Ελευθερία και αλληλεγγύη

Στη Γαλλία, τις τελευταίες εβδομάδες, η υπόθεση των διαβατηρίων εμβολιασμού έχει οδηγήσει σε μια χιονοστιβάδα οργής. Η αντίθεση στο συγκεκριμένο μέτρο έχει ενώσει την Ακρα Δεξιά και την Ακρα Αριστερά, με περισσότερους από 200.000 ανθρώπους να βγαίνουν στους δρόμους προκειμένου να εκφράσουν την αντίθεσή τους.

Στο καλειδοσκόπιο των πολύ διαφορετικών ομάδων που εμπλέκονται, το μοναδικό ενοποιητικό στοιχείο είναι η εκτίμηση πως η πολιτική του Εμανουέλ Μακρόν συνιστά απειλή για τη γαλλική εκδοχή της ελευθερίας.

Οσοι αντιτίθενται κατηγορηματικά σε οτιδήποτε παραπέμπει σε διαβατήριο εμβολιασμού τείνουν να παρουσιάσουν την υπόθεση ως αποκλειστικά προσωπική.

Αυτό ενδέχεται να μοιάζει εύκολο, όμως κρύβει μια κρίσιμη παρανόηση – την υπόθεση ότι ο εμβολιασμός αποτελεί αποκλειστικά ατομικό πλεονέκτημα. Αντιθέτως. Η ανοσοποίηση αποτελεί, στον πυρήνα της, ένα μέτρο που αφορά τη δημόσια υγεία, το οποίο εφαρμόζεται προκειμένου να περιορίσει την έκταση και τις επιπτώσεις της νόσου σε επίπεδο συνολικού πληθυσμού.

Το γεγονός ότι συνιστά ένα τεράστιο ατομικό πλεονέκτημα είναι αναμφισβήτητο, όμως η θεώρηση του εμβολιασμού μέσα από αυτόν τον περιοριστικό, ατομικιστικό φακό διαστρεβλώνει ουσιαστικά την πραγματικότητα, η οποία έχει να κάνει με πολύ περισσότερα από το να προστατεύει κανείς τον εαυτό του.

Η συλλογική ανοσοποίηση περιορίζει τις δεξαμενές της νόσου, δημιουργώντας ένα τείχος προστασίας για τα ευάλωτα μέλη της κοινωνίας. Αν και η νόσηση από Covid ενδέχεται να μην προκαλέσει σε ένα υγιές και νέο άτομο κάποια βλάβη διαρκείας, η μετάδοσή της στους ευάλωτους ίσως επιφέρει σοβαρές, αν όχι θανάσιμες επιπτώσεις.

Οσοι χαρακτηρίζουν την απόδειξη του εμβολιασμού σε δημόσιους χώρους ως περιορισμό των ελευθεριών τους αποτυγχάνουν να αναγνωρίσουν ότι και οι άλλοι αναμένουν εύλογα να μην εκτεθούν άσκοπα σε έναν δυνάμει θανατηφόρο ιό εφόσον αυτό μπορεί να αποφευχθεί.

Τα επιχειρήματά τους είναι αποτυχημένα σε ένα ακόμη επίπεδο – οι μη εμβολιασμένοι πληθυσμοί εξακολουθούν να αποτελούν απειλή ακόμη και για τους εμβολιασμένους.

Η μειωμένη αποτελεσματικότητα απέναντι στο στέλεχος Δέλτα έρχεται να υπογραμμίσει αυτή την πραγματικότητα. Υπενθυμίζεται, επίσης, ότι ακόμη και πριν από την Covid, η αντιεμβολιαστική προπαγάνδα μέσω Διαδικτύου είχε οδηγήσει σε μια θανατηφόρα επανεμφάνιση νόσων οι οποίες, θεωρητικά, είχαν εξαλειφθεί σε παγκόσμιο επίπεδο.

Τα εμβόλια παραμένουν η καλύτερη ελπίδα που διαθέτουμε και ένα πράγμα είναι βέβαιο: ο εμβολιασμός ξεπερνά κατά πολύ το άτομο και οι επιλογές που γίνονται έχουν μεγάλη κοινωνική επίπτωση.

Σε τελική ανάλυση, όσοι εγείρουν την ελευθερία από το γαλλικό τρίπτυχο και την ανάγουν σε σύνθημά τους εναντίον του εμβολιασμού προδίδουν τους εαυτούς τους όταν παραλείπουν την εξίσου ζωτικής σημασίας αδελφοσύνη.