Ελεγχος

Με μια σεμνή τελετή, τιμήθηκε και εφέτος η επέτειος των «κατά συνθήκην ψευδών» ή άλλως πως δημοσιοποίηση των «πόθεν έσχες» του Πρωθυπουργού, του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, των αρχηγών των κομμάτων, των βουλευτών και των μελών της κυβερνήσεως. Για άλλη μια φορά έξυπνοι φοροτεχνικοί, στους οποίους όλοι – μα ΟΛΟΙ! – ανεξαιρέτως κατέφυγαν, επέτυχαν να βγάλουν λάδι τους πάντες και τις πάσες, με αποτέλεσμα να κατακτούμε μια παγκόσμια πρωτιά μόνοι μας, κάθε χρόνο, και άνευ αντιπάλου δε, πράγμα επίσης σημαντικό: αυτή της καθαρότερης πολιτικής τάξης ανά την υφήλιο.

Θερμά συγχαρητήρια έχω να απευθύνω σε όλους, υπογραμμίζοντας παράλληλα, ότι αυτή η εικόνα, η χθεσινή, αποδεικνύει πόσο επίκαιρη παραμένει η πρόταση του πρώην προέδρου της Βουλής Απόστολου Κακλαμάνη, για πλήρη και ουσιαστικό/πραγματικό έλεγχο του «πόθεν έσχες» των πολιτικών πριν εισέλθουν στην πολιτική. Να είναι ελεγμένο και καθαρό το τι είχε κάποιος πριν εισέλθει στον πολιτικό στίβο, για να μπορεί να ελεγχθεί εν συνεχεία τι απέκτησε στη διάρκεια της «καριέρας» του στην πολιτική. Αλλιώς «όλα είναι ένα ψέμα, μια ανάσα, μια πνοή» που λέει και το τραγούδι…

Τέλος

Εναν μήνα όλο κι όλο… επέζησε το φαντασμαγορικό σόου υπό τον τίτλο «Μένουμε όρθιοι» και χθες κατέβηκε από το θέατρο της πλατείας Κουμουνδούρου, όπου παιζόταν, όχι με ιδιαίτερη επιτυχία οφείλω να επισημάνω. Θες ο τίτλος, θες το περιεχόμενο, θες ο πρωταγωνιστής και οι κομπάρσοι του, το έργο χθες κατέβηκε χωρίς καμία επισημότητα. Οπως δήλωσε ο ίδιος ο πρωταγωνιστής, ο γνωστός καρατερίστας Αλέξης Τσίπρας, το έργο κατέβηκε διότι πολύ απλά αποδείχθηκε ότι δεν είχε τίποτε να πει στους θεατές του, τίποτε καινούργιο δηλαδή, όπως απεδείχθη από το πλήθος των δημοσκοπήσεων οι οποίες στο μεταξύ έχουν διενεργηθεί, και πρέπει να ανανεωθεί.

Κάτι κακοήθεις είπαν ότι αυτό δεν ήταν πρόγραμμα, ήταν μια κακοραμμένη συρραφή απόψεων χωρίς κανέναν απολύτως ειρμό και το μόνο που τις συνέδεε ήταν ο αφόρητος λαϊκισμός, ο οποίος εξακολουθεί να διατρέχει το κόμμα, αλλά εγώ δεν τα πιστεύω. Υπερβολές, as usual…

Να μου επιτραπεί τώρα να παραθέσω το απόσπασμα της αναφοράς του προέδρου και πρωταγωνιστή, με την οποία επισημοποιεί το άδοξο τέλος του… μηνιαίας διάρκειας προγράμματος «Μένουμε όρθιοι». Είναι μια ακόμη εξαιρετικής εμπνεύσεως ντρίμπλα που επιχειρεί ο Αλέξης και δηλώνει αυτό που δεν θέλει να δηλώσει:

«Αυτές τις μέρες θα επικαιροποιήσουμε το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για να αντιμετωπίσουμε τις νέες προκλήσεις και να πιέσουμε έστω και τώρα τον κ. Μητσοτάκη να αφουγκραστεί την κραυγή αγωνίας των εργαζομένων»!

Απίθανος. Δεν σηκώνω συζήτηση επ’ αυτου…

Πλάκα

Ευκαιρίας δοθείσης, επισημαίνω ότι για το έτσι, χωρίς… πρόγραμμα, πρόγραμμα υπό τον ζωηρό τίτλο «Μένουμε όρθιοι» (τι εμπνευσμένος τίτλος, επίσης, μέσα στην καραντίνα που όλοι ήταν χύμα σε έναν καναπέ, εσύ του λες «Μένουμε όρθιοι» – τον κοροϊδεύεις κανονικά, μες στα μούτρα δηλαδή!), σφάχτηκαν παλικάρια! Εγινε ο κακός χαμός. Το έλα να δεις και το κοίτα ν’ ακούσεις. Ο Αλέξης έβαλε όλα τα ενεργούμενα που διαθέτει, σε sites και έντυπα, μέχρι… έγκριτους σχολιαστές, να καταγγείλουν ότι με ωμή κυβερνητική παρέμβαση, του Μεγάρου Μαξίμου συγκεκριμένα, «θάφτηκε» από τα μέσα ενημέρωσης η σπουδαία πρωτοβουλία ΣΥΡΙΖΑ. Οτι επιβλήθηκε μια «ομερτά», ένας «νόμος της σιωπής», προκειμένου να μη γνωρίσει ο λαός τις ακαταμάχητες προτάσεις Τσίπρα και σία. Βουλευτές του κόμματος υπέβαλαν σκληρές ερωτήσεις στην κυβέρνηση για τον αποκλεισμό του Αλέξη και του προγράμματος και τις συνόδευσαν με βαριές κατηγορίες ότι πλήττεται ανεπανόρθωτα το δημοκρατικό μας πολίτευμα, ότι η χώρα βρίσκεται παραμονές μιας χούντας, ότι ακόμη και η ΕΡΤ έπνιξε το θέμα, και άλλα πολλά και διάφορα. Χθες αποδείχθηκε ότι αν συνέβησαν αυτά, καλό του έκαναν του αρχηγού και του κόμματος, τελικά ούτε ο ίδιος πίστεψε ποτέ σε αυτό. Μια πλάκα ήταν και τίποτε άλλο…

