυτοκίνητα» να κυκλοφορουν ελευθέρως),  στο κέντρο της Αθήνας δεν λέω, άλλα έχουμε και κορωνοϊό, μην το ξεχνάμε. Διότι αν καταργηθούν οι εξαιρέσεις που αφορούν στα μισο-καθαρά αυτοκίνητα, αυτό συνεπάγεται αυτομάτως την εξ αντικειμένου χρήση των κατόχων τους, εργαζομένους στο κέντρο της πόλης, των μέσων μαζικης μεταφοράς. Συμφωνούν όλοι, επιστήμονες, κρατικοί φορείς, επαγγελματικές οργανώσεις, συνδικαλιστικοί φορείς, αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες ότι σε αυτή τη φάση της πανδημίας, αυτή είναι μια σωστή απόφαση; Ερωτώ, επειδή η αναγκαστική μετακίνηση προς το κέντρο της πρωτεύουσας με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, θα  δημιουργήσει λόγω του έντονου συγχρωτισμού σε αυτά των πολιτών, συνθήκες  ευνοϊκές για την εξάπλωση του κορωνοϊού.

Να μου έλεγες, ότι πλέον είμαστε μια  κοινωνία όπου έχει -επιτέλους – χτιστεί το περίφημο τείχος ανοσίας, να σου έλεγα μπράβο, πολύ ωραία, να αφήσουμε όλοι τα αυτοκίνητα και να μετακινούμαστε προς και από το κέντρο της Αθήνας, με αυτά τα μέσα. Μετρό, τρόλεϊ, λεωφορεία, ακόμη και ταξί. Ομως, δυστυχώς, ο εμβολιασμός κινείται με ρυθμούς χωλής χελώνας, υπάρχουν σχεδόν 1,5 εκατ. ανεμβολίαστοι, και καθημερινά, μετράμε δυο και τρεις χιλιάδες νέα κρούσματα, και καμιά 300αριά νεκρούς την εβδομάδα.

Βεβαίως, είναι ανυπόφορη πλέον η κίνηση στους δρόμους, φυσικά είναι εξοργιστικό να βλέπεις τα αυτοκίνητα να κινούνται μόνο με τον οδηγό, πλην όμως αυτά τα μέτρα, περί «καθαρού δακτυλίου» έχω τη γνώμη ότι είναι για αργότερα. Ας τελειώσουμε πρώτα  τους λογαριασμούς μας με αυτό τον διάολο, και μετά τα λέμε. Τώρα,  μου ακούγεται σαν να μην έχει μελετηθεί πλήρως ως προς τις επιπτώσεις του, το μέτρο, και ως εκ τούτου επικίνδυνο!
Γνώμη μου…

Γολγοθάς επί δύο
Γνωρίζω ότι υπάρχει και ο αντίλογος. «Η κατάσταση στην Αθήνα, δεν παλεύεται πια», μου έλεγε χθες το πρωί, ο δήμαρχος Κώστας Μπακογιάννης, διεκτραγωδώντας αυτό που καθημερινά αντιμετωπίζουμε όλοι. Είναι τω όντι εξοργιστικό αυτό που συμβαίνει στην πόλη, με τα εκατοντάδες χιλιάδες αυτοκίνητα να προσπαθούν να κινηθούν μέσα σε πέντε τετράγωνα, και αφού φτάσουν κάπου μετά μυρίων και βασάνων, να ξεκινούν τον δεύτερο γολγοθά, το «κυνήγι του θησαυρού», που είναι η εξεύρεση μιας θέσης για να παρκάρουν το ρημάδι. Το έχω δει, το έχω υποστεί, το γνωρίζω, όπως και όλοι φαντάζομαι. Και αυτό συμβαίνει πλέον, όλες τις ώρες της ημέρας, με ασύλληπτες οικονομικές επιπτώσεις- πλην των περιβαλλοντικών. Εκατομμύρια χαμένες εργατοώρες, εκατομμύρια των εκατομμυρίων σε καύσιμα, εκατομμύρια για συντηρήσεις δρόμων και αυτοκινήτων.

