Ζούκερμαν δεσμώτης

Μέσα στον νεοβολονταρισμό που μας έλαχε, το πιο δημοφιλές είναι το διάβασμα. Για να μην σας λέω ψέματα, δεν τα πολυκαταφέρνω. Αντί να διαβάζω προτιμώ να αναστοχάζομαι τι έχω διαβάσει και αυτό είναι μιας πρώτης τάξεως άσκηση. Σας δίνω μερικά tips για να αποφύγουμε ενδεχόμενες θλάσεις. 1) Δεν χαζεύουμε τις βιβλιοθήκες μας επειδή αντί για βιβλίο, το πιθανότερο είναι να βρεθούμε με το ξεσκονιστήρι στο χέρι και 2) Δεν προσπαθούμε να συνεχίσουμε κάτι που είχαμε παρατήσει γιατί η ζωή είναι μικρή και η χασούρα από ένα αχώνευτο βιβλίο μεγάλη. Ξαναδιαβάζουμε νοερά τη βιβλιοθήκη που δεν σκονίζεται ποτέ. Για τους επιμελείς, αυτούς που είχαν την πρόνοια (και το θράσος θα έλεγα) να μαρκάρουν με το μολυβάκι τους φράσεις, η δουλειά είναι πανεύκολη. Μαζί με το αναγνωστικό fast food και τον ηδονικό μηρυκασμό του, θα βρουν κομμάτια του παλιότερου εαυτού τους και θα τρομάξουν ή μπορεί και να γελάσουν. Νόστιμα και τα δυο, αλλά τι θα γίνει μ’ εμάς τους ανόρεχτους;
Ακούγοντας κάθε απόγευμα τον καθηγητή Τσιόδρα, όλο και πιο πολύ εμπεδώνεται μέσα μου μια παλιά εμμονή, ότι η ιατρική είναι υψηλή λογοτεχνία γιατί έχει διαρκή αφήγηση, φιλοσοφικό και ιστορικό υπόστρωμα, είναι γεμάτη μοτίβα που πρέπει να λυθούν και ήρωες που οφείλουν να αναλάβουν δράση. Κάθομαι εδώ και κοιτάζω το κενό μέχρι να γεμίσει γράμματα, λέξεις, αστραφτερές παραγράφους ολόκληρες. Πιάνω πρώτα το Middlemarch της Τζορτζ Ελιοτ και ξεφυλλίζω με το μυαλό τις χίλιες τόσες σελίδες του, να βρω το σημείο με το γιατρουδάκι που είδε κι έπαθε μέχρι να αφυπνίσει τους χωριάτες της βικτωριανής εποχής για την ανάγκη ενός διαταξικού συστήματος υγείας και μετά αρχίζει το μεγάλο πάρτυ! Ερχεται ο Ζούκερμαν Δεσμώτης, Λυόμενος, Καιόμενος, τι σημασία έχει; Το σημαντικό είναι ότι ο τρισμέγιστος Φίλιπ Ροθ έφτιαξε από τον εαυτό του έναν λογοτεχνικό ήρωα που κάποια στιγμή προσπαθεί να γδάρει από πάνω του το συγγραφικό του génie για να σπουδάσει σε προχωρημένη ηλικία ιατρική! Ματαίως προσπαθούν να τον φέρουν στα συγκαλά του. Είσαι σ’ ένα αεροπλάνο, λέει αυτός, και κάποιος παθαίνει κάτι. Τι θα φωνάξουν; Ενας συγγραφέας ρε παιδιά ή ένας γιατρός; Είχες δίκιο σε όλα σου, Φίλιπ.














