Αυστηρότερη εφαρμογή του lockdown

Στην παρούσα κατάσταση η πανδημία στη χώρα μας φαίνεται να βρίσκεται ακόμα σε έξαρση. Το locκdown με τον τρόπο που εφαρμόζεται δεν φαίνεται να έχει αποδώσει ενώ ταυτόχρονα δεν γνωρίζουμε πλήρως τι συμβαίνει με τη διασπορά του ιού σε πολλές περιφέρειες της χώρας.

Συχνά σε περιόδους υγειονομικής κρίσης συγχέεται ο ρόλος και η ευθύνη της πολιτείας με τον ρόλο και την ευθύνη των πολιτών. Ολοι όμως οι λειτουργοί δημόσιας υγείας συμφωνούν ότι η πανδημία είναι κυρίως θέμα της πολιτείας για να καθορίσει τους όρους και τους τρόπους με τους οποίους θα αντιμετωπιστεί. Συχνά για ορισμένες τουλάχιστον κοινωνικές ομάδες η προσωπική επιλογή ασφαλών συμπεριφορών είναι αδύνατη.

Η πολιτεία στην παρούσα κατάσταση οφείλει να πάρει αυστηρά μέτρα περιορισμού όλων των δραστηριοτήτων που δεν είναι εντελώς απαραίτητες, ενώ παράλληλα συμβάλλουν στη διασπορά της νόσου. Παράλληλα η πολιτεία οφείλει να πάρει εκείνα τα μέτρα τα οποία διευκολύνουν την ιχνηλάτηση και την επιδημιολογική επιτήρηση. Με τα μέτρα αυτά  θα γίνει εφικτός ο περιορισμός της διασποράς της νόσου, της απώλειας της υγείας και της ζωής των πολιτών.

Στα μέτρα αυτά περιλαμβάνεται αυστηρότερη ίσως εφαρμογή του lockdown, με κλειστά ίσως όλα τα καταστήματα στα οποία είτε μπορεί να συγκεντρωθεί μεγάλος αριθμός πελατών χωρίς εξασφάλιση φυσικού αερισμού είτε το είδος των παρεχομένων υπηρεσιών είναι τέτοιο που αποκλείει την τήρηση αποστάσεων δύο μέτρων μεταξύ εργαζομένων και πελατών. Αντίστοιχη είναι και η ευθύνη της πολιτείας στη συνταγογράφηση των διαγνωστικών τεστ για τον Covid-19 και στην επιμελή ιχνηλάτηση των κρουσμάτων.

Οσον αφορά την προσωπική ευθύνη των πολιτών θα πρέπει να επισημάνουμε ότι η απόδοση αυτής της ευθύνης σε όλους τους πολίτες είναι πολύ συχνά άδικη, δεδομένου ότι οι συνθήκες διαβίωσης και εργασίας για πολλούς από αυτούς καθιστούν στις παρούσες συνθήκες αδύνατη την εφαρμογή των μέτρων. Ολοι όμως θα πρέπει να προσπαθήσουμε να ελαχιστοποιήσουμε τις επαφές μας μειώνοντας τους μαζικούς εορτασμούς.

Ενας καλός κανόνας είναι να επιλέξουμε όλοι μία οικογένεια ή ένα ζευγάρι ηλικιωμένων με τους οποίους θα περάσουμε όλες τις γιορτές των Χριστουγέννων. Θα πρέπει δηλαδή ο καθένας μας να περάσει με τα ίδια άτομα τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά και την εορτή των Φώτων χωρίς να εκτιθέμεθα ούτε εμείς ούτε η οικογένεια που θα επιλέξουμε για τις γιορτές με άλλους ανθρώπους. Ολες οι άλλες επαφές θα μπορούσαν να είναι τηλεφωνικές ή ηλεκτρονικές, χωρίς βέβαια να αφαιρέσουμε τη χαρούμενη εορταστική ατμόσφαιρα από τις οικογένειές μας και από τις ανταλλαγές των ευχών.

Μία σημαντική επιλογή θα μπορούσε να είναι η επιλογή των ηλεκτρονικών αγορών και του ντελίβερι όπως και η αξιοποίηση υπαίθριων χώρων για όσο χρόνο μπορούμε να διαθέσουμε για ηρεμία και αναψυχή. Επίσης αξιόλογη συνεισφορά θα μπορούσε να είναι η οικονομική και η ψυχολογική υποστήριξη συνανθρώπων μας που πλήττονται ιδιαίτερα από την πανδημία. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δώσουμε και στην αποφυγή στιγματισμού των αρρώστων και των ανθρώπων των οποίων οι συνθήκες ζωής και εργασίας καθιστούν πρακτικά αδύνατη την εφαρμογή μέτρων αποστασιοποίησης.

Η Αθηνά Λινού είναι καθηγήτρια της Ιατρικής Σχολής στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, πρόεδρος του Ινστιτούτου Prolepsis