Γυναικών δράματα από {LF}την Ευτυχία Μητρίτσα

Οι πολυτάραχες ζωές οκτώ γνώριμων ηρωίδων βγαίνουν ξανά στο φως μέσα από στίχους και μελωδίες. Αυτός είναι ο πυρήνας του νέου δισκογραφικού εγχειρήματος της Ευτυχίας Μητρίτσα, η οποία συνέθεσε μουσική πάνω στους στίχους της Νάντιας Δουβαλέα – Βραβείο Γιάννη Βαρβέρη 2019 (πρωτοεμφανιζόμενου στην ποίηση) για την ποιητική της συλλογή «Μεσοτοιχία».

Η τραγουδοποιός και ερμηνεύτρια του δίσκου «Το πρώτο βλέμμα» εξηγεί ότι η σχέση της με τον κόσμο αυτών των ηρωίδων ξεκινάει από τη μητέρα της, η οποία ήταν φιλόλογος. «Μου ασκούν γοητεία οι ακραίες καταστάσεις στους στίχους της αρχαίας τραγωδίας και των παραλογών του δημοτικού τραγουδιού. Οσο πιο βαθιές οι ρίζες του πολιτισμού, τόσο πιο ανεξίτηλο το αποτύπωμα που αφήνουν πάνω μας. Τα ζητήματα που φωτίζονται στα κείμενα αυτά είναι υπαρξιακά και πανανθρώπινα, γι’ αυτό και πάντα επίκαιρα, πράγμα που αποδεικνύεται και από τις αναρίθμητες ερμηνείες και παραλλαγές των μύθων, με αντιστοιχίες σε πολλούς διαφορετικούς πολιτισμούς».

Το έναυσμα για τη δημιουργία του άλμπουμ δόθηκε όταν πήρε στα χέρια της τους στίχους για την Ηλέκτρα: «Με βρήκε, φαίνεται, και σε μια ευάλωτη στιγμή της ζωής μου, λίγο μετά τον πρόωρο χαμό της μητέρας μου. Επέδρασε λυτρωτικά μέσα μου, επιβεβαιώνοντας για άλλη μια φορά τον ρόλο αυτόν της τέχνης». Επειτα ήρθε η ιστορία της Πηνελόπης, της Ισμήνης, της Περσεφόνης, της Ελένης, της Εύας, της Μαγδαληνής, της Χτισμένης (γυναίκα του Πρωτομάστορα) με τα φορτία της τραγικής ζωής τους. Εδώ η Ευτυχία Μητρίτσα εξηγεί ότι «ακόμα και στα παιδικά παραμύθια υπάρχει η υπερβολή και το στοιχείο της τραγικότητας, που μυούν από νωρίς τον άνθρωπο στους κώδικες της κοινωνίας, στην ηθική νομοτέλεια των πράξεών του και στο αναπόφευκτο της ανθρώπινης ύπαρξης, που είναι ο θάνατος. Υπάρχει ένας στίχος από την κρητική παράδοση που αγαπώ πολύ και περιγράφει αυτό ακριβώς: “Μέσα στον πόνο είν’ η χαρά / μες στη χαρά είν’ ο πόνος / μέσα στον κόσμο βρίσκομαι / κι είμαι έρημος και μόνος”».

Δεν είναι μόνο οι γυναίκες, όμως, που βρίσκονται αντιμέτωπες με την τραγικότητα. Δίπλα στην Ηλέκτρα υπάρχει το δράμα του Ορέστη ή σε άλλον μύθο αντίστοιχα το δράμα του Οιδίποδα. Δίπλα στην Πηνελόπη, το πρόσωπο του Οδυσσέα που γίνεται παιχνίδι στις ορέξεις των θεών κ.ο.κ. Αλλά υπάρχουν και οι σύγχρονες ηρωίδες που γράφουν τη δική τους ιστορία: «Πρόσφατα ανακάλυψα την εντελώς μυθιστορηματική και τραγική ζωή της Ελένης Μπούκουρα-Αλταμούρα που έζησε στον 19ο αιώνα και ήταν η πρώτη ελληνίδα ζωγράφος που, σαν την Καλλιπάτειρα, μεταμφιέστηκε σε άνδρα για να σπουδάσει στην Ιταλία. Στις μέρες μας, η γυναίκα που μου έρχεται πρώτη στον νου είναι η Μάγδα Φύσσα, μια φιγούρα-σύμβολο του αντιφασιστικού αγώνα, βγαλμένη από μια σύγχρονη τραγωδία, όπου το προσωπικό δράμα εμπλέκεται με το συλλογικό. Σκέφτομαι επίσης την Καρόλα Ράκετε, την πλοίαρχο που μετέφερε, με προσωπικό ρίσκο, τους πρόσφυγες στη Λαμπεντούζα, και την Γκρέτα Τούνμπεργκ, που είναι ένα σύγχρονο, νεανικό πρότυπο δράσης του κινήματος για την προστασία του πλανήτη».

n «Το πρώτο βλέμμα» κυκλοφορεί ψηφιακά από τις εκδόσεις Μετρονόμος.