Είμαι περίπου έξι χρόνων. Η μητέρα μου με πηγαίνει τα καλοκαίρια στην Κρήτη, το νησί που γεννήθηκα κι εγώ, αλλά κι εκείνη. Στον νομό Ηρακλείου, σε ένα χωριό, τον Κρουσώνα, από το οποίο καταγόταν η μητέρα μου. Εκεί κοντά υπάρχει ένα καταπληκτικό μοναστήρι καλογριών, η Αγία Ειρήνη. Αυτό το καλοκαίρι είμαστε σχεδόν ένα μήνα σε αυτό το μοναστήρι. Είναι ευλογημένη η διαμονή μας στο μοναστήρι της Αγίας Ειρήνης, του οποίου η ηγουμένη, η Κορνηλία, μακρινή ξαδέλφη της μητέρας μου, είναι ένα άτομο γεμάτο δράση και διάθεση για τη ζωή, όχι τόσο μυστικιστική φυσιογνωμία. Το μοναστήρι είναι σε ένα βουνό πάνω στη θάλασσα, βλέπεις συνήθως μανιασμένο το πέλαγος. Μου αρέσει να πηγαίνω μόνη μου ή με τις καλόγριες βόλτα πέρα από το τοιχάκι και να βλέπω το γεμάτο γαϊδουράγκαθα και μαστίχες τοπίο. Εχω κάνει φίλους 2 κατσικάκια της μονής, τα έχω ονομάσει «καφετούλη» και «μαυροσασπρούλη» και πηγαίνω παντού μαζί τους. Τους μιλάω και επικοινωνώ μαζί τους, νιώθω πως με καταλαβαίνουν. Με τη μητέρα μου έχουμε διαφορετικές ασχολίες, ενώ στον πατέρα μου στην Αθήνα γράφω συχνά γράμματα.
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ
