Λένα Πλάτωνος

Είμαι περίπου έξι χρόνων. Η μητέρα μου με πηγαίνει τα καλοκαίρια στην Κρήτη, το νησί που γεννήθηκα κι εγώ, αλλά κι εκείνη. Στον νομό Ηρακλείου, σε ένα χωριό, τον Κρουσώνα, από το οποίο καταγόταν η μητέρα μου. Εκεί κοντά υπάρχει ένα καταπληκτικό μοναστήρι καλογριών, η Αγία Ειρήνη. Αυτό το καλοκαίρι είμαστε σχεδόν ένα μήνα σε αυτό το μοναστήρι. Είναι ευλογημένη η διαμονή μας στο μοναστήρι της Αγίας Ειρήνης, του οποίου η ηγουμένη, η Κορνηλία, μακρινή ξαδέλφη της μητέρας μου, είναι ένα άτομο γεμάτο δράση και διάθεση για τη ζωή, όχι τόσο μυστικιστική φυσιογνωμία. Το μοναστήρι είναι σε ένα βουνό πάνω στη θάλασσα, βλέπεις συνήθως μανιασμένο το πέλαγος. Μου αρέσει να πηγαίνω μόνη μου ή με τις καλόγριες βόλτα πέρα από το τοιχάκι και να βλέπω το γεμάτο γαϊδουράγκαθα και μαστίχες τοπίο. Εχω κάνει φίλους 2 κατσικάκια της μονής, τα έχω ονομάσει «καφετούλη» και «μαυροσασπρούλη» και πηγαίνω παντού μαζί τους. Τους μιλάω και επικοινωνώ μαζί τους, νιώθω πως με καταλαβαίνουν. Με τη μητέρα μου έχουμε διαφορετικές ασχολίες, ενώ στον πατέρα μου στην Αθήνα γράφω συχνά γράμματα.

Είναι νύχτα μέσα στο μοναστήρι. Είμαστε μέσα στο μικρό άσπρο κελί και μου φέρνουν οι καλόγριες, μαζί τους και η αγαπημένη μου η Αγαθαγγέλη – έχω έρωτα μαζί της! – μια νυχτερίδα. Και νομίζουν ότι για μένα αυτό θα είναι σασπένς! Χαχαχαχα! Κάποια νταρκίλα έχουν σίγουρα και αυτές οι γυναίκες μέσα τους, παρά το όσιο της φυσιογνωμίας τους και τον τρόπο ζωής τους. Εκεί που την κρατούν και θέλουν να μου τη δείξουν, αυτή τους ξεφεύγει και αρχίζει να πετάει μανιασμένη, φοβισμένη μέσα στο κελί. Πωπω εγώ τρομοκρατούμαι, πέφτω και γαντζώνομαι μπρούμυτα στο κρεβάτι και αρχίζω να φωνάζω δυνατά, να σκληρίζω που λένε και στην Κρήτη. Οι καλόγριες στενοχωριούνται και αρχίζουν όλες μαζί να κλαίνε, ενώ παράλληλα ανεβαίνουν σε καρέκλες και προσπαθούν να πιάσουν τη νυχτερίδα, η οποία χτυπάει με λύσσα τα φτερά της μανιασμένη και πέφτει από τον έναν τοίχο, στον άλλο. Πέφτει σύρμα στο μοναστήρι και μαζεύονται και άλλες καλόγριες και όλες μαζί καταφέρνουν να την πιάσουν. Και το μικρό δωματιάκι έχει γίνει κατάμαυρο: από τα ράσα των καλογριών και τη μαυρίλα της νυχτερίδας. Τη μαζεύουν τη νυχτερίδα λοιπόν και όπου φύγει φύγει, αλλά εγώ έχω πάθει ψυχικό τραύμα! Ανοίγω τα μάτια μου. Είμαι ξαπλωμένη με τα παράθυρα ανοιχτά. Και μόνο στη σκέψη της λέξης «νυχτερίδα» ανατριχιάζω ολόκληρη.

Η Λένα Πλάτωνος είναι συνθέτρια. Ο νέος της δίσκος «Hope is the Thing With Feathers» σε στίχους της Εμιλι Ντίκινσον πρόκειται να κυκλοφορήσει σε δίσκο βινυλίου από την Amour Records εντός των ημερών. Θα πραγματοποιήσει δύο εμφανίσεις στο Ηρώδειο. Στις 14 Ιουλίου (Α’  Μέρος: Nalyssa Green) στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και στις 2 Σεπτεμβρίου με τα «Σπαράγματα» και τη φωνή της Μαρίας Φαραντούρη