Ασφαλώς κάτι έπρεπε να γίνει – και θα γίνει. Να ευχηθούμε μόνο, να έχει επιπτώσεις στη σωστή κατεύθυνση. Εγώ φοβάμαι, οφείλω να ομολογήσω.

Και μια συναφής απορία με όλα αυτά: τα καύσιμα έχουν πάρει ήδη τη μεγάλη ανηφόρα, και συνεχίζουν. Και αυτό αντί να λειτουργήσει αποτρεπτικά για τις μετακινήσεις, δεν έχει την παραμικρή επίπτωση. Σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Αλλά ακούς πολλούς να ολοφύρονται για τις ανατιμήσεις στο σουπερμάρκετ. Ανατιμήσεις ναι, αλλά ότι οι τιμές στα καύσιμα, έχουν αυξηθεί σχεδόν 30% τους τελευταίους μήνες, δεν βλέπω να σε επηρεάζουν και πολύ…

«Η Ελλάδα Μετά»
Λογικά ξεκίνησε από το πρωί, το διήμερο συνέδριο του Κύκλου Ιδεών που δημιούργησε (και συντηρεί, εδώ και πέντε χρόνια) ο Ευάγγελος Βενιζέλος με κεντρικό θέμα το ερώτημα: «Η Ελλάδα Μετά: Από την κρίση στην κανονικότητα ή η κρίση ως κανονικότητα;». Στο συνέδριο που θα εξετάσει σε πέντε ενότητες θέματα σχετικά με το βασικό ερώτημα του συνεδρίου, συμμετέχουν 98 προσωπικότητες από την Ελλάδα και το εξωτερικό – ίσως ό,τι καλύτερο διαθέτει η χώρα. Εν τάχει αναφέρω τις ενότητες:

– Η πρώτη ενότητα είναι αφιερωμένη στη θέση της Ελλάδας απέναντι στην κλιματική αλλαγή, τεχνητή νοημοσύνη, ο κίνδυνος μιας διαρκούς υγειονομικής κρίσης.

– Η δεύτερη ενότητα έχει ως αντικείμενο την ελληνική οικονομία η οποία βρίσκεται μεταξύ κρίσης, ανάκαμψης, νέων ανισοτήτων και μετασχηματισμού.

– Η τρίτη ενότητα έχει ως αντικείμενο τα μεγάλα ζητήματα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

– Η τέταρτη ενότητα αναφέρεται στα νέα διλήμματα ενώπιον των οποίων βρίσκεται η Ευρωπαϊκη Ενωση, και

– Η πέμπτη ενότητα είναι στραμμένη στο κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο.

Το συνέδριο που γίνεται με φυσική παρουσία στο Μουσείο Μπενάκη, επί της οδού Πειραιώς, μπορεί να το παρακολουθήσει κανείς διαδικτυακά, και αν με ρωτάτε, μην παραλείψει κανείς να παρακολουθήσει σήμερα στις 13.10 τη συζήτηση του γνωστού καθηγητή πληροφορικής και μέλους του εργαστηρίου τεχνητής νοημοσύνης του ΜΙΤ Κωνσταντίνου Δασκαλάκη με τον Ευάγγελο Βενιζέλο με θέμα «Η ανθρωπολογική πρόκληση της τεχνητής νοημοσύνης».

