Πάσχα 2020 – Πάσχα 2021

Ενας χαμένος χρόνος από τη ζωή μας, ένας χρόνος με χαμένες ζωές. Αντιμαχόμενες ομάδες που θέτουν πάνω από το αγαθό της δημόσιας υγείας και της ίδιας της ζωής την ιδεολογία τους, προσπαθώντας να πείσουν ότι η δική τους παρασπονδία συγχωρείται, διότι αυτό που διακυβεύεται είναι ιερό. Για άλλους το ιερό δικαίωμα είναι αυτό του συνέρχεσθαι, για άλλους η Θεία Κοινωνία. Μία ολόκληρη χρονιά πέρασε με τις ίδιες μάχες, παρόμοιους καυγάδες και το επαναλαμβανόμενο δίλημμα για το κατά πόσο είναι ζητήματα προσωπικής επιλογής ή συλλογικής ευθύνης. Ανατρέχω σε ανάρτηση που είχα γράψει στο Τwitter στις 7 Μαΐου του 2020 και νιώθω σαν να μην πέρασε μία μέρα: «Οικογένειες βυθίστηκαν στο πένθος, άνθρωποι βασανίστηκαν σε εντατικές, πολίτες κλείστηκαν σπίτι, επιχειρήσεις έκλεισαν, επαγγελματίες υπέστησαν οικονομική κατάρρευση και κάποιοι δεν κρατιούνται και στήνουν υπαίθρια πάρτι ή οργανώνουν συγκεντρώσεις εν μέσω πανδημίας». Μία ανάρτηση που θα μπορούσε να γραφτεί και σήμερα, αφού τίποτα δεν άλλαξε έναν χρόνο μετά. Μόνο το ότι την εκείνη ημέρα ο νεκροί ήταν συνολικά 149, ενώ σήμερα έχουν ξεπεράσει τις 10 χιλιάδες. Το Πάσχα του 2020 έγραφα σε άρθρο στην «Athens Voice» «ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος ανακοίνωσε αυστηρά μέτρα στις Ορθόδοξες ενορίες, ζητώντας από τους πιστούς που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες να απέχουν από τη λειτουργία, ενώ έδωσε αυστηρές οδηγίες στον κλήρο, ώστε οι ιερείς να μην προσφέρουν αντίδωρο από το χέρι του ιερέα.

Το θέμα όμως δεν είναι τι κάνει η Εκκλησία που εξ αντικειμένου δεν μπορεί να κάνει και πολλά. Αλλά τι κάνει η επίσημη Πολιτεία. Η οποία μετά από 83 επιβεβαιωμένα κρούσματα πρέπει να δείξει σθένος, να αφήσει τα ταμπού και να πει την αλήθεια βασιζόμενη σε επιστημονικά δεδομένα, αφήνοντας στην άκρη τη θεολογική διάσταση. Και αν υπάρχουν φωνές που λένε πως κανείς δεν μπορεί να τα βάλει με την Εκκλησία, αρκεί μία αναδρομή στο 2000. Οταν ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης εν μέσω διαδηλώσεων, επιθέσεων και ύβρεων επαναλάμβανε προς πάσα κατεύθυνση ότι οι ταυτότητες είναι θέμα αποκλειστικής αρμοδιότητας της Πολιτείας. Το ίδιο είναι και η δημόσια υγεία». Ιδια ζητήματα θίγονται και φέτος, με τη διαφορά ότι την ημέρα που δημοσιεύτηκε το άρθρο τα κρούσματα ήταν 83 και σήμερα 333.129. Ενας ολόκληρος χρόνος με επαναμβανόμενες συζητήσεις και αντιδικίες, όπου η μάχη της λογικής χάθηκε. Μαζί με 10 χιλιάδες ζωές.