Μπροστά από τον κινηματογραφικό φακό, χωρίς την οπερατική της ιδιότητα ωστόσο, είχε σταθεί και η ίδια η Κάλλας. Πίσω από την κάμερα στεκόταν ο Πιερ Πάολο Παζολίνι, ο οποίος αναζήτησε την περσόνα της Κάλλας με όλες τις παραδηλώσεις που κουβαλούσε (πληγωμένη ντίβα, απολογισμός ζωής). Και το αποτέλεσμα ήταν η «Μήδεια» (1969), η μοναδική ταινία στην οποία εμφανίστηκε η Κάλλας ως ηθοποιός, χωρίς να ερμηνεύει κάποιον ρόλο του λυρικού θεάτρου, και η οποία έγινε η αφορμή για μια στενή φιλία ή κατά άλλους για έναν έρωτα με τον Ιταλό σκηνοθέτη παρά το γεγονός ότι εκείνος ήταν ομοφυλόφιλος.






