Τα θύματα πήραν εκδίκηση

«Οι άνθρωποι δεν μπορούν να καταλάβουν. Πρόκειται για τον κυβερνήτη της Νέας Υόρκης. Είναι ένας επαγγελματίας μαχητής. Δεν ήταν εύκολο». Τα λόγια της Μπρίτανι Κομίσο αναδεικνύουν, ταυτόχρονα, το συναίσθημα του φόβου που αισθανόταν όλα τα προηγούμενα χρόνια, μα και της ανακούφισης για το γεγονός ότι τελικά τα κατάφερε. Τα κατάφερε και μπόρεσε να βρει τη δύναμη για να σηκώσει το βλέμμα και να κοιτάξει στα μάτια το… θηρίο – έναν άνθρωπο ο οποίος προέρχεται από μια πολιτική οικογένεια με «βαρύ» όνομα στο πολιτικό στερέωμα των Ηνωμένων Πολιτειών και της Νέας Υόρκης, όπου χτυπά η καρδιά τους: Τον Αντριου Μαρκ Κουόμο.

Κατάφερε δε όχι μόνο αυτό, αλλά και να τον εξαναγκάσει σε παραίτηση, την οποία ανακοίνωσε το βράδυ της Τρίτης από το αγαπημένο του Μέσο, την τηλεόραση, καταλαβαίνοντας προφανώς ότι ο κλοιός είχε σφίξει τόσο γύρω του που δεν του άφηνε οδούς διαφυγής. Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος εξακολουθούσε μέχρι την τελευταία στιγμή να αρνείται τα πάντα – δεν είναι μικρό πράγμα, εξάλλου, να χρεωθεί το τέλος μιας δυναστείας η οποία έχει γράψει τη δική της ιστορία.

Φυσικά, η Κομίσο δεν τα κατάφερε μόνη της. Είναι μία, άλλωστε, από τις 11 (μέχρι στιγμής) γυναίκες που είχαν την ατυχία να βρεθούν στο περιβάλλον του κυβερνήτη της Νέας Υόρκης την τελευταία δεκαετία και υποχρεώθηκαν να δουν και την «άλλη πλευρά» του. Εκείνη που τον έφερνε, εκτός από υπαλλήλους και συνεργάτιδες, να τις αντιμετωπίζει και ως «θηράματα».

Πρόκειται για τις γυναίκες που, όπως αναφέρει το επίσημο πόρισμα, παρενόχλησε και πρόσβαλλε «με μη αποδεκτές από την πλευρά τους χειρονομίες και αγγίγματα, καθώς και με ευάριθμα επιθετικά σχόλια και σεξουαλικά υπονοούμενα». Οπως, δηλαδή, έχουν κάνει πολλοί άνθρωποι οι οποίοι βρέθηκαν και βρίσκονται σε θέσεις ισχύος στην πολιτική, τον πολιτισμό, τις επιχειρήσεις και αλλού – ανάμεσά τους και ο γόνος της βρετανικής βασιλικής οικογένειας, πρίγκιπας Αντριου.

Ουσιαστικά, η πλάστιγγα έδειξε να γέρνει οριστικά σε βάρος του Κουόμο μετά την απόφαση της Μελίσα ντε Ρόζα, στενής συνεργάτιδάς του από το 2013 και προσωπικής του γραμματέα τα τελευταία 4 χρόνια, να υποβάλει την παραίτησή της την περασμένη Δευτέρα. Και μαζί, να σταματήσει να σηκώνει μεγάλο μέρος από το βάρος της δημόσιας υπεράσπισής του. Οσο για το κόμμα του, τους Δημοκρατικούς, φαίνεται να τον είχε προγράψει εδώ και καιρό, όπως δείχνουν οι σχετικές δηλώσεις των δύο γερουσιαστών της Νέας Υόρκης, Κίρστεν Γκίλιμπραντ και Τσακ Σάμερ. Οπως και του προέδρου της τοπικής Βουλής, Καρλ Χίστι, που εκτίμησε ότι η πλειοψηφία του ελεγχόμενου από τους Δημοκρατικούς σώματος (η Νέα Υόρκη είναι από τα προπύργια του κόμματος) «δεν έχει εμπιστοσύνη στην ικανότητα του κυβερνήτη να παραμείνει στη θέση του». Aνάλογο κλίμα επικρατούσε και στον Λευκό Οίκο.

