Ευπαθής

«Ανήκεις στις ευπαθείς ομάδες», σου λέει η συμβία σου, «και πρέπει να είσαι ιδιαίτερα προσεκτικός». Δύσκολο να το συνειδητοποιήσεις. Ευπαθής ομάδα είναι η ΑΕΚ αλλά δεν θα ‘λεγες ότι ανήκεις, οπαδός είσαι διατηρώντας την ανεξαρτησία σου. «Και μάλιστα με υποκείμενο», συνεχίζει. Υποκείμενο θα ‘λεγε κανείς αυτόν τον γλοιώδη τύπο δύο τετράγωνα πιο κάτω, όχι να ‘χεις εσύ υποκείμενο. Αντε πάρα-κείμενο με την ελπίδα να ‘ναι πέρα-κείμενο.

Τελικά αρχίζεις να συνειδητοποιείς την ηλικία σου. Ακουγες για άλλους στην όγδοη δεκαετία και για κάποιους ογδοντάρηδες και σου φαίνονταν ότι είναι από άλλη γενιά. Κάτι που δουλεύεις ακόμα, κάτι που ροκάρεις ακόμα, ξεχνάς τα χρόνια σου.

Και τα παιδιά σου, μόνο καμιά φορά κάνεις την πρόσθεση της ημερομηνίας γέννησής σου με την ηλικία τους, σκέφτεσαι σε τι φάση ήσουν τότε και συνειδητοποιείς ότι δεν είναι παιδιά, δεν είναι έφηβοι, είναι μεγάλοι άνθρωποι. Και άρα και εσύ είσαι πολύ μεγάλος. Γρήγορα όμως παρασύρεσαι και το ξεχνάς.

Ευπαθής λοιπόν… Ευπειθής όμως όχι, το κρατάς αυτό, ανεξάρτητα από χρόνια. Ευσταλής άραγε; Προσπαθείς, όχι με ιδιαίτερη επιτυχία. Ευτραφής, το ‘χεις αποφύγει. Ευσεβής, σίγουρα όχι, αυτό το γλύτωσες από μικρός. Ευειδής, όσο και να ‘θελες τόσο «γνώθι σ’αυτόν» έχεις για να μην ξεφτιλίζεσαι. Ευτυχής μήπως; Ισως, αλλά ποιος μπορεί να δώσει ορισμό άραγε, γιατί δεν εννοούμε χαζοχαρούμενος. Ευγενής, ναι, αλλά όχι πάντα. Ευτελής, όχι σίγουρα. Είσαι όμως ευπαθής, χώνεψέ το τώρα με τον κορωνοϊό και κάτσε σπίτι. Ας φερθείς ως ευφυής ως προς αυτό. Γιατί είσαι ευπαθής και όχι απαθής.

Ο Σπύρος Καβουνίδης είναι δρ πολιτικός μηχανικός