Ο« Βυσσινόκηπος» του Καραθάνου

Αντε να πάρεις φόρα και να μιλήσεις για το/τα φετίχ σου στη εποχή του political correct… και δεν μιλάμε ειδικά για τα ερωτικά φετίχ παρά για ό,τι εμπεριέχει ακράτητο πάθος, διάθεση για απόλυτο δόσιμο και ανυπέρβλητη ορμή. Για οτιδήποτε υπερβαίνει την εποχή της χλιαρότητας, των μικροσυμβιβασμών, της μετριοπάθειας. Ζούμε στον καιρό των political correct μετριοτήτων, σεφ ευφάνταστοι, υγιεινό φαγητό, healthy life, νερόβραστοι έρωτες, ανοργασμική τέχνη… εδώ λοιπόν πρέπει να μιλήσεις για φετίχ, για πάθος, για εμμονή, για ορμητικό «κόλλημα», για απόλυτο κατακρήμνισμα αν χρειαστεί, για την ανυπέρβλητη ανάταση ή πτώση, καταστάσεις εδώ και καιρό εξοβελισμένες στο πυρ το εξώτερον.

Ας ξεκινήσουμε πολιτικά ορθώς, τι είναι το φετίχ; Το λεξικό λέει: Φετίχ: φετίχ το [fetíx] Ο (άκλ.): 1. αντικείμενο θρησκευτικής λατρείας των πρωτόγονων λαών, στο οποίο αποδίδονται υπερφυσικές δυνάμεις και ιδιότητες: Tο φυλαχτό εκπληρώνει μια μαγική λειτουργία παρόμοια με αυτήν του ~ των πρωτόγονων πολιτισμών. 2. καθετί στο οποίο αποδίδεται μια υπερβολική σημασία, που ξεπερνάει την πραγματική αξία του, τις πραγματικές του ιδιότητες: Kάνω κτ. ~. Tο ~ του είναι το χρήμα. 3. (ψυχ.) αντικείμενο που διεγείρει σεξουαλικά τον φετιχιστή: ~ του είναι τα μαύρα εσώρουχα. [λόγ. γαλλ. fétiche (ορθογρ. δαν.)]

Φετίχ σημαίνει πάθος. Πάθος σημαίνει πόθος πανίσχυρος σχεδόν εμμονικός. Στην εποχή των απομυθοποιήσεων, των σχετικοποιήσεων, των άκρατων ορθολογισμών το φετίχ/πάθος μοιάζει σαν εύθραυστο κρυστάλλινο παιχνίδι, σαν μια τρυφερή αμαρτία που κρύβουμε προσεκτικά μέσα μας.

Ανατρέχοντας στην προσωπική μυθολογία μου, στις τρυφερές μου αμαρτίες, αντιλαμβάνομαι πως τα φετίχ μου αλλάζουν με τα χρόνια. Life goes on και παίρνει τα πάντα στο διάβα της. Αλλάζουν όλα, αλλάζουμε και εμείς, αλλάζουν αυτά που μας παθιάζουν.

Θυμάμαι πόσο αγαπούσα να μυρίζω τα μωρουδιακά ρούχα και τα τρυφερά πατουσάκια, η εποχή αυτή πέρασε ανεπιστρεπτί, μετά θυμάμαι πόσο απολάμβανα το πρωινό τσιγάρο – πριν το κόψω – με καφέ σκέτο δυνατό, σήμερα απολαμβάνω να βλέπω ξανά και ξανά σχεδόν εμμονικά τον «Βυσσινόκηπο» του Ν. Καραθάνου. Η παράσταση έχει ατέλειες, ίσως αυτό την κάνει γοητευτική. Νιώθω βαθιά σύνδεση σε σημεία αλλά και γελάω απίστευτα με τα κωμικά στοιχεία της. Νομίζω ότι ο Τσέχωφ θα ήταν περήφανος αν έβλεπε τις κωμικές της στιγμές. Σε άλλα σημεία, εκεί που η φόρμα γίνεται στείρος εστετισμός, εκεί κάνω διορθώσεις (ας με συγχωρήσει ο Νίκος Καραθάνος), ασκήσεις επί φανταστικού χάρτου.

Η δική μου λίστα

Αλλα φετίχ επιβίωσαν χρόνου και αλλαγών, κάποια όχι, κάποια με σημάδεψαν, κάποια μετοίκησαν στον παράδεισο των φετίχ. Σημειώνω λοιπόν. Το φετίχ μου/τα φετίχ μου – μια λίστα:

1. Το απόλυτο (κατά Τοdorov)

2. Το απόλυτο

3. Το απόλυτο

4. Το απόλυτο

5. Ο έρως

6. Ο έρως

7. Ο έρως

8. Η αγνότητα

9. Η αγνότητα

10. Old Holborn κίτρινο (κάποτε)

11. Η μυρωδιά των μωρουδιακών (κάποτε)

12. Το «Kill Bill» το πρώτο και η Uma Thurman (κάποτε και τώρα)

13. Ο Lars Von Trier

14. Ο μπακλαβάς της μάνας μου (για πάντα)

15. Το καλοκαίρι

16. O Μax Richter

17. Ο «Βυσσινόκηπος» του Καραθάνου

18. Το πρωινό τσιγάρο (κάποτε)

19. Ο Σαββόπουλος

20. Ο Μπέκετ

21. Ο Μπέκετ

22. Ο Μπέκετ

23. Το γέλιο

24. Το γέλιο

25. Η θάλασσα σαν προοπτική (για πάντα)

26. Η Δέσποινα (για πάντα και πιο πέρα)

27. Ολες οι ανατολές του κόσμου

28. H Frida Kahlo

29. Ολοι οι αγαπημένοι μου

30. Ολοι οι αγαπημένοι μου (για πάντα, για πάντα, για

πάντα)

31. Ο Αγαμέμνων (για πάντα και πιο πέρα)

32. Η Pina Bausch

33. Το λιμάνι της Θεσσαλονίκης

34. Ο Χολομώντας το φθινόπωρο

35. Οταν μου λες κάτι αστείο

36. Οι αχινοί

37. Ενα άγγιγμα ανεπαίσθητο κάποτε

38. Ο Rimbaud

39. Η Plath

40. Ο Λαπαθιώτης

41. Η ποίηση

42. Η ποίηση

43. Η ποίηση (για πάντα)

44. To να τραγουδώ (έστω παράφωνα)

45. Ο Banksy

46. Ο Rembrandt

47. Ο Bach

48. Να χορεύω παράφορα

49. Οταν θέλεις πολύ να με δεις (και θέλω και εγώ)

50. Το δαχτυλίδι και το βραχιολάκι μου

51. Ο καφές με τη Μαρίκα

52. Μια συννεφιασμένη μέρα

53. Οι κόκκινες ομπρέλες

54. Το ultramarine

55. Οπως περνά ο Ηλεκτρικός κάτω από τη γέφυρα

56. Η θάλασσα (ξανά)

57. Η αγνότητα (ξανά)

58. Ο έρως (ξανά)

59. Το να ζεις

60. Το να ζεις

61. Το να ζεις (για πάντα)*

Απόλυτα

*Η σειρά είναι τυχαία