Οι γυναίκες

Σκέφτομαι τη Φαρκχούντα. Ισως είχατε διαβάσει γι’ αυτήν πριν από έξι χρόνια και είχατε νιώσει οργή για τους αφγανούς άνδρες που την είχαν σκοτώσει. Η μοίρα της Φαρκχούντα πρέπει να μας διδάξει ότι η βάναυση σωματική τιμωρία, που εκτελείται από το πλήθος για θρησκευτικούς λόγους, ειδικά σε βάρος γυναικών, δεν αποτελεί απλώς χαρακτηριστικό των Ταλιμπάν. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι ακόμη και στο «νέο Αφγανιστάν» παρέμενε υπογείως ζωντανό ένα ρεύμα μισογυνισμού σε ορισμένα τμήματα της κοινωνίας. Εκείνη την ημέρα, άλλωστε, οι δυνάμεις ασφαλείας παρέμεναν απαθείς καθώς το πλήθος προσπαθούσε να ξεσκίσει μια νεαρή γυναίκα.

Δεν μου προκαλεί έκπληξη. Στα πολλά χρόνια που έχω εργαστεί σε ολόκληρο το Αφγανιστάν, έχω αγωνιστεί να συναντήσω γυναίκες, να κάνω έργα μαζί τους, να τους βρω δουλειά, να τις προστατεύσω, να ακούσω γυναίκες που έχουν καταρρεύσει να μου μιλούν… Εφτασα σχεδόν να λιντσαριστώ, να απαχθώ και να βρεθώ ξυρισμένη, δέχθηκα φραστικές προσβολές και απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς, βρέθηκα περιθωριοποιημένη και σεξουαλικά παρενοχλημένη, έγινα υποχείριο ανδρών σε περισσότερες περιπτώσεις από όσες είμαι σε θέση να θυμηθώ, τόσο από Αφγανούς όσο και από «ξένους». Κι όλα αυτά επειδή ήμουν γυναίκα σε έναν κόσμο ανδρών. Επειδή όλα τα γυναικεία θέματα θεωρούνται ασήμαντα.

Οι άνθρωποι κατέγραφαν χαιρέκακα τα βασανιστήρια που υφίστατο το νέο κορίτσι. Εάν κανείς έχει ποτέ αναρωτηθεί για το κλίμα που επικρατούσε κατά τη διάρκεια τελετών που οι μάγισσες ρίχνονταν στην πυρά, θα μπορούσαν να το αισθανθούν εκείνη ακριβώς την ημέρα. Η κυβέρνηση ήταν αναγκασμένη να συλλάβει ανθρώπους. Ορισμένοι όντως συνελήφθησαν, όμως οι περισσότεροι τελικά εξήλθαν σιωπηρά από τις φυλακές, καθώς ισχυροί άνδρες παρενέβησαν υπέρ τους.

Ο αγώνας για τα δικαιώματα των γυναικών δεν θα σταματήσει στο Αφγανιστάν για τις δεκαετίες ή ίσως και για τους αιώνες που θα ακολουθήσουν. Ολα αυτά τα χρόνια που τα διεθνή φόρα αυτοσυγχαίρονταν για τις επιτυχίες στο μέτωπο των γυναικείων δικαιωμάτων, η φρίκη που αντιμετώπισε η Φαρκχούντα παραμόνευε στις σκιές, ακριβώς στην άλλη γωνία από τις τελετές βράβευσης κάποιου υπερασπιστή των γυναικείων δικαιωμάτων ή κάποιου έργου που είχε στόχο να διδάξει στις γυναίκες τα βασικά.

Ο αγώνας προκειμένου οι αφγανές γυναίκες να έχουν μια κανονική ζωή απαιτεί μακροπρόθεσμες συνεργασίες και βαθιά κατανόηση του τι είναι το Αφγανιστάν. Δεν είναι κάτι που μπορεί να διορθωθεί με τις σημαίες που συμβολίζουν μια αλλαγή καθεστώτος ή την εισδοχή γυναικών σε θεσμούς και υπηρεσίες που δεν είναι έτοιμες να εκτιμήσουν τη συνεισφορά τους. Το πρόβλημα θα λυθεί μέσω μιας μακροπρόθεσμης δέσμευσης, με ταπεινότητα και κατανόηση, αναφορικά με το επικίνδυνο ανηφορικό ταξίδι που έχουν ήδη ξεκινήσει οι γυναίκες και οι οικογένειές τους.