Και μια υποσημείωση, για την 5ετία του «Κύκλου Ιδεών»: μέσα από αυτόν, και μέσω αυτού, ο Βενιζέλος κατάφερε να βάλει τα θέματα, και τον αντίστοιχο προβληματισμό, για το μέλλον της χώρας. Να κάνει δηλαδή ό,τι δεν έχουν κάνει όλα αυτά τα χρόνια όλα μαζί τα κόμματα της Βουλής. Που προτιμούν να κατατρίβονται σε αντιπαραθέσεις χαρακωμάτων για τη μίζερη πραγματικότητα που εν πολλοίς οφείλεται στη δική τους μικροκομματική θεώρηση των πραγμάτων…

Μία ατυχής σύνδεση
Προς επίρρωση των όσων αναφέρω προηγουμένως, στην κατάληξη του σχολίου, περί μικροκομματικής και μικροπολιτικής, θέλω να επισημάνω την απόπειρα που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ και τα προς αυτόν φιλικά μέσα ενημέρωσης, να συνδέσουν την παραίτηση του καγκελάριου της Αυστρίας Κουρτς και  τις κατηγορίες σε βάρος του για διαφθορά, με την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Τι αφορά η κατηγορία κατά Κουρτς; Οτι χρησιμοποίησε διαφημιστικά κονδύλια του υπουργείου Οικονομικών για να ευνοήσει μια φιλική του εφημερίδα και να έχει και ευνοϊκές δημοσκοπήσεις από  κάποια εταιρεία ερευνών. Τι σχέση έχει όλο αυτό με τα καθ’ ημάς; Προφανώς καμία, παρ΄ εκτός και αν είσαι ΣΥΡΙΖΑ, και θεωρείς ότι οι δημοσκοπήσεις είναι στημένες και γίνονται για να ευνοήσουν τον Μητσοτάκη, με τη μέθοδο της «διόρθωσης» των στοιχείων που προκύπτουν από αυτές – υπέρ του Μητσοτάκη και κατά του «Λεγάμενου» και του κόμματός του.

Ο ΣΥΡΙΖΑ μάλιστα έχει στοχοποιήσει μία συγκεκριμένη εταιρεία, η οποία ανακοίνωσε έρευνα που δείχνει την κυβέρνηση να προηγείται του ΣΥΡΙΖΑ κατά 13,5 μονάδες.

Τον πήραν στον λαιμό τους
Ωραία, και πρόβλημα κανένα. Το ίδιο όμως πάνω κάτω, δεν δείχνουν και οι δημοσκοπήσεις των υπολοίπων εταιρειών ερευνών; Υπάρχει κάποια που να δείχνει ότι έχει ανατραπεί το κυβερνητικο προβάδισμα; Κάποια που να δείχνει ότι ο «Λεγάμενος» προηγείται σε κάποιον τομέα πολιτικής του  Μητσοτάκη; Οχι.

Ποιος όμως μιλάει για νοθεία στις δημοσκοπήσεις; Εκείνος ο οποίος χρησιμοποιούσε κατά κόρον, εταιρείες, οι οποίες ανήκαν σε στενό συνεργάτη υπουργού του ή κάποιου που υποδυόταν τον δημοσκόπο αλλά ήταν υπάλληλος ευρωβουλευτή του. Τις έρευνες των οποίων εμφάνιζε παραμονές των εκλογών, να του δίνουν ακόμη και… προβάδισμα στις κάλπες (για να ανοιξουν εν συνεχεία οι κάλπες και να έχει φάει στο κεφάλι 9 μονάδες διαφορά!). ‘Η το άλλο, το απίθανο, να τις εμφανίζουν τα μέσα ενημέρωσης που ελέγχει ως…«μυστικές δημοσκοπήσεις» μεγάλης ή μεγάλων ξένων πρεσβειών!

Αφού μωρέ τα ζήσαμε αυτά, γιατί τα σκαλίζετε;

(Και δεν αναφέρομαι καν στο γεγονός ότι έπαιρναν στον λαιμό τους και τον «Λεγάμενο» αυτές οι μαϊμουδένιες δημοσκοπήσεις. Τις είχε πιστέψει τόσο που κάθε τρεις και λίγο δήλωνε «βέβαιος» για τη νίκη και πως «δεν χάνει ούτε μια στο εκατομμύριο» ο… άχαστος!)