Προκλητικοί

Εχουν γούστο πάντως εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ. Και γούστο, και όρεξη για πλάκες. Ο κόσμος καίγεται απ’ άκρη σ’ άκρη, ατομικά δικαιώματα καταβαραθρώνονται, εργασιακά δικαιώματα πλήττονται, αλλά αυτοί κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους προκειμένου να προκαλέσουν όλους τους υπόλοιπους, οι οποίοι αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό τις εξελίξεις λόγω της πανδημίας.

Χθες λοιπόν πρωί πρωί, καμιά 15αριά τύποι που δήλωναν οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ και μέλη της Νεολαίας του εμφανίστηκαν έξω από το υπουργείο Εργασίας στην οδό Σταδίου με πλακάτ, και διαδήλωσαν υπέρ των εργασιακών δικαιωμάτων όχι μόνο των δικών μας, της ελληνικής εργατικής τάξης. Οοοοοχι. Διαδήλωσαν και υπέρ των υπόλοιπων Ευρωπαίων. Αντιγράφω από σχετικό πλακάτ που κρατούσε υπερηφάνως νεολαίος του κόμματος της χαράς: «35ωρη εργασία σε όλη την Ευρώπη»!!

Διά του τρόπου αυτού, η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ δεν διεκδίκησε απλώς για την πάρτη μας, αλλά για όλη την Ευρώπη. Το γεγονός ότι το διεκδίκησε από τον υπουργό Βρούτση, αποκλείοντας την είσοδο στο υπουργείο Εργασίας, το θεωρώ εντελώς τυχαίο και ως εκ τούτου το αφήνω και ασχολίαστο. Απλώς περιμένω από τους γερμανούς συντρόφους του ΣΥΡΙΖΑ, ας πούμε, να διαδηλώσουν υπέρ της καθιέρωσης του… 35ώρου στην Ελλάδα!

Κάμερες

Το σκέφτηκα έτσι, το σκέφτηκα αλλιώς, άκουσα και την επιχειρηματολογία της κυβέρνησης, και το μόνο που έχω να πω είναι ότι η τοποθέτηση καμερών μόνο τον ψυχισμό των παιδιών θα βλάψει, και δεν υπάρχει – δεν διαφαίνεται δηλαδή – κάποιο όφελος. Το αρμόδιο υπουργείο δίνει διαβεβαιώσεις ότι η κάμερα θα δείχνει μόνο τον καθηγητή, ο οποίος θα παραδίδει τα μαθήματά του, και τα παιδιά που θα απουσιάζουν για κάποιον λόγο από το μάθημα θα μπορούν να διδάσκονται χωρίς να είναι υποχρεωμένα να μεταβαίνουν στο σχολείο και στην τάξη τους.

Τώρα το πώς θα διασφαλιστεί η διαδικτυακή παρακολούθηση του μαθήματος από τους μαθητές που θα απουσιάζουν από το σχολείο αυτό δεν το προβλέπει ο κυβερνητικός σχεδιασμός. Επίσης, παρά τις διαβεβαιώσεις ότι καμιά κάμερα δεν θα δείχνει μαθητές, προφανώς δεν μπορεί να καθησυχάζει κανέναν, διότι οι πειρασμοί που αναπτύσσονται είναι πολύ μεγάλοι, και θα πρέπει να είναι εφοδιασμένος με μεγάλες αντοχές κάποιος για να μείνει αυστηρά στην κάλυψη του μαθήματος από τον καθηγητή ή τον δάσκαλο, και να μην επεκτείνει την εικόνα σε όλη την αίθουσα. Επίσης, τα παιδιά σηκώνονται για πουν το μάθημα όρθια, δίπλα στον καθηγητή, μπροστά στον μαυροπίνακα. Εκεί τι θα γίνεται; Θα πέφτει μαύρο; Ανεξάρτητα πάντως από όλα αυτά, είναι απαραίτητο να εγκαταλειφθεί το σχέδιο. Για το καλό των παιδιών και των δασκάλων τους…

(Και έπειτα βρισκόμαστε στο 2020, όχι στο 1984 του «Μεγάλου Αδελφού». Ούτε καν στο Big Brother του Σκάι. Να αφήσουν τις κάμερες κατά μέρος, διότι μόνο κακό θα επιφέρουν και στα παιδιά και στους δασκάλους τους…)