Τα δάκρυα της Γκόλφως που γίνονται χαλάζι

Μετά τους «Ορνιθες» του Αριστοφάνη που θα ταξιδέψουν μέχρι την Επίδαυρο, η «Γκόλφω», το γνωστό μελοδραματικό έργο του Σπυρίδωνος Περεσιάδη, είναι η νέα καλοκαιρινή παραγωγή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδας. Η παράσταση θα παρουσιαστεί σε σκηνοθεσία και δραματουργική επεξεργασία του Χρήστου Παπαδημητρίου και κάνει πρεμιέρα σήμερα στις 21.15 στον αύλειο χώρο της Μονής Λαζαριστών. Εκεί θα παιχθεί έως την Κυριακή, εκκινώντας μετά για τη μεγάλη της περιοδεία στη Βόρεια Ελλάδα.

Η «Γκόλφω», ένα έργο με μεγάλη διαδρομή και ιστορία πίσω της, παραμένει ένα κείμενο βαθιά ανθρώπινο και ως εκ τούτου επίκαιρο ή μάλλον διαχρονικό. Η ιστορία, παρόμοια με του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας αλλά με πιο βουκολική διάθεση, αναφέρεται σε έναν προδομένο έρωτα με τραγική κατάληξη και εκτυλίσσεται σε ένα ορεινό ελληνικό χωριό του 19ου αιώνα. Στην πρόταση του ΚΘΒΕ πέντε ηθοποιοί αναλαμβάνουν να ερμηνεύσουν όλους τους ρόλους της παράστασης. Τον ομώνυμο ρόλο υποδύεται η Χρύσα Τουμανίδου, ενώ η Δάφνη Λαμπρόγιαννη συμμετέχει σε μια υποκριτική «τριπλέτα», ενσαρκώνοντας τη μάνα της Γκόλφως, την αντίζηλό της αλλά και τον αρχιτσέλιγκα Ζήση! Ο Δημήτρης Μορφακίδης υποδύεται μεταξύ άλλων τον Κίτσο, ο Χρήστος Παπαδημητρίου τον Τάσο και ο Θάνος Φερετζέλης τον Δήμο. Η παράσταση θα επενδυθεί με ζωντανή μουσική του Αλκη Κανίδη από το συγκρότημα «Εκμέκ» και στίχους του Χρήστου Παπαδημητρίου.

Ο Χρήστος Παπαδημητρίου είδε την ιστορία της Γκόλφως μέσα από μια συν-κινησιακή οπτική και φιλοδοξεί φεύγοντας οι θεατές να κρατήσουν την παράσταση «ως μια γλυκόπικρη ανάμνηση μέσα στις καρδιές τους. Αλλωστε, αυτό σημαίνει Γκόλφω: φυλακτό στο μέρος της καρδιάς», αναφέρει χαρακτηριστικά ο ίδιος στο σημείωμά του. Η εξιστόρηση της θρυλικής αγάπης των δύο νέων, η ακλόνητη πίστη της κεντρικής ηρωίδας σε ένα ιδανικό, συγκινεί και μιλάει στις καρδιές όλων με την καθαρότητα και την ποιητικότητά της. Η ιστορία ενός έρωτα που τσαλακώνεται από συμφέροντα και συμβάσεις αλλά που τελικά καταφέρνει να διασώσει το ιδανικό του, μας επιστρέφει σε μια κοινωνία όπου το συναίσθημα είναι τόσο ανόθευτο, αγνό και ακατέργαστο, που φαντάζει μακρινό και ταυτόχρονα σαγηνευτικό μέσα στην αποξένωση της σύγχρονης εποχής.

Τα στοιχεία της φύσης που εναρμονίζονται με τα συναισθήματα των ηρώων, τα «κρυσταλλωμένα» δάκρυα της Γκόλφως που γεμίζουν με χαλάζι τη σκηνή και οι μελοδραματικές πινελιές που ερεθίζουν τα πάθη παίρνουν το κοινό σε ένα ταξίδι από τον έρωτα στον θάνατο και πάλι πίσω στη ζωή. Από τη Μονή Λαζαριστών θα ξεκινήσει ένα βουκολικό παραμύθι, ένα «δράμα ειδυλλιακόν», για να συγκινήσει το κοινό σε κάθε θέατρο που θα κάνει στάση.