Πρόκειται, πρακτικά, για όλους όσοι ήλπιζαν να μην αναγκαστούν να έρθουν σε δημόσια αντιπαράθεση με ένα από τα στελέχη το οποίο, μέχρι πρόσφατα τουλάχιστον, θεωρούνταν και ήταν από τα πλέον προβεβλημένα και δημοφιλή του κόμματος. Με έναν άνθρωπο ο οποίος έχει ήδη μακρά διαδρομή, έχοντας κάνει τα πρώτα του βήματα ως επικεφαλής της προεκλογικής εκστρατείας του πατέρα του και επίσης κυβερνήτη της πολιτείας, Μάριο Κουόμο. Που έχει διατελέσει, εκτός των άλλων, γενικός εισαγγελέας της Νέας Υόρκης, καθώς και στενός συνεργάτης του Μπιλ Κλίντον και του Αλ Γκορ. Που επέλεξε την πρώτη του σύζυγο, την Κέρι (παντρεύτηκαν το 1990 και χώρισαν το 2005), από τις τάξεις μιας άλλης, ακόμη πιο θρυλικής δυναστείας, αυτής των Κένεντι.

Τελικά το πέτυχαν. Πλέον, τον λόγο για την τελική τύχη του Κουόμο έχει η δικαιοσύνη, η οποία θα εξετάσει τις καταγγελίες των γυναικών που κατήγγειλαν ότι έχουν πέσει θύματά του και το σχετικό πόρισμα. Σε κάθε περίπτωση, το προφίλ του και οι μελλοντικές φιλοδοξίες του έχουν δεχθεί ένα ισχυρό πλήγμα.

Πρόκειται, άλλωστε – όπως τον περιγράφουν οι «New York Times» – «για έναν πολιτικό ο οποίος έχει εμμονή με τα ποσοστά του (…) και με την εικόνα του και καταβροχθίζει οτιδήποτε γράφεται γι’ αυτόν». Για έναν πολιτικό ο οποίος, στη διάρκεια της πανδημίας, «προσέλκυσε μια τοξική ποσότητα δημοσιότητας, καθώς σχεδόν κάθε βράδυ μετατρεπόταν σε εθνικό ηγέτη του Δημοκρατικού Κόμματος και ένα αντίπαλο δέος για τον Ντόναλντ Τραμπ», τον οποίο απέκρινε ανοιχτά για τη διαχείριση της πανδημίας – αν και κατηγορήθηκε και ο ίδιος για δεκάδες αχρείαστους θανάτους στις μονάδες φροντίδας ηλικιωμένων, μια υπόθεση που έγινε αντικείμενο έρευνας και από το FBI, αναγκάζοντάς τον να παραδεχθεί δημοσίως ότι έγιναν λάθη.

Αυτό το τεράστιο «Εγώ» του Κουόμο τον οδήγησε να «κάψει όλες τις γέφυρες, με αποτέλεσμα να μην έχει πρακτικά δρόμο να προχωρήσει μπροστά», όπως σημειώνουν οι «NYT». «Το πρόβλημα με τον Κουόμο είναι ότι κανείς δεν τον συμπάθησε ποτέ», είπε ο Ρίτσαρντ Ράβιτς, ένας Δημοκρατικός που διετέλεσε βοηθός κυβερνήτη. Πρόκειται για μια διαπίστωση που, αναμφίβολα, περιλαμβάνει και τον δήμαρχο της πόλης, Μπιλ ντε Μπλάζιο, με τον οποίο η κόντρα του Κουόμο ήταν έντονη και εκδηλωνόταν δημοσίως με κάθε ευκαιρία.

Φαίνεται, όμως, πως η Νέα Υόρκη δεν χωρούσε δύο ισχυρούς και φιλόδοξους πολιτικούς. Ετσι, ο δεύτερος ηττήθηκε και αποχώρησε, ενώ ο πρώτος απολαμβάνει τις δάφνες του.