Διά χειρός

H σύγκριση είναι τόσο προφανής, και τόσο συντριπτική, που σχεδόν δεν έπρεπε να γίνει. Τα δύο πρόσωπα δεν βρίσκονται απλώς στα δύο άκρα ως προς το ήθος, την κουλτούρα και την εν γένει προσωπικότητά τους. Κυκλοφορούν σε παράλληλα σύμπαντα, που δεν τέμνονται πουθενά. Η μοναδική απάντηση που θα μπορούσε να δώσει ο Αλέξης Τσίπρας στην πρωθυπουργική ατάκα «Εμείς έχουμε Αγαπηδάκη, εσείς Πολάκη» θα ήταν «Εμείς έχουμε Αχτσιόγλου, εσείς Μπογδάνο». Αλλά δεν το σκέφτηκε.

Προσπαθώντας, αντιθέτως, να δικαιολογήσει τις χυδαιότητες του βουλευτή του για το «ανίκανο τρολάκι Αγαπηδάκη», ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ανέσυρε διάφορες δηλώσεις που έχει κάνει στο παρελθόν η εθνική συντονίστρια για τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα εναντίον του κόμματός του. Βγήκε έτσι εκτός θέματος για δύο λόγους. Πρώτον, γιατί τότε η Αγαπηδάκη δεν ήταν κυβερνητικό στέλεχος. Δεύτερον, γιατί αντίθετα με τα τρολ και τα τρολάκια, τις απόψεις της εκείνες τις εξέφρασε επωνύμως. Το (υπέροχο) σχόλιο με τίτλο «Ηταν ένα μικρό Πολάκι» ήταν διά χειρός της.

Υπάρχουν δύο διαφορετικά ζητήματα, τα οποία για λόγους είτε σκοπιμότητας είτε ιδεολογίας μερικές φορές συγχέονται. Το ένα αφορά την ελευθερία του λόγου. Το τι λέω αφορά εμένα τον ίδιο. Το με ποια ιδιότητα το λέω μπορεί να αφορά και κάποιους άλλους. Ο Μακάριος Λαζαρίδης μπορεί να πιστεύει ό,τι θέλει για τον Βελουχιώτη, αλλά όταν ως βουλευτής τον χαρακτηρίζει κίναιδο εκθέτει τον Μητσοτάκη. Ο Παύλος Πολάκης μπορεί να πιστεύει ότι το Μέγαρο Μαξίμου διακινεί κυκλώματα παιδεραστίας, αλλά όταν το υπαινίσσεται ως βουλευτής εκθέτει τον Τσίπρα. Ο Πρωθυπουργός πήρε θέση, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης όχι. Κάποιο «ένοχο μυστικό» θα τον συνδέει με τον αψύ Κρητικό.

Το άλλο ζήτημα αφορά το πλήρωμα των πληκτρολογίων. Η κυβέρνηση θεωρεί ότι πίσω από το hashtag #NΔ-παιδεραστές βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Αν όμως ήταν αυτός ο λόγος που προκάλεσε τη συζήτηση, δεν κατάφερε να το αποδείξει, όσο συναισθηματικά φορτισμένη κι αν ήταν η αναφορά του Πρωθυπουργού στα παιδιά του. Ούτε θα ήταν εύκολο κάτι τέτοιο. Επιπλέον, η μοναδική μήνυση για το θέμα αυτό που έχει κατατεθεί μέχρι τώρα δεν στρέφεται εναντίον κάποιου στελέχους της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αλλά κατά του Γιώργου Τράγκα.

Η χθεσινή κοινοβουλευτική συζήτηση λοιπόν μάλλον επιβεβαίωσε αυτά που ξέραμε παρά μας έκανε σοφότερους. Η προσπάθεια του Πρωθυπουργού να διεκδικήσει την «πατρότητα» του ελληνικού #MeToo ήταν κατώτερη των περιστάσεων. Η προσπάθεια του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης να ενισχύσει την απαίτησή του να παραιτηθεί η Μενδώνη επικαλούμενος τον… Μπογδάνο ήταν σουρεαλιστική. Εν πάση περιπτώσει, τελείωσε κι αυτό. Και μπορούμε όλοι να επιστρέψουμε στις δουλειές μας.

Αφήνοντας τους δικαστές να συγκεντρωθούν στο ουσιαστικό έργο που λέγεται διερεύνηση των συνεχιζόμενων συντριπτικών καταγγελιών. Και την Ειρήνη Αγαπηδάκη να συγκεντρωθεί στο τιτάνιο έργο που λέγεται ασυνόδευτα προσφυγόπουλα.